en jalali 1382 7 1 gregorian 2003 10 1 7 2 online 1 fulltext

en The effects of intraperitoneal injection of N6-cyclohexyladenosine (CHA, a selective adenosine A1 receptor agonist) and 8-cyclopenthyle-I-3-dimethylexanthine (CPT, a selective adenosine A1 receptor antagonist) on entorhinal cortex-kindled seizures were investigated. Fully entorhinal cortex-kindled rats received normal saline (control), CHA (0.06, 0.12 and 0.25 mg/kg) or CPT (0.06 and 0.12 mg/kg) and 15 min later were stimulated at AD threshold. Obtained data showed that intraperitoneal administration of CHA (0.12 and 0.25 mg/kg) reduced entorhinal cortex afterdischarge duration (ADD), duration of stage 5 of the seizure (S5D) and seizure duration (SD) at 15 min post-drug injection. The latency for stage 4 of the seizure (S4L) also increased at these doses. At the dose of 0.06 mg/kg, CHA only reduced S5D. Intraperitoneal injection of CPT increased ADD only at 0.12 mg/kg, but not at 0.06 mg/kg. Pretreatment of animals with CPT (0.06 mg/kg), 5 min before CHA (0.12 mg/kg) blocked the anticonvulsant effects of CHA. Obtained results may indicate that activity of adenosine A1 receptors reduces the severity of entorhinal cortex-kindled seizures. Seizure; Kindling; Entorhinal cortex; Adenosine 97 105 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-51-10&slc_lang=en&sid=1 2008/01/16 1386/10/26 2014/05/15 1393/2/25 Azam Amini Komijani 0031947532846002663 0031947532846002663 No Seyed Javad Mirnajafizadeh 0031947532846002664 0031947532846002664 Yes Yagoob Fathollahi 0031947532846002665 0031947532846002665 No Akbar Anayi Godari 0031947532846002666 0031947532846002666 No Mohammad Mohammadzadeh 0031947532846002667 0031947532846002667 No

fa تاثیر تزریق داخل صفاقی N6 - سیکلوهگزیل آدنوزین، آگونیست اختصاصی گیرنده آدنوزینی A1، بر تشنج های ناشی از کیندلینگ الکتریکی قشر انتورینال در موش های صحرایی در این تحقیق، تاثیر تزریق داخل صفاقی دارویN6 - سیکلوهگزیل آدنوزین (؛ CHA آگونیست اختصاصی گیرنده آدنوزینی (A1 و داروی 8- سیکلوپنتیل 1-3- دی متیل- گزانتین ( CPT؛ آنتاگونیست اختصاصی گیرنده آدنوزینی A1) بر شدت تشنج ناشی از کیندلینگ قشر انتورینال، مورد بررسی قرار گرفت. داروی CHA بادوزهای 06/0، 12/0 و 25/0 میلی گرم بر کیلوگرم و CPT با دوزهای 06/0 و 12/0 میلی گرم بر کیلوگرم به گروه های مختلف حیوانات تزریق شد. حیوانات در زمان 15 دقیقه پس از تزریق دارو تحریک شده و کمیت های تشنجی در ﺁنها اندازه گیری شد. تزریق داخل صفاقی mg/kg (0.12 0.25) CHA، مدت زمان امواج تخلیه متعاقب قشر انتورینال (ADD)، مدت زمان مرحله 5 تشنج (S5D) و مرحله حمله تشنجی (SD) را به طور معنی داری کاهش داد و باعث افزایش معنی داری در زمان تاخیری بین تحریک تا شروع مرحله 4 تشنج (S4L) گردید.CHA با دوز 06/0 میلی گرم برکیلوگرم تنها باعث کاهش معنی دار در S5D شد. تزریق داخل صفاقی CPT با دوز 12/0 میلی گرم بر کیلوگرم باعث افزایش معنی دار در ADD گردید اما CPT با دوز 06/0 میلی گرم بر کیلوگرم هیچ تاثیر معنی داری بر کمیت های تشنجی نداشت. پیش درمانی حیوانات با (0.06 mg/kg) CPTاثرات (0.12 mg/kg) CPT بر کمیت های تشنجی را حذف نمود. نتایج حاصله پیشنهاد می کنند که فعالیت گیرنده های آدنوزینی A1 شدت حملات ناشی از کیندلینگ قشر انتورینال را کاهش می دهد. تشنج، کیندلینگ، قشر انتورینال، آدنوزین 97 105 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-60&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/15 1393/2/25 اعظم امینی کمیجانی 003194753284600603 003194753284600603 Yes سیدجواد میرنجفی زاده 003194753284600604 003194753284600604 No یعقوب فتح الهی 003194753284600605 003194753284600605 No اکبر آنایی گودری 003194753284600606 003194753284600606 No محمد محمدزاده 003194753284600607 003194753284600607 No

en Although leaf of Vitis vinifera (Vitaceae) has been used in traditional medicine to treat diarrhea, but no clinical and experimental studies have been conducted on its effects on the uterus. It has previously been reported that Vitis vinifera leaf extract reduces the ileum contractions induced by KCl and acetylcholine. The aim of the present study was to investigate the effect of Vitis vinifera hydroalcoholic leaf extract (VLHE) on the uterus of virgin rats. Extract was prepared by macerated method using 70% alcohol for 72 hours and the solvent was evaporated to obtain extract powder. Uterus of virgin rats was suspended in an organ bath containing De Jalon solution at 30 °C. Tissue contractility was isometrically recorded under 0.5 g initial tension. Potassium chloride (60 mM) and oxytocin (4 mU/mI) was applied to the tissue in the presence and absence of the extract (0.5, 1, 2, 4, and 8 mg/ml). The contractile force was calculated as percentage or as g/100 mg of tissue. KCl-induced contraction reduced by the extract in a dose-dependent manner (p<0.0001). Application of propranolol (1 µM) as a - adrenergic antagonist did not change KCI-induced contraction or extract-induced relaxation in the uterus. After application of oxytocin, extract at a concentration of 4 mg/ml was able to significantly reduce the oxytocin-induced contraction (p<0.0001). Application of the extract (4 mg/ml) 2 minutes before adding the stimulants KCl or oxytocin inhibited the tissue contractions. It seems that VHLE induces its inhibitory effects through the blockade of voltage- dependent calcium channels and adrenergic receptors are not involved in this inhibitory effect. Vitis vinifera; Rat uterus; KCl; Oxytocin; Voltage-dependent calcium channels 107 114 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-110-136&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/16 1386/10/26 2014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Mohammad Kazem Gharib Naseri 0031947532846002668 0031947532846002668 Yes Parvin Ehsani 0031947532846002669 0031947532846002669 No

