en jalali 1391 4 1 gregorian 2012 7 1 16 2 online 1 fulltext

en بررسی اثرات یک نانو شلاتور آهن سنتتیک جدید بر تحریک پذیری نورونی در حضور و عدم حضور استرس اکسیداتیو مقدمه: استرس اکسداتیو از مهم ترین فاکتورهای دخیل در پاتوژنز بیماری های نورودژنراتیو است. یک انتخاب درمانی برای این اختلالات، استفاده از آنتی اکسیدانت ها به عنوان عوامل خنثی کننده ی رادیکال های آزاد می باشد. از این رو ترکیبات آنتی اکسیدانتی که قادر به عبور از سد خونی مغزی هستند دارای اثرات مفیدی می باشند. در این بررسی، خواص آنتی اکسیدانتی تنها نانو شلاتور آهن سنتتیک جدید ساخته شده بر خواص الکتروفیزیولوژیک سلول عصبی حلزون، متعاقب القاء استرس اکسیداتیو ناشی از آب اکسیژنه مورد بررسی قرار گرفت. روش ها: تمامی ثبت های داخل سلولی تحت شرایط کلمپ جریان روی سلول F1 حلزون باغی (Helix aspersa) انجام گرفت. تاثیر عامل اکسیدانت پراکسید هیدروژن(1 میلی مولار) در حضور غلظت های بالا (6/2 میکرومولار) و پایین (263 میکرومولار) نانوشلاتور آهن برالگوی شلیک و ویژگی های پتانسیل عمل بررسی و با شرایط کنترل مقایسه شد. یافته ها: پراکسیدهیدروژن در مقایسه با شرایط کنترل موجب کاهش فرکانس شلیک پتانسیل عمل و دامنه پتانسیل عمل و افزایش مدت زمان حداکثر دامنه ولتاژی گردید. افزودن آنتی اکسیدانت بعد از آب اکسیژنه موجب افزایش این پارامترها و نزدیک شدن آنها به شرایط کنترل گردید. همچنین، کاربرد آنتی اکسیدانت قبل از آب اکسیژنه موحب تعدیل اثرات آب اکسیژنه بر روی فعالیت الکتریکی سلول گردید. نتیجه گیری: بر اساس اثرات تعدیل کنندگی نانو شلاتور جدیدآهن بر ویژگی های تغییر یافته پتانسیل عمل در حضور آب اکسیژنه می توان چنین نتیجه گرفت که احتمالا" این ترکیب با اثر برعملکرد کانال های یونی تاثیر آنتی اکسیدانتی خود را اعمال می کند. Introduction: Oxidative stress is one of the important pathologic factors involved in the pathogenesis of neurodegenerative diseases. Antioxidants as neutralizing agents of free radicals are one of the treatment options for these diseases and antioxidant agents that can pass through blood brain barrier have beneficial effects. In the present research, the antioxidant effect of a new iron nanochelator on the electrophysiological characteristics of neural cells following H2O2– induced oxidative stress was investigated. Methods:Intracellular recordings were made under the current clamp condition on F1 cells of Helix aspersa. Effects of oxidant agent, H2O2(1 mM), in the presence of the new iron nanochelator at high (2.63 mM) and low (263 µM) concentrations were assessed on the firing pattern and action potential parameters and were compared to the control condition. Results:Application of H2O2led to a significant decrease in the firing pattern and AP amplitude and an increase in the time to peak compared with control condition. Addition of the antioxidant following H2O2treatment increased these parameters and restored them to the control condition. On the other hand, effects of H2O2 on the electrical activity of cell were modulated when the antioxidant was used earlier. Conclusion:Based on the modulating effects of the new synthesized iron nanochelator on verified action potential parameters in the presence of H2O2, it can be concluded that nanochelator probably exerts its antioxidant effects through the alterations of the function of ion channels. Iron nanochelator, H2O2, Intracellular recording, Neuronal excitability, Ion channels نانوشلاتور آهن،آب اکسیژنه، ثبت داخل سلولی،تحریک پذیری نورونی، کانالهای یونی 95 106 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-25-111&slc_lang=en&sid=1 2012/04/2 1391/1/14 2013/06/17 1392/3/27 Zahra Ghasemi 00319475328460012048 00319475328460012048 No Saeedeh Fakharzadeh 00319475328460012049 00319475328460012049 No Mohammad Hassan Nazaran 00319475328460012050 00319475328460012050 No Mahyar Janahmadi 00319475328460012051 00319475328460012051 Yes

