en تغییر در رفتارهای وابسته به دوپامین در فرزندان موشهای ویستار باردار مواجه شده با استرس آلودگی صوتی Nervous system (others) Others Experimental research article Experimental research article مقدمه: اثرات استرس بر عملکرد و تکوین دستگاه عصبی بخوبی مشخص شده است. در این تحقیق تأثیر استرس آلودگی صوتی در موشهای ماده باردار بر رفتارهای وابسته به دوپامین در فرزندان آنها بررسی شده است. روش ها: موش‌های بزرگ آزمایشگاهی ماده نژاد ویستار با میانگین وزنی 200 گرم پس از بارداری تا روز چهاردهم هر روز به مدت 5 دقیقه بصورت تصادفی در معرض آلودگی صوتی (شدت 125 دسی‌بل) قرار گرفتند. فرزندان بعد از تولد توسط مادران نگهداری شدند تا به سن بلوغ (200 گرم-سه ماهگی) رسیدند. رفتار جستجو در این حیوانات شامل ایستادن، بو کشیدن، و حرکت در مدل میدان باز مورد بررسی قرار گرفت. بیست و چهار ساعت بعد همین حیوانات پس از تزریق زیر جلدی آنتاگونیست گیرنده های D2 دوپامینی یعنی سولپیراید ( mg/kg5) به منظور بررسی حساسیت گیرنده های دوپامینی مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها: نتایج ما نشان دادند که رفتار بو کشیدن کاهش (P<0.01) ولی رفتار ایستادن (P<0.05) و حرکت (از نظر آماری بی معنی) در نسل دوم گروه استرس افزایش یافته بود. تمامی رفتارهای وابسته به دوپامین پس از دریافت سولپیراید کاهش چشمگیری را از خود نشان داد اما این کاهش در گروه آزمایش بسیار بیشتر بود (P<0.001). نتیجه گیری: از این آزمایشها نتیجه می گیریم که رفتارهای وابسته به دوپامین در گروه آزمایش که در زندگی درون رحمی با استرس مواجه شده بودند به نحو قابل ملاحظه ای نسبت به گروه کنترل تغییر یافته بود. همچنین، گروه آزمایش پاسخ شدیدتری را به سولپیراید از خود نشان داد که این نیز میتواند دلیل دیگری بر تغییر در عملکرد سیستم دوپامینی مغز در این حیوانات باشد. Introduction: Effects of stress on nervous system activity and development are well defined. In the present study, the effects of maternal stress on dopamine-related behavior in the offspring were studied. Methods: Female pregnant Wistar rats (200 g) were randomly exposed to the noise pollution stress (125 db) for 14 days (5 min/day). The time of exposure was random in order to avoid adaptation. The offspring were nursed by their mothers until the adolescence (200 g-3 mounts of age). These animals were examined for their seeking behavior including rearing, sniffing and locomotion using open field method. Twenty four hours later, they received subcutaneous administration of the dopamine D2 receptor antagonist, sulpiride (5 mg/kg) for evaluation of dopamine receptor sensitization. Results: Our results showed that sniffing was reduced (P<0.01), but both rearing (P<0.05) and locomotion (statically non significant) activity in the F2 of stress group was increased. Injection of sulpiride reduced animals activity (sniffing, rearing and locomotion) in both groups but the reduction was more pronounced in the stress group (P<0.001). Conclusion: It could be concluded that dopamine-related behavior differed in the experimental group, which was exposed to stress during intra-uterine life. In addition, the experimental group showed a pronounced response to sulpiride, which may be due to alteration in brain dopamine system activity in these animals. استرس آلودگی صوتی، گیرنده های D2 دوپامینی، بوکشیدن، ایستادن، حرکت. Noise Pollution Stress, D2 Dopamine Receptors, Sniffing, Rearing, Locomotion 79 85 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-74-56&slc_lang=en&sid=1 Tayebeh Hassanvand طیبه حسنوند 3200319475328460010639 3200319475328460010639 No Mohammad Balooch محمد بلوچ 3200319475328460010640 3200319475328460010640 No Mahnaz Azarnia مهناز آذرنیا 3200319475328460010641 3200319475328460010641 No Homeira Zardooz حمیرا زردوز 3200319475328460010642 3200319475328460010642 No Marjan Erfani مرجان عرفانی 3200319475328460010643 3200319475328460010643 No Seyedeh Yassaman Hosseini سیده یاسمن حسینی h.sahraei@bmsu.ac.ir 3200319475328460010644 3200319475328460010644 Yes Hedayat Sahraei هدایت صحرایی 3200319475328460010645 3200319475328460010645 No