fa اثر ضد انقباضی برگ مو Vitis vinifera بر رحم جدا شده موش صحرایی برگ مو یا انگور (Vitis vinifera از تیره Vitaceae) در طب سنتی جهت درمان اسهال استفاده می شود ولی مطالعه بالینی و یا حیوانی در باره اثرات آن بر رحم انجام نشده است. عملکرد مهاری عصاره برگ مو بر انقباض ناشی از کلرور پتاسیم و استیل کولین در ایلئوم موش صحرایی گزارش شده است. هدف تحقیق حاضر، بررسی اثر عصاره آبی الکلی برگ مو بر فعالیت مکانیکی رحم موش صحرایی باکره در حضور بعضی از محرک های عضله صاف رحم (کلرور پتاسیم و اکسی توسین) می باشد. بدین منظور از برگ مو به روش خیساندن با الکل 70% پس از 72 ساعت عصاره گیری شد. رحــم موش های صحرایی بالغ باکره در حمام بافت حاوی محلول دیژالون (De Jalon) با دمای 30?C قرار گرفتند. انقباضات رحم تحت نیم گرم کشش اولیه به روش ایزومتریک اندازه گیری شد. در این تجربه اثر کلرور پتاسیم (60 mM) و اکسی توکسین (4 mU/ml) به تنهایی و در حضور غلظت های مختلف عصاره (5/0 ، 1 ، 2، 4 و mg/ml 8) بررسی شد. درصد تغییرات نیروی انقباضی و یا نیروی انقباضی برحسب گرم به ازای 100 mg بافت محاسبه شد. نتایج نشان می دهند که عصاره به صورت وابسته به غلظت، انقباض رحم ناشی از کلرور پتاسیم را کاهش می دهد (P<0.0001). آنتاگونیست رسپتورهای b آدرنرژیک (پروپرانولول 1 ?M) تغییری در انقباض ناشی از کلرور پتاسیم ایجاد نکرد و عملکرد مهاری عصاره در حضور پروپرانولول نیز همچنان وجود داشت. هم چنین انقباض رحم ناشی از اکسی توسین (4 mU/ml) به وسیله غلظت 4 mg/ml عصاره به صورت قابل ملاحظه کاهش یافت (P<0.0001). بر اساس نتایج به دست آمده می توان پیشنهاد نمود که، عصاره آبی الکلی برگ مو احتمالا بدون فعال کردن رسپتورهای آدرنرژیک و از طریق مهار کانال های کلسیمی وابسته به ولتاژ موجب کاهش و مهار انقباض ناشی از کلرور پتاسیم و اکسی توسین در رحم موش صحرایی می شود. برگ مو، رحم موش صحرایی، کلرور پتاسیم، اکسی توسین، کانال های کلسیمی وابسته به ولتاژ 107 114 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-56&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 محمدکاظم غریب ناصری 003194753284600591 003194753284600591 Yes پروین احسانی 003194753284600592 003194753284600592 No

en The nucleoside adenosine is present within cells and body fluids of all living organisms and its production, both intra- and extracellularly, is tightly coupled to energy consumption resulting in increased level of extracellular adenosine. The physiological effects of adenosine are mediated through four pharmacologically and biochemically distinct adenosine receptors (AR), i.e. A1, A2A, A2B and A3. Al and A3 AR generally couple to Gi proteins, whereas A2A and A2B receptors activate Gs proteins. Although the presence of these receptors has been reported in both normal and cancer cells, no data is available regarding breast cancer. Therefore, this study was aimed to investigate the existence and possible role of A3 AR in ER+ MCF- 7 and ER- MDA-MB468 breast cancer cell lines. The cell lines were cultured in RPMI-1640 medium and incubated with different concentrations of IB-MECA (0.1-100 µM), A3 selective agonist, and MRS-1220 (0.1-10 µM), a highly selective antagonist for different time periods (24 - 72 hr). MTT viability test was used to evaluate the proliferative and cytotoxic response. Then, mRNA was isolated and reverse transeriptase polymerase chain reaction (RT -PCR) was used. The results showed that IB-MECA at concentrations higher than 10 µM results in a significant cell death (p<0.05), which reached the maximum level 48 hr after the experiment in both cell lines. In addition, pretreatment with MRS-1220 at 0.1 and l µM prevented the cytotoxic effect of IB-MECA at 30 and 60 µM, indicating that A3 receptor is present on both cell lines. Application of MRS-1220 had no effect when used alone. Further confirmation was provided by the-application of RT -PCR method. Since both cell lines were responsive to the A3 agonist treatment and as of the presence of the receptor mRNA in RT -PCR analysis, it is concluded that this membrane receptor exists in the breast cancer cell lines, irrespective of ER status. These data are new and informative, emphasizing the role of A3 receptor in the cell cytotoxicity, which may introduce a new perspective on the mode of action and possible application of adenosine in breast cancer. Adenosine receptor; A3; Breast cancer; MCF- 7; MDA; MB-468; RT -PCR 115 122 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-110-137&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/16 1386/10/26 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Mojtaba Panjehpour 0031947532846002670 0031947532846002670 No Fatemeh Karami Tehrani 0031947532846002671 0031947532846002671 Yes Mohsen Karami 0031947532846002672 0031947532846002672 No

