en jalali 1388 10 1 gregorian 2010 1 1 13 4 online 1 fulltext

en دخالت گیرنده های موسکارینی آمیگدال مرکزی در فراموشی ناشی از مورفین در موش بزرگ آزمایشگاهی چکیده مقدمه: پردازش اطلاعات درفرآیندیادگیری وحافظه، نتیجه تداخل سیستم های نوروترانسمیتری درنواحی مختلف مغزبویژه، هیپوکامپ وآمیگدال می باشد. با توجه به آن که مورفین باعث القا فراموشی می شود، در تحقیق حاضر، نقش احتمالی گیرنده های کولینرژیکی موسکارینی آمیگدال مرکزی درفراموشی ناشی ازمورفین درموش بزرگ آزمایشگاهی نر نژاد ویستارموردبررسی قرار گرفته است. روش ها: یک هفته بعد ازجراحی و کانول گذاری بصورت دو طرفه درهسته های مرکزی آمیگدال، حیوانات جهت یادگیری اجتنابی غیر فعال بااستفاد از دستگاهstep-through ، با یک فاصله زمانی 24ساعته، مورد آموزش وآزمون قرار گرفتند. مدت زمان تاخیرورود حیوان به بخش تاریک شوک دهنده دستگاه به عنوان ملاکی برای سنجش بیادآوری حافظه مورد استفاده قرار گرفته است. یافته ها: تزریق زیر جلدی مورفین (mg/kg 5/7 ،5) پس از آموزش به صورت وابسته به دوز، موجب تخریب حافظه و ایجاد فراموشی گردید. تزریق مقادیرµg/rat 5/1 و1 پیلوکارپین، آگونیست گیرنده های موسکارینی استیل کولین، به درون آمیگدال مرکزی (CeA)، قبل ازاستعمال مورفین (mg/kg, s.c. 5/7)، مانع ازالقاء فراموشی ناشی از مورفین گردید. در حالیکه، تزریق پیش از آموزش اسکوپولامین (µg/rat, intra-CeA 6/0 ،5/0)، آنتاگونیست گیرنده های موسکارینی همراه با یک مقدار بی اثر مورفین (mg/kg, s.c. 5/2) بیادآوری حافظه را مهار کرد. همچنین مصرف پیش از آموزش مقادیرکمتر اسکوپولامین (µg/rat, intra-CeA 3/0 ،2/0) اثر پیلوکارپین را بر واکنش مورفین معکوس نمود. قابل توجه است که تزریق همان مقادیر پیلوکارپین یا اسکوپولامین به تنهایی اثری بر حافظه نداشتند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر، به نظر می رسد که گیرنده های موسکارینی کولینرژیک هسته های آمیگدال مرکزی ممکن است در اثرات مورفین در تخریب حافظه وایجاد فراموشی دخالت داشته باشند. Introduction: Learning and memory processes result from interaction of neurotransmitter systems in various brain regions such as amygdala and hippocampus. Considering that morphine induces memory impairment, in the current study, we examined the possible role of cholinergic muscarinic receptors of the central amygdala (CeA) on the morphine-induced amnesia in adult male Wistar rats. Methods: A week after the surgery during which cannulas were bilaterally implanted in the CeA nuclei of the amygdale, the animals were trained and tested in a step-through type passive avoidance task with 24 h interval time. Memory retrieval was measured by step-through latency, which is the latency to enter into the black shocked compartment. Results: Post-training subcutaneous (s.c.) administration of morphine (5 and 7.5 mg/kg) dose-dependently decreased the step-through latency, suggesting morphine-induced amnesia. Post-training intra-CeA microinjection of pilocarpine (1 and 1.5 μg/rat), muscarinic receptor agonist, significantly decreased the amnesia induced by post-training administration of morphine (7.5 mg/kg s.c.). Moreover, post-training co-administration of a muscarinic receptor antagonist, scopolamine (0.5 and 0.6 μg/rat, intra-CeA) with an ineffective dose of morphine (2.5 mg/kg) inhibited memory retrieval. Post-training administration of the lower doses of scopolamine also reversed the influence of pilocarpine on the morphine response. It is important to note that post-training intra-CeA administration of the same doses of pilocarpine or scopolamine by itself had no effect on memory retrieval. Conclusion: The present results suggest that cholinergic muscarinic receptors of the central amygdala nuclei may play an important role in morphine-induced amnesia. Morphine, Passive avoidance learning, muscarinic receptors, amygdale, Rat(s). مورفین، حافظه اجتنابی غیر فعال، گیرنده های موسکارینی، آمیگدال، موش بزرگ آزمایشگاهی 340 352 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-384-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/11 1388/10/21 2014/05/15 1393/2/25 Lotfollah khajehpour لطف اله خواجه پور khajehpour34@yahoo.com 0031947532846006721 0031947532846006721 No Ameneh Rezayof آمنه رضایوف rezayof@khayam.ut.ac.ir 0031947532846006722 0031947532846006722 Yes Mohammad Reza Zarrindast محمد رضا زرین دست zarinmr@ams.ac.ir 0031947532846006723 0031947532846006723 No

