fa بررسی تاثیر مرفین موضعی و خوراکی (به صورت مزمن) بر بی دردی ناشی از لیدوکایین در موش صحرایی نر Nervous system (others) Others Experimental research article Experimental research article <div style="text-align: justify direction: rtl"> تحقیقات اخیر نشان داده اند که مرفین به صورت محیطی دارای اثرات بی دردی می باشد. در این مطالعه اثر متقابل مرفین به صورت تجویز موضعی و مزمن در بی دردی ناشی از مهار حسی القا شده توسط لیدوکایین با استفاده از مدل بی دردی محیطی در موش صحرایی بررسی شد. در این تحقیق از موش های نر بالغ از Sprague Dawley (به وزن 250-180 گرم به تعداد 6 سر) در 5 گروه استفاده شد. 1- گروه کنترل (سالین + سالین) 2- گروه مرفین + سالین، 3- گروه لیدوکایین + سالین 4- گروه مرفین + لیدوکایین 5- گروه لیدوکایین + سالین در موش های معتاد (حیوانات طی 21 روز مرفین را به صورت مزمن در آب خوراکی دریافت نمودند). در کلیه گروه ها تحمل درد توسط تست صفحه گرم به صورت رفتار لیسیدن پا قبل و بعد از تزریق دارو مورد آزمایش قرار گرفت. اثرات بی دردی مرفین با دوزهای 200، 400 و 800 میکروگرم، لیدوکایین با غلظت های (25/0، 5/0، 1 و 2 درصد)، تجویز همزمان مرفین با دوز 200 میکروگرم و لیدوکایین با غلظت 1 درصد که هر کدام به تنهایی فاقد اثرات بی دردی بودند، در موش های غیر معتاد و لیدوکایین با دوزهای (25/0، 5/0، 1 و 2 درصد) در موش های معتاد بررسی شدند. نتایج این مطالعه نشان داد که تجویز لیدوکایین موضعی به صورت Intraplantar در موش های معتاد و غیر معتاد در مقایسه با گروه کنترل بی دردی ایجاد نموده است. همچنین نشان داده شد که مرفین به صورت موضعی اثرات بی دردی دارد. تجویز همزمان دوزهای کم مرفین و لیدوکایین (که به تنهایی فاقد اثرات بی دردی بودند)، موجب تقویت اثرات ضددردی یکدیگر گردیدند. در موش های معتاد، اثر بی دردی لیدوکایین با دوزهای کم تقویت شد. نتایج دلالت بر تاثیر مرفین به صورت موضعی و مزمن در بی دردی ناشی از لیدوکایین دارند </div> اعتیاد، مرفین، لیدوکایین، تست صفحه گرم، موش آزمایشگاهی 221 226 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-42&slc_lang=fa&sid=1 ترانه معینی زنجانی 32003194753284600541 32003194753284600541 Yes معصومه ثابت کسایی 32003194753284600542 32003194753284600542 No