fa نقش گیرنده آدنوزین A3 در سیتوتوکسیسیتی رده های سلولی سرطان پستان نوکلئوزید آدنوزین درتمامی سلول ها و مایعات فیزیولوژیک وجود داشته و تولید آن از مسیرهای متابولیک داخل و خارج سلول پدیده ای وابسته به انرژی بوده که در نهایت منجر به افزایش غلظت خارج سلولی آدنوزین می شود. اثرات فیزیولوژیک، بیوشیمیایی و فارماکولوژیک آدنوزین خارج سلولی توسط گیرنده های آدنوزین (P1-purinergic receptors) اعمال می شود. اگر چه این گیرنده ها در سلول های نرمال و سرطانی گزارش شده اند، ولی تاکنون حضور و نقش آنها در سلول های سرطان پستان مورد مطالعه قرار نگرفته است که تحقیق حاضر به این مهم پرداخته است. رده های سلولی MCF-7 و MDA-MB468 در محیط کشت RPMI-1640 در حضور غلظت های مختلف آگونیست اختصاصی IB-MECA و آنتاگونیست اختصاصی MRS-1220 گیرنده آدنوزین A3 در زمان های مختلف کشت داده و با استفاده از تست MTT پاسخ سلول بررسی می گردد. بیان گیرنده های آدنوزین در سطح mRNA توسط تکنیک RT-PCR نشان داده می شود. نتایج نشان می دهد که IB-MECA در غلظت های بالاتر از ده میکرومولار باعث افزایش مرگ سلولی می شود (P<0.05). استفاده از آنتاگونیست MRS-1220 باعث تعدیل اثر سیتوتوکسیسیتی آگونیست IB-MECA می گردد. نتایج تکنیک RT-PCR که وجود mRNA را نشان می دهد تایید دیگری بر وجود گیرنده های A3 است. یافته های این تحقیق اهمیت نقش آدنوزین در افزایش مرگ سلولی در سرطان پستان که به ویژه از طریق گیرنده A3 اعمال می شود را برای اولین بار مورد توجه قرار می دهد گیرنده آدنوزین، A3، سرطان پستان، MCF-7 ،MDA-MB-468 و RT-PCR 115 122 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-62&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 مجتبی پنجه پور 003194753284600610 003194753284600610 Yes فاطمه کرمی تهرانی 003194753284600611 003194753284600611 No محسن کریمی 003194753284600612 003194753284600612 No

en Electrical stimulation of neuromuscular system has been used in a variety of research and therapeutic applications. Although tri-polar transcutaneous electrical stimulation (TENS) is commonly used to change motoneuron excitabi1ity, but the effect of TENS on synaptic activities through dorsal column stimulation or cutaneous pathways is unknown. So, the aim of this research study was to determine the role of cutaneous receptors in conductance of TENS. For this purpose, 10 healthy non-athlete volunteers were tested in three separated sessions, i.e. control 1 (placebo spray and silent TENS), control 2 {lidocaine spray and silent TENS), and experimental (lidocaine spray and TENS) groups. Tri-polar TENS was used on vertebral column (cathode on Tll, one anode 3cm above and another 6cm below the cathode). For evaluation of motoneuron activity, soleus H-reflex and Mh wave recruitment curve were evaluated. We sprayed water (Placebo) and 10% lidocaine on the vertebral column skin under the electrodes for 20 sec. In the experimental session, tripolar TENS on desensitized skin of the vertebral column was applied. TENS was applied for 15 minutes with a frequency of 100 Hz and a pulse width of 300 µs. The results showed that Hmax evocation intensity decreases after application of placebo and lidocaine spray (p<0.05). The positive slope of H-reflex recruitment curve also increased after application of placebo and lidocaine spray (p<0.05). Based on the above results, we suggest a theory to explain the change of synaptic activities of spinal cord as foIlows: Low-threshold cutaneous receptors diminish the pre-synaptic inhibition of la afferent fibers and application of TENS on the desensitized skin increases fit L5 slope and decreases fit L3 slope of H-reflex recruitment curve. In this study, since only low-threshold cutaneous receptors were inhibited, therefore, the role of cutaneous receptors in conductance of TENS could not be ignored. H-reflex recruitment curve; Topical anesthesia; Lidocaine; TENS 123 133 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-63-5&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/16 1386/10/26 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Arezoo Navid 0031947532846002673 0031947532846002673 Yes Giti Torkamani 0031947532846002674 0031947532846002674 No Seyed Mohammad Firoozabadi 0031947532846002675 0031947532846002675 No