en اثر تزریق داخل CA1 هیپوکامپی اسید آسکوربیک بر یادگیری و حافظه فضایی در موش های صحرایی نر بالغ مقدمه: اسید آسکوربیک درغلظتهای بالاو با انتشارپراکنده در مغز پستانداران وجود دارد . مطالعات قبلی نشان داده است که نوروترانسمیترهای مختلفی مانند گلوتامات ،استیل کولین و دوپامین با رهاسازی اسید آسکوربیک درسیستم عصبی مرکزی متاثر از یکدیگر می باشند.از آنجا که همه این میانجی های عصبی به نوعی در یادگیری و حافظه نقش دارند و یکی از جاهایی که در سیستم عصبی مرکزی رهاسازی اسیدآسکوربیک صورت می گیرد هیپوکمپ است لذا: هدف از مطالعه حاضر ارزیابی اثرتزریق داخل هیپوکامپی اسید آسکوربیک بر یادگیری و حافظه فضایی موش های صحرایی نر می باشد . روش ها:در این تحقیق 42 سر موش صحرایی نر از ن‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍‍ژاد NMRI در محدوده وزنی 300-250 گرم در 6 گروه استفاده شد که شامل:گروه کنترل که تزریقی را دریافت نکردند، گروه شاهد که نرمال سالین 9/0درصد را به عنوان حلال دریافت کردند و چهار گروه دیگر دوزهای متفاوت (g/ratµ 48و24 ،12 ،6) اسید آسکوربیک را دریافت کردند. تزریق به مدت 5 روز متوالی صورت گرفت، 30 دقیقه بعد از هر تزریقی ارزیابی یادگیری و حافظه فضایی با ماز آبی موریس صورت گرفت و شاخص های یادگیری و حافظه فضایی به روش آنالیز واریانس(ANOVA) بررسی شد. یافته ها:این نتایج نشان داد که تزریق داخل هیپوکامپی اسید آسکوربیک g/rat)µ24و12) بعضی از شاخص های یادگیری و حافظه فضایی مانند مسافت طی شده و زمان سپری شده تا رسیدن به سکوی پنهان را به صورت معنی داری افزایش داد. نتیجه گیری:یافته های ما نشان می دهد که اسید آسکوربیک در ناحیه CA1روی یادگیری و حافظه فضایی اثر کاهشی دارد. Introduction: Ascorbic acid (AA) is present in high concentrations with heterogeneous distribution in the mammalian brain. Previous studies have shown that release of various neurotransmitters such as glutamate, acetylcholine and dopamine might be involved in the central AA release. On the other hand all of these neurotransmitters and the region CA1 of the hippocampus are involved in learning and memory. The aim of the present study was to evaluate the effects of ascorbic acid injection in the CA1 region on spatial learning and memory in adult male rats. Methods: 42 adult male NMRI rats (250-300 g) divided into 6 groups were used in this study. They included control group that received no injection, sham-operated group that received normal saline injection as vehicle and four groups that received different doses of ascorbic acid (6, 12, 24 and 48 μg/rat). All injections were given in 5 consecutive days and 30 min after each injection, the rats were tested in the Morris Water Maze test to measure learning and memory task. Spatial learning and memory parameters were subjected to analysis of variance (ANOVA). Results: The results indicated that intrahippocampal microinjection of AA (12 and 24 μg/rat) significantly increased some spatial learning and memory parameters such as escape latency and path length to reach the hidden platform. Conclusion: Our findings show that AA injection into the CA1 region has a negative effect on spatial learning and memory. CA1, Ascorbic acid, Spatial learning and memory, Morris Water Maze. وا‍‍‍‍‍‍ژه های کلیدی:CA1 ، اسید آسکوربیک ، یادگیری و حافظه فضایی ، مازآبی موریس 353 361 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-377-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/13 1388/6/22 2014/05/152014/05/15 1393/2/25 khadije esmaeilpour خدیجه اسماعیل پور bahar_es632yahoo.com 0031947532846006819 0031947532846006819 No mehdi abbasnejad مهدی عباس نژاد mabbas@mail.uk.ac.ir 0031947532846006820 0031947532846006820 Yes saeed esmaeili mahani سعید اسماعیلی ماهانی semahani@yahoo.com 0031947532846006821 0031947532846006821 No yaser masomi ardakani یاسر معصومی اردکانی ymab125@yahoo.com 0031947532846006822 0031947532846006822 No

en ارتباط بین پلی مورفیسم ژن آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) و بیماری عروق کرونر مقدمه: آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE)، اگزوپپتیدازی است که باعث تبدیل آنژیوتانسین I به II می شود. آنژیوتانسین II سبب انقباض عروق و ترشح آلدسترون می شود. به این ترتیب ACE نقش مهمی در تنظیم فشار خون بازی می کند. در این مطالعه رابطه بین میزان فعالیت آنزیم ACE و پلی مورفیسم (I/D) ژن ACE در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر و افراد نرمال با دیگر ریسک فاکتورهای موجود با هم مقایسه شد.روش ها: پلاسمای 204 فرد که با آنژیوگرافی به دو گروه بیمار و سالم تقسیم شدند استخراج و میزان فعالیت آنزیم ACE با روش HPLC  بررسی و پلی مورفیسم (I/D) ژن ACE با روش PCR تعیین شد. همچنین پارامترهای قند، فشار خون، چربی، کسر جهشی، مصرف سیگار و مواد مخدر اندازه گیری و ثبت و آنالیز شد.نتایج: شانس بیماری عروق کرونر در افراد دارای ژنوتیپ DD بالا بود (OR= 2.45 CI= 1.05-5.73) .   فعالیت ACE دربین گروههای پلی مورفیسم حاکی از افزایش حدود 2 برابری فعالیت در گروهDD  نسبت به گروه II  بود. فعالیت ACE در کل افراد و در گروه بیماران قلبی که دچار فشار خون و دیابت بودند بالاتر از افراد غیر فشار خونی و غیر دیابتی بود (p< 0.001). در حالی که در گروه نرمال رابطه ای بین فشار خون و دیابت و فعالیت ACE وجود نداشت. از جالبترین نتایج بدست آمده این بود که شانس مصرف تریاک در گروه با پلی مورفیسم ID و DDبالا بود.