en تأثیر ضد التهابی شیکونین بر کشت آستروسیتی مغز موش صحرایی   مقدمه: آستروسیت­ها در گستره­ای از بیماری­های نورودژنراتیو نقش دارند. آستروسیت­ فعال عوامل التهابی همچون نیتریک­اکساید ( NO ) و اینترلوکین­ها ( ILs ) را آزاد می­کند. شیکونین، رنگیزه نفتوکوئینونی ریشه گیاه سنگدانه ( Lithospermum erythrorhizon ) اثرات ضد التهابی و ضد سرطانی دارد. ا ین مطالعه اثرات ضد التهابی و یا سمی شیکونین بر آستروسیت­های کشت شده را می­کاود.   روش­ها: مغز نوزاد 2 روزه موش­صحرایی بعد از جدا­سازی مننژ، هموژنیزه و در محیط DMEMF12 + 10% FBS کشت شد. بعد از 10 روز آستروسیت­ها جدا سازی، کشت و با خلوص بیش از 95% (به روش ایمنوسیتوشیمی) با غلظت­های μM 100، 50، 30، 20، 10، 5، 5/2، 1، 5/0، 1/0 شیکونین برای یکساعت تیمار و سپس در معرض LPS قرار گرفتند. واکنش MTT برای بررسی حیات سلول­ها و سنجش میزان NO (آزمون گریس ، برای ارزیابی روند التهاب ( پس از 24 و 48 ساعت انجام شد.   یافته­ها: غلظت­های μM 30، 20، 10، 5، 5/2، 1 شیکونین فاقد اثر ضد التهابی و مرگ سلولی بود، اما در غلظت­های μM 5/0 و 1/0 منجر به کاهش تولید NO و القاء اثرات ضد التهابی شد ( p<0.001 )، در غلظت­های μM 100 و 50 منجر به کاهش تولید NO و مرگ سلولی شد ( p<0.001 ).   نتیجه­گیری: شاید کاهش تولید NO توسط آستروسیت، ناشی از مهار رهایش و بیان عوامل التهابی و سیگنالینگ سلولی همچون ILs و iNOS تحت اثر ضد التهابی شیکونین در محدوده غلظتی μ M 5/0 و 1/0 بوده باشد اما کاهش تولید NO در غلظت­های μM 100 و 50 شیکونین احتمالاً بدلیل افزایش مرگ سلولی است که نتایج مؤید این نیز بود.   Introduction: Astrocytes have an important role in many neurodegenerative diseases. Active astrocytes release inflammatory factors such as NO and ILs. Shikonin, a naphthoquinone pigment of Lithospermum erythrorhizon roots has anti-inflammatory and antitumoral effects. The present study aims to investigate the anti-inflammatory and toxic effects of Shikonin on cultured astrocytes. Methods:Two-day-old rat infants' brains were homogenized after removal of the meninges, and cultured in DMEMF12+10% FBS medium. Ten days later, astrocytes were harvested and re-cultivated for more purifications to 95%, using immunocytochemistry method, and then treated by different concentrations of shikonin (0.1, 0.5, 1, 2.5, 5, 10, 20, 30, 50 and 100μM) for one hour, which was followed by LPS exposure. Viability was measured by MTT assay and NO concentrations were assessed by Griess method, to reveal the inflammation process, after 24 and 48 hours. Results:Shikonin concentrations of 1, 2.5, 5, 10, 20 and 30μM had no anti-inflammatory and cell death effects but at 0.1 and 0.5μM showed a significant anti-inflammatory effect and ability to reduce NO production by astrocytes (p<0.001) and at 100 and 50μM showed a significant cell death effect and NO production reduction (p<0.001). Conclusion:Reduction of NO production might be due to inhibition of release and expression of inflammatory and cell signaling factors such as ILs and iNOS under the shikonin anti-inflammatory effects at concentration around 0.1 and 0.5μM. However, inhibition of NO production by shikonin at 50 and 100μM is probably due to cell death induction. Astrocytes, Inflammation, Shikonin, Neurodegenerative disease, NO آستروسیت، التهاب، شیکونین، نورودژنراتیو، نیتریک اکساید 107 120 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-124-5&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/12 1390/11/23 2013/06/172013/07/16 1392/4/25 Shirin Hosseini shirin.h1986@yahoo.com 00319475328460012159 00319475328460012159 No Farzaneh Sabouni sabouni@nigeb.ac.ir 00319475328460012160 00319475328460012160 No Masoud Fereidoni fereidoni@yahoo.com 00319475328460012161 00319475328460012161 Yes Ali Moghimi moghimi@um.ac.ir 00319475328460012162 00319475328460012162 No