fa بررسی منحنی فراخوانی سیگنال رفلکس H پس از اعمال TENS سه قطبی بر پوست بیحس شده ستون فقرات تحریک الکتریکی موجب تغییر تحریک پذیری موتونورون های نخاع می شود. مشخص شده است که استفاده از دو آند و یک کاتد در TENS (تحریک الکتریکی سه قطبی) تأثیر بیشتری بر فعالیت موتونورون ها بر جای می گذارد، اما مکانیزم انتقال تحریک و نقش گیرنده های پوستی بر فعالیت های سیناپسی مشخص نشده است. هدف این مطالعه مشخص کردن نقش گیرنده های پوستی در انتقال جریان TENS می باشد. 10 زن سالم و غیرورزشکار طی سه جلسه به صورت کنترل اول (اسپری پلاسبو، TENS خاموش)، کنترل دوم (اسپری لیدوکایین، TENS خاموش) و آزمایش (اسپری لیدوکایین، TENS روشن) در این تحقیق وارد شدند. اسپری به مدت 20 ثانیه روی پوست ستون فقرات زیر محل قرارگیری الکترودهای TENS پاشیده شد. TENS به مدت 15 دقیقه با فرکانس 100 Hz و عرض پالس 300 ms بر روی ستون فقرات به صورت سه قطبی (کاتد روی مهره T11 محل خروج ریشه S1، یک آند 3 cm بالاتر و آند دیگر 6 cm پایین تر از کاتد) اعمال شد. منحنی فراخوانی رفلکس H سه بار به ترتیب در ابتدای هر جلسه، 20 دقیقه پس از اسپری شدن پوست و پس از خاتمه TENS ثبت شد. شدت تحریک الکتریکی هنگام ثبت Hmax کاهش یافت و شیب صعودی منحنی فراخوانی رفلکس H پس از پاشیدن اسپری افزایش نشان داد. پس از اعمالTENS بر پوست بیحس شده ستون فقرات تحریک پذیری موتونورون های Slow کاهش یافت و تحریک پذیری موتونورون های Fast افزایش پیدا کرد. با توجه به بیحسی نسبی گیرنده های پوست در زمان اعمال تحریک الکتریکی، TENS سه قطبی همچنان اثرات خود را به صورت تغییر تحریک پذیری موتونورون های نخاع نشان داد که می تواند دلیلی بر نفوذ عمقی TENS در ستون خلفی نخاع علاوه بر انتقال از طریق مسیرهای پوستی باشد. 123 133 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-65&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 آرزو نوید 003194753284600619 003194753284600619 Yes گیتی ترکمان 003194753284600620 003194753284600620 No سیدمحمد فیروزآبادی 003194753284600621 003194753284600621 No

fa بررسی منحنی فراخوانی سیگنال رفلکس H پس از اعمال TENS سه قطبی بر پوست بیحس شده ستون فقرات تحریک الکتریکی موجب تغییر تحریک پذیری موتونورون های نخاع می شود. مشخص شده است که استفاده از دو آند و یک کاتد در TENS (تحریک الکتریکی سه قطبی) تأثیر بیشتری بر فعالیت موتونورون ها بر جای می گذارد، اما مکانیزم انتقال تحریک و نقش گیرنده های پوستی بر فعالیت های سیناپسی مشخص نشده است. هدف این مطالعه مشخص کردن نقش گیرنده های پوستی در انتقال جریان TENS می باشد. 10 زن سالم و غیرورزشکار طی سه جلسه به صورت کنترل اول (اسپری پلاسبو، TENS خاموش)، کنترل دوم (اسپری لیدوکایین، TENS خاموش) و آزمایش (اسپری لیدوکایین، TENS روشن) در این تحقیق وارد شدند. اسپری به مدت 20 ثانیه روی پوست ستون فقرات زیر محل قرارگیری الکترودهای TENS پاشیده شد. TENS به مدت 15 دقیقه با فرکانس 100 Hz و عرض پالس 300 ms بر روی ستون فقرات به صورت سه قطبی (کاتد روی مهره T11 محل خروج ریشه S1، یک آند 3 cm بالاتر و آند دیگر 6 cm پایین تر از کاتد) اعمال شد. منحنی فراخوانی رفلکس H سه بار به ترتیب در ابتدای هر جلسه، 20 دقیقه پس از اسپری شدن پوست و پس از خاتمه TENS ثبت شد. شدت تحریک الکتریکی هنگام ثبت Hmax کاهش یافت و شیب صعودی منحنی فراخوانی رفلکس H پس از پاشیدن اسپری افزایش نشان داد. پس از اعمالTENS بر پوست بیحس شده ستون فقرات تحریک پذیری موتونورون های Slow کاهش یافت و تحریک پذیری موتونورون های Fast افزایش پیدا کرد. با توجه به بیحسی نسبی گیرنده های پوست در زمان اعمال تحریک الکتریکی، TENS سه قطبی همچنان اثرات خود را به صورت تغییر تحریک پذیری موتونورون های نخاع نشان داد که می تواند دلیلی بر نفوذ عمقی TENS در ستون خلفی نخاع علاوه بر انتقال از طریق مسیرهای پوستی باشد. 123 133 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-64&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 آرزو نوید 003194753284600616 003194753284600616 Yes گیتی ترکمان 003194753284600617 003194753284600617 No سیدمحمد فیروزآبادی 003194753284600618 003194753284600618 No

fa بررسی منحنی فراخوانی سیگنال رفلکس H پس از اعمال TENS سه قطبی بر پوست بیحس شده ستون فقرات تحریک الکتریکی موجب تغییر تحریک پذیری موتونورون های نخاع می شود. مشخص شده است که استفاده از دو آند و یک کاتد در TENS (تحریک الکتریکی سه قطبی) تأثیر بیشتری بر فعالیت موتونورون ها بر جای می گذارد، اما مکانیزم انتقال تحریک و نقش گیرنده های پوستی بر فعالیت های سیناپسی مشخص نشده است. هدف این مطالعه مشخص کردن نقش گیرنده های پوستی در انتقال جریان TENS می باشد. 10 زن سالم و غیرورزشکار طی سه جلسه به صورت کنترل اول (اسپری پلاسبو، TENS خاموش)، کنترل دوم (اسپری لیدوکایین، TENS خاموش) و آزمایش (اسپری لیدوکایین، TENS روشن) در این تحقیق وارد شدند. اسپری به مدت 20 ثانیه روی پوست ستون فقرات زیر محل قرارگیری الکترودهای TENS پاشیده شد. TENS به مدت 15 دقیقه با فرکانس 100 Hz و عرض پالس 300 ms بر روی ستون فقرات به صورت سه قطبی (کاتد روی مهره T11 محل خروج ریشه S1، یک آند 3 cm بالاتر و آند دیگر 6 cm پایین تر از کاتد) اعمال شد. منحنی فراخوانی رفلکس H سه بار به ترتیب در ابتدای هر جلسه، 20 دقیقه پس از اسپری شدن پوست و پس از خاتمه TENS ثبت شد. شدت تحریک الکتریکی هنگام ثبت Hmax کاهش یافت و شیب صعودی منحنی فراخوانی رفلکس H پس از پاشیدن اسپری افزایش نشان داد. پس از اعمالTENS بر پوست بیحس شده ستون فقرات تحریک پذیری موتونورون های Slow کاهش یافت و تحریک پذیری موتونورون های Fast افزایش پیدا کرد. با توجه به بیحسی نسبی گیرنده های پوست در زمان اعمال تحریک الکتریکی، TENS سه قطبی همچنان اثرات خود را به صورت تغییر تحریک پذیری موتونورون های نخاع نشان داد که می تواند دلیلی بر نفوذ عمقی TENS در ستون خلفی نخاع علاوه بر انتقال از طریق مسیرهای پوستی باشد. 123 133 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-63&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 آرزو نوید 003194753284600613 003194753284600613 Yes گیتی ترکمان 003194753284600614 003194753284600614 No سیدمحمد فیروزآبادی 003194753284600615 003194753284600615 No