نتیجه گیری: ژنوتیپ DD با شانس بیشتر بیماری عروق کرونر همراه است و همچنین باعث فعالیت بیشتر ACE می شود ولی رابطه ایی بین فعالیت ACE و بیماری عروق کرونر دیده نشد. Introduction: Angiotensin converting enzyme (ACE) is an exopeptidase that converts Angiotensin I to Angiotensin II. Angiotensin II is a potent vasoconstrictor and releases aldosterone, and have a critical role in hypertension. In this study, ACE insertion / deletion (I/D) polymorphism and ACE activity was determined in patients with coronary artery disease (CAD) and normal subjects. The correlation of these parameters with important CAD risk factors were also evaluated. Methods: 204 subjects were assigned to patients and normal groups based on their angiography results. Serum ACE activities were assayed by HPLC and I/D polymorphism were analyzed by PCR method. Important risk factors such as diabetes mellitus, hypertension, lipid profiles, ejection fraction, smoking and opium consumption were also recorded. Results: CAD was higher in DD genotype subjects (OR= 2.45 CI= 1.05-5.73), and ACE activity was about twice in DD compared to II genotypes. ACE activity was higher in hypertensives and diabetics in CAD group (p<0.001), but in the normal group it did not have any correlation with these risk factors. The rate of opium use was higher in ID and DD subjects. Conclusion: DD genotype is a risk factor for CAD and ACE activity is higher in this genotype. However, there is not any correlation between ACE activity and CAD. Angiotensin converting enzyme, Coronary artery disease, CAD, Insertion / deletion polymorphism. آنزیم مبدل آنژیوتانسین، ACE، بیماری عروق کرونر، پلی مورفیسم I/D 362 370 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-368-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/132009/08/1 1388/5/10 2014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Habibolah Saadat 0031947532846006770 0031947532846006770 No Seyed ali Ziai سید علی ضیایی saziai@gmail.com 0031947532846006771 0031947532846006771 Yes Sima Nasri 0031947532846006772 0031947532846006772 No Mina Sakenshaft 0031947532846006773 0031947532846006773 No Atefe Ansarian 0031947532846006774 0031947532846006774 No

en ‌ نقش پروتئین S100B آستروسیتی بر تقویت حافظه در موش‌صحرایی مقدمه : پروتئین S100B ، پروتئینی است که از آستروسیت ها آزاد می شود و در کنترل ارتباط نوروگلیالی و احتمالا در حافظه و شکل پذیری سیناپسی نقش دارد. مطالعه ارتباط عملکردی دو سلول آستروسیت و نورون از اهمیت خاصی برخوردار است. در مطالعه حاضر اثر تزریق این پروتئین به درون هیپوکامپ بر روی یادگیری در موش های صحرایی مورد بررسی قرار گرفت. روش ها: در این تحقیق از 40 موش صحرایی نر استفاده شد. حیوانات پس از جراحی و کانول گذاری دو طرفه در ناحیه CA1 هیپوکامپ و نیز 7روز ریکاوری ، تحت یادگیری احترازی غیرفعال قرار گرفتند (5/0 میلی آمپر, 100 هرتز, 5 ثانیه). بلافاصله پس از آموزش، 5/0 میکرولیتر پروتئین S100B , به صورت دوطرفه ,در دوزهای مختلف (5 و 50 و 500 و 5000 نانوگرم) به گروه های آزمایشی و سالین به گروه کنترل تزریق شد . شاخص های یادگیری و حافظه شامل اولین تاخیر در پایین آمدن از سکو و کل زمان سپری شده بر روی سکو ، 24 ساعت بعد سنجش شد. یافته ها: تزریق5 نانوگرم S100B ، افزایش معنی داری را در شاخص اولین تاخیر در پایین آمدن از سکو (01/0< P ) و نیز کل زمان سپری شده بر روی سکو (001/0< P) نشان داد و بطور شگفت آوری دوزهای 500 و 5000 نانوگرم این پروتئین ، درمقایسه با گروه کنترل کاهش معنی داری را در هر دو شاخص فوق الذکر نشان دادند (001/0< P) (001/0< P). نتیجه گیری: یافته های ما نشان می دهد پروتئین آستروسیتیS100B ، اثر ات تعدیلی بر روی حافظه دارد، بطوریکه در دوز های نانوگرم حافظه را تسهیل ، در حالیکه در دوزهای میکروگرم حافظه احترازی غیر فعال را تخریب می کند. Introduction: S100B is a protein released from astrocytes, which controls neuroglial relationship and probably plays a role in memory and synaptic plasticity. Study of the functional relationship between astrocytes and neurons is of great importance. The present study was conducted to evaluate the effect of S100B infusion into the CA1 region of the hippocampus, on memory performance in male rats. Methods: In this study, 40 male wistar rats were used. Animals were bilaterally implanted with indwelling cannulae in the CA1 region of the hippocampus. Seven days after surgery, animals were trained in a step-down passive avoidance task (0.5 mA, 100 Hz, 5 sec). Immediately after the training, animals received 0.5 μl infusion of saline or S100B (5, 50, 500, or 5000 ng) bilaterally. Twenty four hours later step-down first latency and total time spent on platform were measured as learning and memory indices. Results: The infusion of 5 ng S100B induced a significant increase in step-down first latency (p< 0.01), and also increased the total time spent on the platform compared to the control group (p < 0.001). Surprisingly, animals which received doses of 500 and 5000 ng showed a significant decrease in both indices compared to the control group (p< 0.001). Conclusion: Our findings indicate that astrocytic S100B protein has modulatory effects on memory, in a way that in nanogram doses facilitates, but in micrograms impairs memory in passive avoidance task. S100b, learning and memory, hippocampus, rat. روتئین S100B، یادگیری و حافظه، هیپو کامپ، موش صحرایی 371 378 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-369-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/132009/08/12009/12/25 1388/10/4 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 parvin babaei پروین بابایی p_babaei@yahoo.com 0031947532846006823 0031947532846006823 Yes leyla jamalzadel لیلا جمالزاده jamalzadehl@yahoo.com 0031947532846006824 0031947532846006824 No keyvan keramatee کیوان کرامتی k_keramatee@yahoo.com 0031947532846006825 0031947532846006825 No