en بررسی اثر مصرف حاد سیس‌پلاتین بر حافظه، یادگیری حرکتی، تعادل و رفتارهای جستجوگرانه موش های صحرایی چکیده: اکثر بازماندگان مبتلا به سرطان که تحت درمان با مواد شیمی درمانی هستند دچار آسیب های شناختی و حرکتی می شوند. سیس پلاتین به عنوان یک داروی ضد سرطان بسیار سمی است و باعث آسیب شدید بافتی می شود. تحقیق حاضر با هدف ارزیابی اختلالات رفتاری مربوط به مخچه و هیپوکامپ، ناشی از تزریق حاد سیس پلاتین در دو جنس نر و ماده طراحی گردید. مواد و روش کار: در این تحقیق 120 سر موش صحرایی نر و ماده (نژاد ویستار) به طور تصادفی در 8 گروه قرار گرفتند. گروه های شش گانه اول به ترتیب با دوزهای متفاوت(5، 10و15 میلی گرم به ازاء هر کیلو گرم وزن به صورت تک دوز به صورت داخل شکمی) درمان شدند و دو گروه آخر که گروه کنترل بودند، نرمال سالین دریافت کردند. فعالیت های حرکتی، رفتاری، حافظه و یادگیری حیوانات چهار روز پس از تزریق توسط آزمونهای روتارود، جعبه باز، شاتل باکس و مازآبی موریس بررسی شد. یافته ها: قرار گرفتن در معرض سیس پلاتین موجب اختلال تعادل در موش های نر و ماده می شود. موش های نر و ماده تحت درمان سیس پلاتین در آزمون جعبه باز، تعداد بلند شدن روی دو پا، کل مسافت طی شده و سرعت حرکتشان به میزان زیادی تحت تاثیر قرار گرفت، همچنین تفاوت معنی داری در یادگیری، حافظه فضایی و حافظه غیر احترازی در بین گروه های درمان و کنترل مشاهده شد. نتیجه‌گیری: عملکرد هیپوکامپ و مخچه در موش های نر و ماده به طرز فوق العاده ای تحت تاثیر سیس پلاتین قرار می‌گیرند در حالی که تفاوت قابل توجهی بین دو جنس نر و ماده وجود ندارد.  Introduction: For some cancer survivors chemotherapy treatment is associated with lasting motor and cognitive impairments, long after treatment cessation. Cisplatin as an anti-neoplastic agent is extremely toxic and can cause severe tissue damage. In the present study, we elucidated alteration in performance of hippocampus- and cerebellum-related behaviors following acute cisplatin treatment in male and female rats. Methods:Male and female wistar rats (120) were divided randomly into eight (two controls [saline] and 6 cisplatin) groups. Cerebellum- and hippocampus-related behavioral dysfunction in cisplatin-treated (5, 10 and 15 mg/kg/week for 1 week) rats were analyzed using hippocampus and cerebellum- dependent function tasks (Morris Water Maze, Shuttle box, Rotarod and Open field). Results:Exposure to cisplatin impaired motor coordination in male and female rats in all doses. In open field test, the rearing frequency, total distance moved and velocity of both males and females were dramatically affected by exposure to cisplatin. In Morris water maze test, male and female rats that were trained one week after cisplatin injection showed significant memory deficits compared to the saline-treated rats. Conclusion:Hippocampal and cerebellum functions of male and female rats were profoundly affected by exposure to cisplatin. No sex-difference was observed in the most measured variables. Cisplatin, motor activity, cerebellum, learning and memory سیس پلاتین، فعالیتهای حرکتی، مخچه، حافظه و یادگیری 121 135 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-612-1&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/122012/03/1 1390/12/11 2013/06/172013/07/162013/06/17 1392/3/27 Ahdiye Shojaei ahdiyeshoja@yahoo.com 00319475328460012052 00319475328460012052 No Mohammad Shabani shabanimoh@yahoo.com 00319475328460012053 00319475328460012053 Yes Asghar Pilevarian 00319475328460012054 00319475328460012054 No Shahrnaz Parsania parsania_shahrnaz@yahoo.com 00319475328460012055 00319475328460012055 No Moazameh Razavinasab razavimoaz@yahoo.com 00319475328460012056 00319475328460012056 No