en Considering the clinical significance of opioids, especially their application for the treatment of severe painful conditions including cancer pain and the requirement for the synthesis of more specific drugs with lower side effects, this study was conducted to perform a preliminary investigation on six newly developed opioid drugs. Our aim was to introduce drugs that act selectively on the opioid µ or δ receptors. Since the inhibitory effect of the opioids on the smooth muscle ceIls has already been proved, we have decided to investigate the inhibitory effect of new drugs in this family on the contraction of guinea pig ileum and mouse vas deferens. Each drug was tested for 6 times and the results were evaluated through comparing their IC50 with morphine and with other drugs regarding MVDIC50/GPI IC50 Ratio. The results showed that ail new drugs have inhibitory effects on the muscle twitch, which indicates their agonistic property. Secondly, the new drugs were more selective for µ receptors than δ ones. Third, drug F in guinea pig didn't produce any significant effect in comparison with morphine, but the observed difference for drugs A, B, C, D, and E were significant as compared to morphine. Furthermore, all of them had significant effect on mouse vas deferens in comparison with morphine Opioid; Guinea pig ileum; Mouse vas deferens; Muscle twitch 135 142 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-110-138&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/16 1386/10/26 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Seyed Shahabedin Sadr 0031947532846002676 0031947532846002676 No Ahmad Reza Dehpour 0031947532846002677 0031947532846002677 No Fatemeh Mirershadi 0031947532846002678 0031947532846002678 Yes

fa بررسی تاثیر ترکیبات جدید اپیوییدی در مقایسه با مرفین بر میزان انقباض ایلئوم خوکچه هندی و وازدفران موش سوری با توجه به مصارف درمانی قابل توجه اپیوییدها در پزشکی خصوصا در تسکین دردهای شدید مثل دردهای سرطانی و نیاز به سنتز داروهای اختصاصی تر با عوارض کمتر، 6 داروی اپیوییدی جدید که در دانشکده داروسازی تهران سنتز شده است مورد بررسی قرار گرفت: داروهای F, E, D, C, B, A و مرفین. هدف بررسی داروهایی است که اخیرا سنتز شده و احتمال دارد نسبت به گیرنده مو (m) یا دلتا(d) انتخابی باشند. از آن جا که مهار انقباض عضلات صاف توسط اپیوییدها از طریق گیرنده آنها به اثبات رسیده است، لذا اثرات مهاری این داروها را بر روی ایلئوم خوکچه هندی (گیرنده μ) و وازدفران موش سوری (گیرنده δ) مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه هر دارو حداقل 6 بار با استفاده از دستگاه فیزیوگراف، آزمایش شد و نتایج حاصل به صورت مقایسه IC50 (غلظتی از دارو که بتواند قدرت انقباض عضلانی را تا نصف کاهش دهد) آنها با مرفین و با همدیگر و با در نظر گرفتن نسبت IC50 MVD/IC50 GPI (وازدفران موش سوری = MVD و ایلئوم خوکچه هندی = GPI) ارزیابی گردید. این ارزیابی نشان داد که: اولا تمام داروهای مذکور دارای اثرات مهاری بر روی تویچ عضلانی است که نشان دهنده آگونیست بودن ترکیبات فوق می باشد. دوم اینکه داروهای فوق الذکر نسبت به گیرنده مو در مقایسه با گیرنده دلتا اختصاصی تر هستند و سوم اینکه IC50داروی F در خوکچه هندی در مقایسه با IC50 مرفین اختلاف معنی دار نداشته و IC50 داروهای A, B, C, D, E اختلافشان نسبت به مرفین معنی دار است.در موش سوری اختلاف IC50 تمام داروهای به کار رفته نسبت به مرفین معنی دار می باشد اپیویید، خوکچه هندی، وازدفران موش سوری، انقباض عضلانی 135 143 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-58&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 سیدشهاب الدین صدر 003194753284600596 003194753284600596 Yes احمدرضا ده پور 003194753284600597 003194753284600597 No فاطمه میرارشادی 003194753284600598 003194753284600598 No