en بررسی اثر روغن زیتون بکر خوراکی بر میزان چربی های خون در موش صحرایی مقدمه: به علت وابستگی مصرف روغن زیتون و نرخ پایین بیماریهای قلبی-عروقی هدف این مطالعه بررسی اثر روغن زیتون خوراکی بر پروفایل چربی های سرم خون بود. روشها: موشهای صحرایی نر بالغ مورد آزمایش توسط روغن زیتون بکر،به مدت 30 روز با دوزهای 0.25، 0.5 و0.75 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن و موشهای صحرایی گروه شاهد با سالین در همین مدت با روش گاواژ تیمار شدند(6n=). در پایان 30 روز، میزان سطوح کلسترول، تری گلیسیرید، HDL ، LDL ، VLDL و شاخصهای آتروژنیک در سرم بررسی شد. یافته ها: آنالیز نشان داد که اسید چرب غیر اشباع غالب در روغن زیتون بکر، اولئیک اسید است. سطوح کلسترول، تری گلیسیریدها، HDL و VLDL در دوزهای 0.25، 0.5 و 0.75 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن از روغن زیتون نسبت به گروه شاهد افزایش معنی دار داشت (0.05P<) . سطح LDL در دوزهای مختلف کاهش وابسته به دوز را نشان داد که این کاهش در دوز 0.75 از لحاظ آماری در مقایسه با گروه شاهد معنی دار بود(0.05P<). شاخص LDL/HDL در دوزهای 0.25، 0.5 و 0.75 میلی لیتر بر کیلوگرم وزن بدن روغن زیتون در مقابل گروه شاهد به طور معنی دار و به صورت وابسته به دوز کاهش یافت ( به ترتیب برابر با 0.64± 4.27 ، 0.72±3.85 و 0.48±1.78 در برابر گروه شاهد 0.2±8.55 میلی گرم بر دسی لیتر) . روغن زیتون بکر در دوزهای 0.5 و 0.75 شاخص TG/HDL را نسبت به گروه شاهد کاهش داد (به ترتیب 1.07 ±13.21 و 0.41±12.45 در مقابل 0.94±16.51 میلی گرم بر دسی لیتر) (0.05P<). نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که روغن زیتون بکر سبب کاهش شاخصهای آتروژنیک شده که احتمالا به علت غنی بودن این روغن از اولئیک اسید است. Background: Relationship between olive oil consumption and low cardiovascular mortality and mobility is the aim of current study. We were investigated of dietary virgin olive oil (VOO) effects on serum lipids profile. Methods: Experimental mature male rats were treated with VOO for 30 days at 0.25, 0.5 and 0.75 ml/kg/day and control group treated with saline at the same time via gastric gavage (n=6). At the end of day 30, serum cholesterol, triglycerides, HDL, LDL, VLDL levels and atherogenic indices were determined. Results: Analysis showed that main unsaturated fatty acid in VOO is oleic acid. After VOO administration, cholesterol, triglyceride, HDL and VLDL levels vs. control group increased significantly (P<0.05). The LDL levels were decreased by virgin olive oil in all doses in a dose dependent manner that in 0.75 ml/Kg/day vs. control group was significantly. Olive oil attenuated LDL/HDL ratio vs. control group significantly in a dose dependent manner (in 0.25, 0.5, and 0.75 ml/kg/day groups was 4.27±0.64, 3.85± 0.72, and 1.78±0.48, respectively vs. 8.55±0.2 mg/dl).VOO decrease TG/HDL ratio in 0.25 and 0.75 ml/kg/day (13.21± 1.07 and 12.45± 0.41 respectively vs. 16.51± 0.94 mg/dl). Conclusion: Result of this study showed that VOO can attenuate atherogenic indices possibly due to enrichment of this oil of oleic acid. Virgin olive oil, rat, Blood lipids, atherogenic index روغن زیتون بکر، چربی های خون ، شاخص آتروژنیک 379 385 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-29-4&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/132009/08/12009/12/252009/06/28 1388/4/7 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Fatemeh Mohagheghi 0031947532846006743 0031947532846006743 No Mohammad Reza Bigdeli محمدرضا بیگدلی bigdelimohammadreza@yahoo.com 0031947532846006744 0031947532846006744 Yes Bahram Rasoulian 0031947532846006745 0031947532846006745 No Ali Asghar Zeinanloo 0031947532846006746 0031947532846006746 No

en تأثیر تزریق درون رگی گرلین بر میا نگین غلظت پلاسمایی هورمون ا نسولین وACTH در شترهای نا با لغ تغذیه شده با سطوح مختلف ا نرژی مقدمه: گرلین یک هورمون پپتیدی مترشحه از معده با اثرات مختلف پاراکرینی و آ ندوکرینی می باشد. گرلین وmRNA ی آن ما نند رسپتور هورمون محرک رشد در پا نکراس وسلولهای ایسلیت بیان شده و ترشح انسولین را تنظیم می کند. هم چنین مطالعات ایمنورادیواکتیو برروی گرلین، وجود میزان زیادی از این نوروترانسمیتررا در هیپوتالاموس وقسمتهایی از مغز که کنترل کننده ی محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرنال HPA)) هستند ثابت کرده است. از آنجا که تاکنون آزمایشات مبنی بر اثر گرلین بر ترشح هورمونهای ا نسولین و ACTH در حیوا نات شبه نشخوارکننده در مرحله ی قبل از بلوغ ا نجام نشده است، بنا برا ین هدف از انجام این تحقیق بررسی اثر گرلین برروی ترشح هورمونهای مذکور در شتر های نا بالغ می باشد. روش ها: در این تحقیق 12 شتر بطور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. حیوا نات درگروه یک به مدت دو هفته در رژیم