en اثر تحریک تخمک‌گذاری القاء شده با هورمون‌های HCG و PMSGبر جمعیت‌ سلول‌های دندریتیک رحمی در موش های ماده NMRI هدف: روش‌ تحریک تخمک‌گذاری با هدف تحریک فولیکولوژنز و افزایش تعداد تخمک‌های آزاد شده کاربرد وسیعی در کلینیک‌های IVF دارد. به دنبال تحریک هورمونی تخمک‌گذاری، میزان هورمون‌های مترشحه از تخمدان به ویژه استرادیول و پروژسترون از حد فیزیولوژیک فراتر می‌رود. سلول‌های سیتم ایمنی به ویژه سلولهای دندریتیک واجد رسپتور برای هورمونهای پروژسترون و استرادیول هستند. این سلولها در لانه‌گزینی مناسب و ایجاد یک حاملگی موفق نقش مهمی دارند. افزایش غلظت هورمونها به دنبال تحریک تخمک‌گذاری، می‌تواند بر فراخوانی و فراوانی سلول‌های ایمنی به ویژه سلول دندریتیک تاثیر بگذارد. مواد و روش‌ها: از دو گروه موش‌های باردارشده طبیعی و موش‌های باردارشده پس از تحریک تخمک‌گذاری، در روز هفتم بارداری خون‌گیری به عمل آمد و میزان هورمون‌های استرادیول و پروژسترون سرم سنجش شد. همچنین با استفاده از روش ایمونوهیستو شیمی فراوانی و چگونگی پخش سلول‌های دندریتیک در دو بافت طحال و دسیدوا مورد بررسی قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج حاصله از این مطالعه نشان داد که در گروه تحریک‌تخمک‌گذاری نسبت به گروه کنترل، میزان هورمون‌های استرادیول و پروژسترون سرم افزایش و فراوانی سلول‌های دندریتیک در دو بافت طحال و رحم کاهش یافته است. نتیجه‌گیری: با توجه به افزایش غلظت هورمونهای استروژن و پروژسترون بدنبال تحریک تخمک گذاری و وجود گیرنده جهت این هورمونها بر روی سلولهای دندریتیک، تغییر فراوانی این سلولها پس از تحریک تخمک گذاری قابل توجیه می باشد و با توجه به نقش سلولهای دندریتیک در پدیده لانه گزینی جنین و کنترل پاسخهای ایمنی مادر ، بنظر می رسد که تغییرات این سلولها ممکن است منجر به کاهش موفقیت حاملگی پس از IVF شود. Introduction: Ovarian hyper-stimulation is widely used in IVF clinics. The main purpose of this method is to stimulate folliculogenesis and increase the number of oocytes in one cycle. Following ovarian hyper-stimulation, hormonal secretion of the ovary, particularly estradiol and progesterone dramatically increases. Immune cells especially dendritic cells have receptors for the estradiol and progesterone and play an important role in appropriate implantation and successful pregnancy. Increase in estradiol and progesterone concentrations following ovarian stimulation can affect the recruitment and frequency of immune cells particularly dendritic cells. Methods:To explore this issue, blood was collected from two groups of pregnant mice (with and without ovarian stimulation) on the seventh day of pregnancy. The amounts of estradiol and progesterone were measured in the sera. The frequency and localization of dendritic cells in spleen and decidua were also investigated by immunohistochemistry. Results:The results of this study showed an increase of progesterone and estradiol concentrations and a decrease of frequency of dendritic cells in hyper-stimulated group compared to the control group. Conclusion:Considering the increase in progesterone and estrogen concentrations after ovarian induction and the presence of receptors for these hormones on dendritic cells, the changes in frequency of dendritic cells could be explained. Regarding the role of dendritic cells in embryo implantation and regulation of maternal immune response, it seems that their changes may decrease the rate of pregnancy success after IVF. :Dendritic cell, Ovarian induction, Estradiol, Progesterone سلول‌های دندریتیک، تحریک تخمک‌گذاری، استرادیول، پروژسترون 136 145 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-590-2&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/122012/03/12012/01/4 1390/10/14 2013/06/172013/07/162013/06/172012/06/12 1391/3/23 Seyed mohammadaryam Moazzeni Moazzeni@modares.ac.ir 00319475328460010870 00319475328460010870 Yes Maryam Eskandarian maryamskandaryan@yahoo.com 00319475328460010871 00319475328460010871 No Mojdeh Salehnia salehnia@modares.ac.ir 00319475328460010872 00319475328460010872 No