en Therapeutic use of biological response modulators in combination with chemotherapeutic drugs may propose a more efficient way for cancer therapy with fewer side effects. However, the related mechanism has not been well understood. Γ-interferon is a modulator of biological responses that inhibits the growth of malignant cells and mediates their differentiation. In this investigation, T cell lymphoblastic leukemia-derived cell line (KE-37) was used for studying the synergistic effect of interferon and chemotherapeutic agents. For this purpose, this cell line was grown in tissue culture flasks and transferred to 96 well plates. Various doses of vincristine, methylprednisolone and dounorubicin were added to culture medium and the cells were grown at 370 °C incubator with 5% CO2. Then, 100 IU/ml of γ -interferon was added to cell culture at different times (at hours 0, 8, 36, and 60). The synergistic effect of γ-interferon and above-mentioned drugs was measured through MTT assay. Our results suggest that y-interferon could significantly increase the cytotoxic and/or cytostatic effects of vincristine, methylprednisolone, and tiounorubicin (p<0.05). In addition, this synergistic effect was more significant when γ-interferon was added 36 and 60 hours after addition of drugs (p<0.05). γ -interferon; Cell line; Chemotherapy 143 148 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-57-2&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/102008/01/16 1386/10/26 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Javad Araste 0031947532846002679 0031947532846002679 No Ali Akbar Pourfathollah 0031947532846002680 0031947532846002680 Yes Seyed Mohammad Moazzeni 0031947532846002681 0031947532846002681 No Masood Soleimani 0031947532846002682 0031947532846002682 No

fa اثر سینرژیک‌ اینترفرون‌ گاما با داروهای‌ شیمی‌ درمانی‌ روی‌ KE-37 استفاده همزمان از مواد موثر بر پاسخ های بیولوژیک و داروهای مورد استفاده در شیمی درمانی باعث افزایش کارایی و کاهش اثرات جانبی روشهای درمانی سرطان می گردد. هر چند مکانیسم دقیق واکنش بین این دو دسته از داروها به خوبی روشن نیست. اینترفرون گاما یکی از مدولاتورهای بیولوژیک می باشد که باعث افزایش تمایز و کاهش تکثیر سلولهای سرطانی می گردد و با داروهای ضد سرطان اثر سینرژیک دارد. در این تحقیق با استفاده از رده سلولی KE-37 منتج شده از لوسمی لنفوبلاستیک حاد نوع T به بررسی اثر هم افزایی اینترفرون گاما با بعضی از داروهای مورد استفاده در شیمی درمانی پرداختیم. ابتدا رده سلولی مذکور در فلاسک سلول کشت داده شد و سپس به پلیت کشت 96 خانه ای منتقل گـردید. دزهـای مختلف داروهـای وین کریستین ، متیل پردنیزولون و دونوروبیسین به سوسپـانسیـون سلـولی اضافـه شـد و میـزان 100 IU/ml اینترفرون گـامـا بـه محیط کشت سلـول ها در فـواصل زمـانی مختلف (ساعات صفر، 8، 36 و 60) اضافه شد. اثر سینرژیک این داروها و اینترفرون گاما با استفاده از بررسی میزان تکثیر سلول ها با روش سنجش MTT ارزیابی گردید. نتایج به دست آمده، موید اثر سینرژیک اینترفرون گاما با وین کریستین، متیل پردنیزولون و دونوروبیسین می باشد. بدین ترتیب که اینترفرون گاما اثر سیتوتوکسیک و یا سیتواستاتیک داروهای مذکور را افزایش داده و این افزایش از لحاظ آماری معنی دار می باشد (P<0.05) علاوه بر این اضافه کردن اینترفرون گاما در ساعات 36 و 60 نسبت به ساعات صفر و 8 پس از اضافه نمودن دارو در جلوگیری از رشد و تکثیر سلول ها موثرتر می باشد (P<0.05). اینترفرون‌ گاما، رده‌ سلولی‌، شیمی‌ درمانی‌ 143 149 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-55&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 جواد آراسته 003194753284600587 003194753284600587 Yes سیدمحمد موذنی 003194753284600588 003194753284600588 No علی اکبر پورفتح اله 003194753284600589 003194753284600589 No مسعود سلیمانی 003194753284600590 003194753284600590 No

en Hemophilia is an X chromosome-linked inherited bleeding disorder. Frequent intra- articular and intra-muscular haemorrhage in severe haemophiliacs can cause significant disability. In order to resolve a simple bleeding in a 20-kilogram child, some 500 IV of factor VIII is usually required. The cost of this replacement therapy is enormous, especially for less wealthy countries. Vigorous exercise in normal individuals has been known to increase levels of F. VIII:C and vWF:Ag transiently through β-adrenergic stimulation. The goal of this research study was to investigate the effect of ergometric exercise on F. VIII activity in patients with mild and moderate hemophilia-A. Research studies on this phenomenon have not been reported since 1984. Since the previous studies have mainly been carried out on either healthy individuals or patients with cardiac functional abnormalities, it appears appropriate to further characterize the effect of exercise on the coagulation parameters in patients suffering from bleeding disorders. For this purpose, 10 hemophiliacs (a mean age of 24 years) were exercised on a bicycle ergometer in accordance with accepted protocols for a period of 23 to 46 minutes. We deliberately limited the periods of activity because of the low exercise tolerance of these patients. Venous blood samples were drawn before and at 8 and 45 minutes after the exercise. The results showed that the increase in the activity of F .V VIII:C following exercise was very significant among mildly-affected patients, and the reduction in a PTT at 45 minutes after the exercise, the increase in vWF activity 8 minutes after the exercise, and the rise in vWF:Ag in both stages were all significant. It is concluded that ergometric exercise induces a significant increase in F-V VIII activity in both mild and moderate hemophiliacs. Establishing a suitable exercise program in patients with hemophilia A not only improves the status of their musculo-skeletal system, but also transiently increases the activity of F-V VIII activity. Prophylaxis in severe hemophiliacs could be achieved by means of replacement therapy. Among mildly- or moderately-affected patients, exercise may serve the same purpose and effectively reduce the need for replacement therapy. Exercise; F-V VIII; Coagulation; vWF 149 156 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-63-6&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/16 1386/10/26 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Voya Ravanbod 0031947532846002683 0031947532846002683 No Giti Torkaman 0031947532846002684 0031947532846002684 Yes Mohammad Reza Baghaee Pour 0031947532846002685 0031947532846002685 No Nadali 0031947532846002686 0031947532846002686 No