غذایی 100% وحیوا نات گروه دو به مدت دو هفته در رژیم غذایی 50% تغذیه شدند بعد از دو هفته، شترهای هر گروه g/ kg BWµ 8 به مدت چهار روز از طریق ورید وداج دریافت کردند. نمونه های خونی از تمام حیوانات 20 دقیقه بعد از تزریق گرلین از رگ وداج جمع آوری گردیده و پلاسما های خونی، جهت تعیین غلظت ا نسولین و ACTH بوسیله ی روش رادیو ایمنو اسی (RIA)مورد سنجش قرار گرفتند. یافته ها: تزریق گرلین در شترهای نابالغ در رژیم های غذایی حاوی 50% و100% ا نرژی بترتیب ا ثر کا هشی قا بل ملاحظه ای برمیا نگین غلظت پلاسمایی ا نسولین و اثر افزایشی معناداری بر ترشح ACTH داشت. نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان می د هد که اثر کا هشی گرلین بر ترشح هورمون ا نسولین واثر افزایشی آن در ترشح ACTH در شترهای نا بالغ تحت شرایط گرسنگی، به وجود گلوکز در بدن بستگی دارد. Introduction: Ghrelin is a peptide hormone secreted from the stomach with both endocrine and paracrine effects. Ghrelin and its mRNA as well as growth hormone (GH) secretagogue receptor mRNAs are expressed in the pancreas and islet cells and regulate insulin release. Also the immounoreactivity of ghrelin is proved to be high in the hypothalamus and parts of the brain responsible for the regulation of the HPA axis. However, the effect of ghrelin on insulin and ACTH secretion before puberty in semi ruminant animals has never been examined. Therefore the purpose of the following research was to determine the effect of ghrelin on insulin and ACTH secretion before puberty in camels. Methods: In this investigation, 12 camels were randomly divided into two groups. Animals in each group were fed with either 50% or 100% energy content in diet for 2 weeks. After 2 weeks camels received 8 μg ghrelin/Kg body weight into their jugular vein for 4 days. Blood samples were collected from jugular vein 20 minutes after injection of ghrelin. Blood plasma was assayed for plasma insulin and ACTH concentrations by a RIA method. Results: Injection of ghrelin in 50% and 100% dietary energy intake significantly decreased the mean plasma concentrations of insulin and increased ACTH secretion in prepubertal camels. Conclusion: The results of these experiments showed that ghrelin’s reducing effect on insulin secretion and its increasing effect on ACTH in prepubertal camels in starvation condition depends on the presence of glucose in their bodies. Ghrelin, Insulin, Adernocorticotropin hormone (ACTH), immature camel گرلین، هورمون ا نسولین، هورمون محرک فوق کلیوی (ACTH)، شتر نابالغ 386 396 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-361-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/132009/08/12009/12/252009/06/282009/08/3 1388/5/12 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Roshanak Rashedi روشنک راشدی Roshank.rashedi@gmail.com 00319475328460011254 00319475328460011254 Yes Homauon Khazali همایون خزعلی tabeshyarnoor@yahoo.com 00319475328460011255 00319475328460011255 No

en بررسی اثرات سیتوتوکسیسیتی کروسین و سافرانال به روش دیسک سیب زمینی و میگوی آب شور   مقدمه: در این مطالعه ، احتمال سمیت و خواص ضد توموری دو ترکیب موجود در کلاله زعفران کروسین و سافرانال به روش میگوی آب شور و سنجش دیسک سیب زمینی بررسی می شود .   روش بررسی : در روش میگوی آب شور،برای هر غلظت ، سه لوله آزمایش که هر کدام حاوی 10 لارو زنده بودند مورد استفاده قرار گرفتند و بعد از 24 ساعت تعداد لاروهای مرده شمارش گردید. مقدار MIC سافرانال به روش میکروپلیت و MIC کروسین به روش کدورت سنجی برای تشخیص میزان فعالیت ضد میکروبی علیه اگروباکتریوم،تعیین شد. در روش سنجش دیسک سیب زمینی، دیسک ها با اندازه مشخص از سیب زمینی تهیه شده و به داخل پلیتهای حاوی آگار 5/1% در زیر هود لامینار منتقل گردیدند و سپس با مقدار 50 میکرولیتر از سوسپانسیون اگروباکتریوم تومه فشنز (غلظت cfu/ml 108) و 50 میکرولیتر از غلظت های ml / mg 5/0 -0/8 کروسین و ml / mg 075/0-800/0 سافرانل در دمای C º 25 به مدت 20 روز انکوبه شدند و سپس تعداد تومورها شمارش شد.   یافته ها : مقدار MIC سافرانل ml / mg 1 و کروسین ml / mg 10 تعیین گردید. مقدار LC50 بر علیه لاروهای میگوی آب شور برای سافرانل ppm 423/14 و برای کروسین ml / mg 036/147 بدست آمد. درصد مهار رشدتومور برای غلظتهای ml / mg 750/0-800/0 سافرانل و ml / mg 5/0 -0/8 از کروسین به ترتیب 6/5% تا 2/90% و 2/5% تا 8/88% و مقدار EC50 برای کروسین ml / mg 34/2 و برای سافرانال ml / mg 31/0 تعیین شد. نتیجه گیری : هر دو ترکیب کروسین و سافرانال ضمن داشتن اثرات سمی قابل ملاحظه، دارای فعالیت ضد توموری مناسب و وابسته به دوز بودند. در این میان سافرانال سمیت و فعالیت ضد توموری بیستری نسبت به کروسین از خود نشان داد. Introduction: In this study, two constituents of saffron stigma (crocin and safranal) were tested for possible cytotoxic and antitumoral activity using brine shrimp and potato disc assays. Methods: In the brine shrimp assay, three wells containing 10 nauplii were tested for each concentration. After 24h, the number of the nauplii was counted. To investigate the antimicrobial activity of safranal and crocin against Agrobactrium