en مطالعه‎ی اثرات حاد نانو ذرات اکسید آهن با پوشش اوره بر رده‏ی سلولی L929، پارامترهای بیوشیمیایی و هیستوپاتولوژیک کلیه و کبد در موش صحرایی. Cell, Stem Cell and Cancer Cell, Stem Cell and Cancer Experimental research article Experimental research article <strong>مقدمه:</strong> آهن به عنوان یک ریز مغذی نقش مهمی در فرآیند های فیزیولوژیک ایفا می‏کند. امروزه نانو ذرات اکسید آهن به دلیل خواص سوپر مگنتیک و کاربرد های بالقوه‏ی فراوان در بسیاری از زمینه ها، توجه زیادی را به سوی خود جلب کرده است. <strong>هدف:</strong> هدف از این مطالعه بررسی اثار سمی حاد نانو ذرات اکسید آهن بر رده سلولی L929 و تغییرات بیوشیمیایی و هیستوپاتولوژیک کلیه و کبد به منظور راهیابی به ایمنی کاربرد آنها می‏باشد. <strong>روشها:</strong> سمیت نانومیله‏های آهن با دوزهای 200 و μg/ml800 بر روی رده ی سلولی L929 با استفاده از تست MTT در 24 ساعت بررسی گردید. یک و 24 ساعت پس از تزریق نانومیله‏ها به ورید دمی موش صحرایی، آهن سرم و همچنین نیتروژن اوره‎ی خون و آنزیمهای کبدی، به ترتیب به عنوان شاخصهای عملکرد کلیه وکبد اندازه‏گیری شدند. مطالعات هیستوپاتولوژیک توسط رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین و میکروسکوپ نوری انجام شد. <strong>یافته ها:</strong> میزان زیست پذیری سلولها با افزایش دوز کاهش یافت. فاکتور های بیوشیمیایی خون یک و 24 ساعت پس از تزریق نانو ذرات افزایش معنی‏داری نداشتند. سطح آهن سرم 1 ساعت بعد از تزریق تغییری نشان نداد. اما پس24 ساعت افزایش معنی‏دار نشان داد. در لامهای تهیه شده از ارگانها نیز آثار سمیت حاد دیده نشد. <strong>نتیجه‏گیری:</strong> استفاده ازنانومیله‏های اکسید آهن در کوتاه مدت و دوزهای کمتر از μg/ml800 می‏تواند ایمن تلقی شود. ارزیابی دقیق در خصوص سمیت این ذرات بر حسب دوز، نوع پوشش و زمان استفاده، مستلزم مطالعات بیشتر می‏باشد. Introduction: Iron plays an important role in physiological processes as a trace element. Today, iron oxide nanoparticles have attracted extensive attention due to their super paramagnetic properties and a variety of potential applications in many fields. The main objective of this study was to evaluate in vitro and in vivo toxic effects of the iron oxide nanoparticles on L929 cell line, kidney and liver function, in order to achieve a safe application of the mentioned nanoparticles. Methods: The toxicity effects of 200 and 800 μg/ml iron oxide nanorods on L929 were determined using (3-(4,5- dimethylthiazol-2-yl)-2,5-diphenyltetrazolium bromide )MTT( test. One and 24 h after the injection of iron oxide via tail vein, serum iron, blood urea nitrogen (BUN) and liver enzymes (ALT, AST, and ALP) were measured as indicators of the kidney and liver function, respectively. Histopathological studies on liver and kidney was carried out using light microscopy following tissue processing steps and standard H&E staining. Results: The viability of the cells exposed to iron oxide nanorods, was decreased with increasing dose. No significant differences were observed between biochemical factors, 1 and 24 h after the injection of nanoparticles. Serum iron level showed no difference with control 1 h after the injection. However, it exhibited a significant increase 24 h after the injection as compared to the control. Meanwhile, pathological studies did not show any acute toxic damage. Conclusion: Use of the iron oxide in short-time and in doses less than 800μg/ml may be safe. More studies are needed for accurate assessment of the toxicity of these particles in terms of dose، time and the type of covering. نانومیله‏های اکسید آهن, زیست پذیری, MTT, کبد, کلیه nanorods ironoxid,, viability, MTT, liver, kidney 423 436 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-11-150-2&slc_lang=en&sid=1 Sarieh Ghasempour سریه قاسم پور srh.ghasempour@gmail.com 3200319475328460013229 3200319475328460013229 No Mohammad Ali Shokrgozar محمد علی شکرگزار mashokrgozar@yahoo.com 3200319475328460013230 3200319475328460013230 No Roghayeh Ghasempour رقیه قاسم پور ghasempour86@gmail.com 3200319475328460013231 3200319475328460013231 No Mohsen Alipour محسن علیپور alipourmohsen@yahoo.com 3200319475328460013232 3200319475328460013232 Yes