fa تاثیر انجام برنامه تمرینی با دوچرخه ثابت بر سطح فعالیت انعقادی F-VIII در بیماران هموفیل-A خفیف و متوسط هموفیلی نوعی اختلال ژنتیکی خونریزی دهنده وابسته به کروموزوم X است. این بیماران برای متوقف شدن خونریزی ها نیازمند تزریق فاکتورهای انعقادی بر اساس وزن بدن هستند. برای متوقف شدن خونریزی ساده یک کودک بیست کیلویی به حدود 500 واحد فاکتور هشت نیاز است. هر واحد فاکتور VIII حدود بیست سنت در بازارهای بین المللی به فروش میرسد. مشکلات زیاد دسترسی به وریدهای سطحی به خصوص در سنین کودکی هر بار تزریق را به کابوسی مبدل کرده است. در این پژوهش، اثر ورزش ارگومتریک بر افزایش فعالیتF-VIII بیماران هموفیل A- مورد بررسی قرار گرفته است. آخرین مطالعه در این زمینه در سال 1984 انجام شده است . ده بیمار شامل دو هموفیل متوسط و هشت هموفیل خفیف بر اساس Accepted Pediatric Bicycle Protocol ورزش کردند. نمونه های خون قبل، هشت دقیقه و چهل و پنج دقیقه پس از انجام ورزش جمع آوری شد. فعالیت F-VIII:C هشت دقیقه بعد 32/30 % و چهل و پنج دقیقه بعد 95/22% افزایش یافت. میزان خطا نزدیک به سطح معنی داری بود. بیشترین افزایش F-VIII:C مربوط به هموفیل های خفیف تر بود. کاهش PTT چهل و پنج دقیقه بعد و فعالیت vWF هشت دقیقه بعد معنی دار شد. افزایش vW:Ag در هر دو زمان نمونه گیری معنی دار بود. نتیجه اینکه ورزش ارگومتریک موجب افزایش فعالیت انعقادی F-VIII با خطای نزدیک به 05/0 و کاهش زمان انعقاد در مسیر داخلی می شود. افزایش فعالیت F-VIII:C تا چهل و پنج دقیقه پس از اتمام ورزش نیز حفظ شد. بنابراین، توصیه جهت انجام یک برنامه ورزشی مناسب به وسیله فیزیوتراپیست به افراد هموفیل نه تنها موجب تقویت سیستم اسکلتی- عضلانی بلکه موجب افزایش F-VIII:C نیز می شود. ورزش، F-VIII، انعقاد، vWF 149 157 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-59&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 رویا روانبد 003194753284600599 003194753284600599 Yes محمدرضا بقایی پور 003194753284600600 003194753284600600 No گیتی ترکمان 003194753284600601 003194753284600601 No فاطمه نادعلی 003194753284600602 003194753284600602 No

en The linker histones (H1 or H5) which play a key role in the folding of chromatin, are general repressors of gene expression. Nuclei of the mature chicken erythrocytes (and in some mammalian cells) contain both of them. Although the interaction of H5 with DNA is stronger than that of H1, it does not prevent the transcription of some erythroid-specific genes. It has been shown that some modifications have important role in modulating the interactions of histones with DNA, specially regulating the transcription. Histone acetylation changes the chromatin structure into an active form. It has been suggested that aspirin (ASA) acts as an acetylator of proteins. Also, it has been used as an anti-cancer drug in recent years. In this research study, histone H5 was extracted from chicken erythrocytes using a modified method. Purity of the obtained H5 was detected by SDS-P AGE electrophoresis. Spectrophotometric results showed that ASA optimum concentration for H5 acetylation was 6.5 mM after incubation for 210 min at 27 °C. These results are compatible with our previous results for H1 acetylation using both ASA and acetic anhydride (as a standard acetylator). Also, the fluorometric data showed the quenching of H5 emission due to its acetylation and partial unfolding. The acetylated protein had lower electrophoretic mobility on SDS-PAGE due to the increase of its molecular weight after acetylation. The interaction of acetylated histone H5 with DNA decreased about 15 bpDNA/H5 molar ratios at 50% precipitation in comparison with the normal H5. However, after the addition of ASA to the H5-DNA complex, only about 5 bpDNA/ H5 at 50% precipitation was seen. It can be concluded that histone H5 (like H1) is acetylated by aspirin. Acetylation neutralizes H5 positive charges, modifies its conformation, and reduces its interaction with DNA. Purification; Histone H5; Aspirin; Acetylation; Histone-DNA interaction 157 167 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-110-139&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/16 1386/10/26 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Sorour Shojaeian 0031947532846002687 0031947532846002687 No Seyed Zahra Bathaie 0031947532846002688 0031947532846002688 Yes