tumefaciens, the MIC of these compounds were evaluated using microplate and spectrophotometry method. In the potato disc assay, discs of potato were cut with specific diameter and transferred on 1.5 % agar under laminar air cabinet. Discs were incubated with 50 μl of a mixture containing suspension of Agrobactrium tumefaciens (108 cfu/ml) and 50 μl of a solution of safranal (0.075, 0.150, 0.300, 0.450, 0.600 and 0.800 mg/ml ) or crocin (0.5, 1.0, 1.5, 3.0, 6.0 and 8.0 mg/ml) (1:1) in 25 °C for 20 days until the tumors were counted. Results: The MIC of safranal and crocin were 1 and 10 mg/ml. The LC50 values of safranal and crocin against brine shrimp were 14.342 and 147.036 ppm. The percent of tumor growth inhibition of safranal at 0.075-0.800 mg/ml and crocin at 0.5-0.8 mg/ml were 5.6-90.2 % and 5.2-88.8 %, respectively and the EC50 Values of safranal and crocin against tumors were 0.31 and 2.34 mg/ml, respectively. Conclusion: Both safranal and Crocin have remarkable toxic effect and suitable dose dependent antitumoral activity. Between the two compounds, safranal has higher toxic effect and antitumoral activity compared to crocin. Safranal, Crocin, Brine shrimp, Potato disc. سافرانال ، کروسین ، میگوی آب شور ، دیسک سیب زمینی 397 403 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-351-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/132009/08/12009/12/252009/06/282009/08/32009/05/17 1388/2/27 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Javad Behravan جواد بهروان behravanj@mums.com 0031947532846006826 0031947532846006826 Yes Hossein Hosseinzadeh حسین حسین زاده hosseinzadehh@mums.ac.ir 0031947532846006827 0031947532846006827 No Amir Rastgoo امیر راستگو RastgooA781@mums.ac.ir 0031947532846006828 0031947532846006828 No Obeid Mohamad ali pour malekshah عبید محمد علیپور ملکشاه mohamadalipoormo851@mums.com 0031947532846006829 0031947532846006829 No Mitra Hessani میترا حسانی hassanim1@mums.ac.ir 0031947532846006830 0031947532846006830 No HassaniM1@mums.ac.ir 0031947532846006831 0031947532846006831 No

en اثر محرومیت حسی وتحریک الکتریکی هسته لوکوس سرولئوس برخصوصیات پاسخی نورون های لایه IV قشر بارل در موش صحرایی نر   مقدمه : قشربارل در جوندگان مسئول دریافت وپردازش اطلاعات حسی از ویسکرهای پوزه حیوان می باشد. هسته لوکوس سرولئوس( LC ) به عنوان منبع تولیدکننده نوراپی نفرین قشرمغزدر پردازش اطلاعات حس تماس موثر می باشد . دراین مطالعه اثرتحریک الکتریکی LC بر خصوصیات پاسخی نورونهای لایه 4 قشر بارل در موش صحرایی نر محروم از حس بررسی شد.   موادوروشها : ویژگی های پاسخی نورونها در گروه بدون محرومیت حسی(کنترل)و در گروه محروم از حس ( P4 )با ثبت تک واحدی خارج سلولی بدنبال خم کردن مکانیکی کنترل شده ویسکر اصلی(باقیمانده) یا قبل ازجابجایی توام ویسکرهای اصلی وکناری(حذف شده) مورد ارزیابی قرار گرفت. درگروه محروم از حس( P4 ) ازروزچهارم بعدازتولدتمام ویسکرهای سمت چپ صورت حیوان بجز ویسکر D2 یکروز در میان تا60روزگی حذف می شد.در هردوگروه LC درزمانهای (ms) 50،100،200،400،800 ،0 قبل از جابجایی کنترل شده ویسکر اصلی تحریک الکتریکی می شدواثرآن بر روی زمان تاخیر شروع پاسخ نورونها ، بزرگی پاسخ نورونها و نیز شاخص CTR (به عنوان شاخصی از مهار جانبی در قشر) مورد ارزیابی قرارگرفت.   یافته ها :نتایج نشان داد جابجایی مکانیکی ویسکر اصلی بدون تحریک الکتریکی LC در گروه P4 نسبت به گروه کنترل سبب کاهش زمان تاخیر شروع پاسخ نورونها ،افزایش بزرگی پاسخ نورونها وافزایش میزان شاخص CTR شده است. مقایسه بزرگی پاسخ نورونها به جابجایی ویسکر اصلی بین گروه P4 باگروه کنترل در زمانهای تحریک الکتریکی هسته LC نشان داد که فقط درزمان50میلی ثانیه اختلاف همانند زمان قبل از تحریک LC به سطح معنی داری رسیده است .به عبارت دیگر در سایر زمانها ( 0،100،200،400)میلی ثانیه،تحریک الکتریکی LC باعث کاهش اختلاف بزرگی پاسخ به جابجایی ویسکر اصلی بین دو گروه شد.همچنین در دوگروه اختلافی که ازقبل از تحریک LC در شاخص CTR وزمان تاخیر شروع پاسخ نورونها وجود داشت در بعد از تحریک هسته LC نیزمشاهده گردید .   نتیجه گیری : یافته های ما نشان می دهدکه تحریک الکتریکی LC به دنبال محرومیت حسی سبب تعدیل خصوصیات پاسخی نورونها و تغییر در الگوی پاسخ آنها می شود.   Introduction: Barrel cortex of rodents is responsible for sensory information processing from muzzle whiskers. Locus coeruleus (LC) as the main source of norepinephrine (NE) in the cortex, is effective on the sensory information processing. Methods: Rats were divided to 2 groups. One group underwent sensory deprivation (P4) and the other group served as control and did not undergo sensory deprivation. Response properties of the neurons were evaluated by extracellular single unit recordings following a controlled mechanical deflection of the principal whisker (spared whisker), or before the simultaneous deflection of principal and adjacent whiskers (trimmed whisker) were assessed. In the P4 group, all whiskers on the left muzzle, except D2, were trimmed every other day for two months. In both groups, LC was electrically stimulated 0, 50, 100, 200, 