fa مطالعه اثر آسپیرین بر هیستون 5 H و کمپلکس DNA- H5 هیستون های رابط (H1 و H5) نقش مهمی در سازماندهی کروماتین دارند و به عنوان بازدارنده های بیان ژن شناخته می شوند. هسته گلبول های سرخ بالغ جوجه (و بعضی سلول های جانوری) حاوی هر دو پروتیین است. هر چند که میان کنش هیستون H5 با DNA قوی تری از میان کنش H1 است، ولی مانع بیان برخی ژن های ویژه اریتروییدی نمی شود. بررسی ها نشان داده که بعضی دگرگونی ها نقش بسیار مهمی در میان کنش هیستون ها با DNA، به خصوص در تنظیم رونویسی دارد. استیله شدن هیستون ها باعث تغییر شکل کروماتین به فرم فعال می شود. آسپیرین به عنوان یک استیله کننده غیر آنزیمی پروتیین ها پیشنهاد و در طی سال های اخیر نیز، از آن به عنوان یک داروی ضد سرطان استفاده شده است. در این مطالعه، ابتدا هیستون H5 با یک روش اصلاح شده از گلبول های سرخ جوجه استخراج، خلوص و شناسایی آن به وسیله الکتروفورز SDS-PAGE و با استفاده از پروتیین استاندارد، انجام گرفت. مطالعات اسپکتروفتومتری حاصل از انکوبه کردن هیستون H5 با آسپیرین در لرزاننده نشان داد که شرایط بهینه برای استیله شدن H5 توسط آسپیرین، غلظت 5/6 میلی مولار آن در مدت 5/3 ساعت در دمای اتاق می باشد. مطالعات فلوریمتری نشان داد که انکوبه شدن هیستون H5 با آسپیرین در شرایط بهینه باعث کاهش نشر آن می شود که این امر ناشی از استیله شدن پروتیین و باز شدن نسبی تاخوردگی آن است. همچنین پروتیین استیله شده نسبت به پروتیین طبیعی تحرک الکتروفورتیک کمتری را در الکتروفورز در حضور غیرطبیعی کننده (SDS-PAGE)، نشان داد که این امر به دلیل افزایش وزن مولکولی آن است. مطالعات بعدی، بررسی میان کنش هیستون H5 استیله در مقایسه با شکل طبیعی آن، با DNA بود. میان کنش هیستون استیله شده توسط آسپیرین با DNA کاهشی حدود 15 واحد در نسبت مولی جفت باز DNA به هیستون را در 50% رسوب، در مقایسه با هیستون طبیعی نشان داد. هرچند که افزایش آسپیرین به کمپلکس H5-DNA تنها در حدود 5 واحد کاهش در نسبت فوق ایجاد کرد. به طور کلی می توان نتیجه گرفت که هیستون H5 با آسپیرین استیله می شود و به دلیل خنثی شدن بخشی از بارهای مثبت آن و تغییرات بنای فضایی، میان کنش کمتری با DNA برقرار می کند. خالص سازی، هیستون 5 H، آسپیرین، استیله شدن، میان کنش پروتیین-DNA 157 168 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-61&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 سرور شجاعیان 003194753284600608 003194753284600608 Yes سیده زهرا بطحائی 003194753284600609 003194753284600609 No

en Memory and learning are considered as the most complicated and important processes of behavioral sciences. On the other hand, considering the wide .and progressively increasing applications of anesthetic agents all over the world, it is of great importance to have a reasonable knowledge regarding their effects on the memory process and its retrieval. The main purpose of this study was to evaluate anterograde and retrograde effects of isoflurane anesthesia on the memory process. For this purpose, male rats were divided into one control and two treatment groups. All of the groups underwent the training program of single trial passive avoidance learning, and the treatment groups (b and c) were exposed to isoflurane anesthesia (1.4% for 60 min) before and after the learning program. After 24 hours, the memory retrieval test was performed. The results showed that the mean retention latency value (which was considered as total in the control groups and measured as 600 sec) significantly decreases to 139 and 179 sec in groups b and c respectively (p<0.05). It can be concluded that that administration of isoflurane both before and after learning program causes disturbances in retrieval process of memory and also results in anterograde and retrograde amnesia in rats. Isoflurane; Memory; Passive avoidance learning; Anterograde and retrograde amnesia 169 173 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-110-140&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/16 1386/10/26 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Seyed Ali Mard 0031947532846002689 0031947532846002689 Yes Yagoob Farbod 0031947532846002690 0031947532846002690 No Saeed Khamene 0031947532846002691 0031947532846002691 No

fa اثرات بیهوشی با ایزوفلوران بر روی حافظه حافظه و یادگیری از جمله پیچیده ترین و مهمترین فرآیندهای رفتاری بوده و با توجه به اینکه طیف مصرف داروهای بیهوشی در سطح دنیا در حال گسترش روزافزون است. آگاهی از اثرات این داروها بر فرآیند حافظه و همچنین فراخوانی حافظه از اهمیت خاصی برخوردار است. هدف مطالعه حاضر بررسی اثرات پیش گرا (anterograde) و پس گرای (retrograde) بیهوشی ایزوفلوران بر فرآیند حافظه می باشد. در این مطالعه موش های بزرگ آزمایشگاهی نر در یک گروه کنترل و دو گروه تجربی قرار داده شده اند. هر سه گروه به روشsingle trial passive avoidanee learning آموزش می دیدند و گروه های تجربی bوc به صورت قبل از آموزش و بعد از آموزش بترتیب تحت بیهوشی با ایزوفلوران با حداقل غلظت آلوئولی (1.4%(MAC به مدت 60 دقیقه قرار می گرفتند و 24 ساعت بعد تست به خاطرآوری بعمل می آمد. نتایج حاصل حاکی از آن است که میانگین تاخیر در زمان ورود (Retention Latency) که در گروه کنترل به صورت توتال در نظر گرفته می شد و 600 ثانیه بود. در گروههای تجربی b وc به ترتیب به 139 و 179 ثانیه کاهش یافته بود که این اختلاف بین گروه کنترل و گروه های تجربی کاملا معنی دار بود (P<0.05).این پژوهش نشان داد که استفاده از ایزوفلوران هم به صورت قبل از آموزش و هم به صورت بعد از آموزش منجر به اختلال در فرآیند فراخوانی حافظه شده و باعث فراموشی پیش گرا و پس گرا در موش های بزرگ آزمایشگاهی گردید. ایزوفلوران، حافظه، یادگیری اجتنابی غیرفعال، فراموشی پیش گرا و پس گرا 169 174 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-2-57&slc_lang=en&sid=1 2008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102007/03/102007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/102008/01/162007/03/10 1385/12/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 سیدعلی مرد 003194753284600593 003194753284600593 Yes یعقوب فربود 003194753284600594 003194753284600594 No سعید خامنه 003194753284600595 003194753284600595 No