400 and 800 ms before controlled principal whisker deflection. Response magnitude, latency and CTR index (lateral inhibition index) were assessed. Results: In the P4 group, deflection of the principal whisker without LC electrical stimulation, increased the response magnitude and CTR index, but decreased the response latency compared to the control group. The magnitude of the response of neurons to the principal whisker deflection was significantly different between P4 and control groups, in following of principal whisker deflection in times of LC stimulation showed significant difference only in 50 ms subgroup. In both groups, pro-stimulation differences in CTR index and response latency remained unchanged after LC stimulation. Conclusion: Our data showed that electrical stimulation of LC following sensory deprivation modulates neuronal response properties and changes their response pattern. Barrel cortex, Sensory deprivation, Locus coeruleus nucleus, Rodents. قشربارل ،محرومیت حسی، لوکوس سرولئوس،موش صحرایی 404 415 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-372-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/132009/08/12009/12/252009/06/282009/08/32009/05/172009/08/15 1388/5/24 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 ali siyahposht khachaki علی سیاه پشت خاچکی ak57n@yahoo.com 0031947532846006832 0031947532846006832 No vahid sheibani وحید شیبانی vsheibani2@yahoo.com 0031947532846006833 0031947532846006833 Yes mohammad reza Afarinesh khaki محمد رضا آفرینش خاکی 0031947532846006834 0031947532846006834 No hamid sheikhkanloui milan حمید شیخکانلوی میلان 0031947532846006835 0031947532846006835 No ali shamsizadeh علی شمسی زاده 0031947532846006836 0031947532846006836 No

en بررسی تاثیر امواج نشتی از اجاق مایکروویو بر وزن بدن وغلظت هورمونهای تیروئیدی و کورتیزول در موش سوری ماده بالغ   گسترش اختلالات هورمونی همراه با افزایش روز افزون استفاده از میادین مغناطیسی در وسایل مختلف ،امکان مرتبط بودن آنها را مطرح نمود . نشت مداوم امواج که از اجاق های مایکروفر صورت می گیرد ممکن است برای کاربران مخاطره آمیز باشد . بانوان بیشترین تماس را با اجاق مایکروفر دارند، لذا هدف این تحقیق بررسی تاثیر امواج نشتی از اجاق مایکروفر بر غلظت هورمونهای تیروئیدی و کورتیزول در موش سوری ماده به عنوان یک الگوی حیوانی می باشد.   روشها   ابتدا میزان نشت امواج از یک دستگاه مایکروفر خانگی با استفاده از دستگاه اندازه گیری RF تعیین شد. سپس20 سر موش ماده بالغ به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند، گروه آزمایش روزانه سه نوبت و هر بار سی دقیقه به مدت دو ماه در مجاورت دستگاه مایکروفرقرارگرفت. در پایان، همه موشها مجددا وزن شده وبا خون گیری مستقیم از قلب، خون مورد نیاز جهت تعیین سطح هورمونهای تیروئیدی و کورتیزول سرم تهیه گردید. میزان هورمونهای تیروئیدی و کورتیزول در سرم بااستفاده از روش رادیوایمییونواسی( RIA )تعیین شد.   یافته ها   میزان نشت امواج در فواصل مورد بررسی از 65/. تا 5/57 ) (mW/cm2 متغییر بود. میانگین تغییر وزن گروه آزمایش و کنترل در پایان دوره به ترتیب صفر و 54/ 4 گرم بود . میانگین غلظت T4 بطور معنی داری ( 05/0 P < ) در گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل افزایش یافت( nm/L 9/5 ± 0/67 در مقابل 3/7 ± 4/98) ولی میزان افزایش T3 در گروه آزمایش از نظر آماری ( 05/0 P > ) معنی دار نبود. غلظت کورتیزول سرم نیز در گروه آزمایش در اثر امواج به طور معنی داری افزایش یافت ( ng/ml 47 /1 ± 60/13 در مقابل 24/2 ± 06/23) ( 05/0 P < ).   نتیجه گیری   قرارگرفتن در معرض امواج میکروویو نشت یافته از اجاق های مایکروفر سبب کاهش وزن بدن و.افزایش میزان هورمون T4 و کورتیزول گردید .   Introduction: Recent increase of endocrine disorders may be correlated to the increased exposure to electromagnetic fields from various instruments. Radiation leakage from microwave oven may be harmful for users. Ladies have the highest levels of contact with microwave ovens. This study was carried out to evaluate the effect of radiation leakage from microwave oven on body weight, cortisol and thyroid hormones. Methods: Radiation leakage of microwave oven was measured by RF measuring instrument. For this study, 20 adult two-month-old female mice weighing 25-28 g were randomly divided in control and test groups. Test group was exposed to 2450 MHZ microwaves produced by a microwave oven 3 times a day, 30 minutes each time. After 60 days, body weights of both groups were determined and blood was collected by heart puncture. Cortisol and thyroid levels were evaluated in serum by an RIA method. Results: radiation leakage from oven showed variation and ranged from 6.5 to 57.5 mW/cm2. Mean body weight changes in test and control groups were 0 and 4.54 grams, respectively. Cortisol (23.6 ± 2.24 vs. 13.6 ± 1.47 ng/ml) and T4 (98.4 ± 7.3 vs. 67.0 ± 5.9 nmol/L) levels were significantly increased in the test group compared to the control group, respectively. Level of T3 did not alter significantly. Conclusion: We found that microwaves leaked from oven decrease body weight and increase T4 and cortisol levels, and therefore have deleterious health effects. microwave oven, microwaves, T3, T4, Cortisol. اجاق مایکروویو، امواج مایکروویو، T3,T4 ،کورتیزول 416 422 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-306-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/132009/08/12009/12/252009/06/282009/08/32009/05/172009/08/152009/06/28 1388/4/7 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 Gholamali Jelodar غلامعلی جلودار jelodar@shirazu.ac.ir 0031947532846006780 0031947532846006780 Yes Saeed Nazifi سعید نظیفی nazifi@shirazu.ac.ir 0031947532846006781 0031947532846006781 No

en آنالیز ترکیبات موجود در اسانس چهار چاشنی غذایی رایج وبررسی فعالیت فیبرینولیتیک این ترکیبات در محیط in vitro مقدمه: بیماریهای آتروترومبوتیک مثل انفارکتوس قلبی و مغزی نتایج وخیم لخته های تشکیل شده در دیواره رگ هستند. داروهای ترومبولیتیک که برای حل لخته های تشکیل شده به کار می روند محدودیت های دارند که سبب ایجاد خطر و گاهی اوقات نتایج کشنده می شوند.از زمان قدیم گیاهان برای معالجه بیماریها به کار می رفتند. گیاهان و ترکیباتی از آنها که دارای فعالیت آنتی ترومبوتیک هستند بسیار گزارش شده اند اما در مورد گیاهان با خاصیت فیبرینولیتیک گزارش زیادی وجود ندارد. هدف: این مطالعه به منظور بررسی اثرات فیبرینولیتیک اسانس‌های گیاهی صورت گرفت. چهار چاشنی غذایی رایج آویشن شیرازی،زردچوبه دارچین و گلپر انتخاب و اثرات فیبرینولیتیک آنها را در محیط آزمایشگاه بررسی شد. مواد و روشها: پس از تهیه اسانس گیاهان مربوطه ترکیبات آن توسط دستگاه GC/MS آنالیز گردید. برای بررسی اثرات فیبرینولیتیک، فیبرینوژن نشاندار با FITC به پلاسما اضافه و سپس برای تشکیل لخته نشاندار به آنها کلسیم اضافه گردید. استرپتوکیناز در غلظت های(Iu/ml 1000-100 ) و اسانس در رقت های ((1000/1، 100/1 و10/1) ) به تنهایی و در حضور استرپتوکیناز به لخته نشاندار اضافه و فلورسانس بعد از 10، 20، 40 و 60 دقیقه قرائت گردید(510EM= ، 478EX=). یافته ها: نتایج نشان می دهند که اسانس آویشن شیرازی واجد درصد بالای از کارواکرول است و بیشترین خاصیت فیبرینولیتیک را دارد، فعالیت فیبرینولیتیک زردچوبه احتمالا به ترکیبات تومرون، زینجی برن و کورکومین که با درصد بالا در این گیاه وجود دارند برمی گردد. دارچین با درصد بالای سینامالدئید فعالیت فیبرینولیتیک کمتر و اسانس گلپر با داشتن درصد بالای از استرهای خطی و هگزیل بوتیرات تقریبا فاقد فعالیت فیبرینولیتک می باشد. نتیجه گیری: این مطالعه تصدیق کننده فعالیت فیبرینولیتیک آویشن شیرازی، زردچوبه و تاحدودی دارچین در محیط in vitro است و بررسی فعالیت فیبرینولیتیک این گیاهان در محیط in vivo نیازمند بررسی و تحقیق است. Introduction: Atherothrombotic diseases such as myocardial or cerebral infarction are serious consequences of the thrombus formation in blood vessels. Thrombolytic agents are used to dissolve the already formed clots in the blood vessels. However, these drugs have certain adverse effects, which cause serious and sometimes fatal consequences. Methods: Plants essential oils were prepared and analyzed by GC/MS. To evaluate the fibrinolytic effect, fibrinogen labeled with FITC was added to the plasma. Ca2+ was used for production of labeled clot. The essential oil (1/10, 1/100, 1/1000 dilutions) with and without streptokinase as a positive control, were added. Fluorescence was determined after 10, 20, 40 and 60 minutes (excitation = 478, emission = 510). Results: Our findings showed that carvacrol was the main component of Zataria multiflora essential oil. This essential oil showed the best fibrinolytic activity. Curcuma domestica also showed fibrinolytic activity, which might be related to the presence of curcumene, zingiberene and tumeron. The main component of Cinnamomum verum essential oil was cinnamaldehyde and fibrinolytic activity of this essential oil was lower than Zataria multiflora and Curcuma domestica.. The essential oil from Heracleum persicum with main components such as hexyl butyrate and liner esters did not have any significant fibrinolytic activity. Conclusion: In our study, it was found that Zataria multiflora, Curcuma domestica and Cinnamomum verum can dissolve blood clots in vitro. However, in vivo clot dissolving properties of these plants are yet to be discovered. Fibrinolytic, Essence, G C/MS, Fibrinogen. فیبرینولیتیک، اسانس، کروماتوگرافی، فیبرینوژن 423 429 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-362-1&slc_lang=en&sid=1 2010/01/112009/09/132009/08/12009/12/252009/06/282009/08/32009/05/172009/08/152009/06/282009/07/10 1388/4/19 2014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/152014/05/15 1393/2/25 gholamali Naderi غلامعلی نادری naderi32@yahoo.com 0031947532846006837 0031947532846006837 Yes Abas Jafarian Dehkordi عباس جعفریان دهکردی njdinani@yahoo.com 0031947532846006838 0031947532846006838 No Sedighe Asgary صدیقه عسگری 0031947532846006839 0031947532846006839 No Rahele Shami راهله شامی 0031947532846006840 0031947532846006840 No narges Jafari نرگس جعفری 0031947532846006841 0031947532846006841 No