en بررسی نقش استرس اکسیداتیو در هیپرتروفی میوکارد ناشی از تنگی آئورت در موش صحرایی مقدمه: تنگی آئورت شکمی در بالای شریانهای کلیه موش صحرایی موجب بروز پرفشاری شریانی در قسمتهای بالای تنگی گردیده که باعث هایپرتروفی قلب میشود. پرفشاری شریانی با نتایج متضاد بر استرس اکسیداتیو تاثیر میگذارد. در مطالعه حاضر سعی شده اثرات پرفشاری حاد بر روی استرس اکسیداتیو و ارتباط آن با هیپرتروفی قلب بررسی گردد. روشها: جهت انجام آزمایش، موشهای صحرایی به صورت تصادفی در دو گروه شاهد و پرفشار شریانی تقسیم شدند (هر گروه5=n). جهت القائ پرفشاری از روش تنگی آئورت در بالای شریانهای کلیه استفاده گردید. بعد از ده روز، فشار شریانی ثبت و بطن چپ جدا شد. پس از هموژن کردن بافتها، فعالیت آنزیمهای سوپراکسید دیسموتاز(SOD)، کاتالاز(CAT)، غلظت گلوتاتیون(GSH) و مالون دی آلدئید(MDA) میوکارد بطن چپ تعیین شد. یافته ها: در گروه پرفشار میانگین فشار شریانی و شاخص هیپرتروفی قلبی (وزن قلب به وزن بدن،g/kg) به ترتیب به میزان 66 و 74 درصد افزایش یافت. فعالیت آنزیم SOD و CAT در گروه پرفشار (به ترتیب 51/2±42/34 و 03/4±63/36) در مقایسه با گروه شاهد (به ترتیب 28/0±85/28 و 13/2±27/23) U/mg protein به طور معنی داری افزایش پیدا کرد. سطح گلوتاتیون میوکارد بطن چپ حیوانات پرفشار در مقایسه با گروه شاهد 47 درصد افزایش داشت، اما سطح MDA تفاوت معنی داری در دو گروه نشان نداد. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان میدهد افزایش فشار شریانی حاد منجر به استرس اکسیداتیو و هیپرتروفی در عضله میوکارد موش صحرایی شده و به نظر می رسد استرس اکسیداتیو نقش تحریکی در ایجاد هیپرتروفی قلب داشته باشد. Introduction:Severe abdominal aortic constriction above the renal arteries induces arterial hypertension above the stenotic site that is the cause of cardiac hypertrophy. Previous studies have shown that high blood pressure induces myocardial oxidative stress with conflicting results. In the present study, we assessed the effects of acute hypertension on the myocardial oxidative stress and its relation with cardiac hypertrophy. Methods:Experiments were performed on two groups of rats, sham and hypertensive (n=5 each group). Rats were made acutely hypertensive by aortic constriction above the renal arteries. After 10 days, the carotid artery pressure of rats was recorded and hearts were removed. Following tissue homogenization, superoxide dismutase (SOD) and catalase (CAT) activities, as well as glutathione (GSH) and malondialdehyde (MDA) levels were determined by biochemical methods in heart tissues. Results:Arterial pressure and cardiac hypertrophy index (heart weight/body weight, g/kg) were increased in hypertensive rats 66% and 74%, respectively. SOD and CAT activity were significantly higher in hypertensive rats (34.42±2.51 and 38.63±4.03 U/mg protein, respectively) compared to sham animals (28.58±0.28 and 23.27±2.13 U/mg protein, respectively). Aortic-banding significantly increased GSH content of myocardium by 47%, and there was not any significant difference in the myocardial MDA between the two groups. Conclusion:The findings of this study indicate that acutely elevated arterial blood pressure induces cardiac hypertrophy concomitant with oxidative stress in rat myocardium. This study also reconfirms that oxidative stress may play an important role in the development of cardiac hypertrophy during hypertension. coarctation, arterial hypertension, oxidative stress, hypertrophy کوآرکتاسیون آئورت؛ پرفشاری شریانی؛ پاسخ استرس اکسیداتیو؛ هیپرتروفی. 146 155 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-589-2&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/122012/03/12012/01/42011/12/25 1390/10/4 2013/06/172013/07/162013/06/172012/06/122012/06/12 1391/3/23 Zahra Jahanbakhsh زهرا جهانبخش jahanbakhsh154@yahoo.com 00319475328460010842 00319475328460010842 No دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران Mohammad Taghi Mohammadi محمد تقی محمدی mohammadimohammadt@bmsu.ac.ir 00319475328460010843 00319475328460010843 Yes دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران Mahvash Jafari مهوش جعفری m.jafari145@yahoo.com 00319475328460010844 00319475328460010844 No دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران Ali Khoshbaten علی خوش باطن khoshbaten@yahoo.com 00319475328460010845 00319475328460010845 No دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران Maryam Salehi مریم صالحی - 00319475328460010846 00319475328460010846 No دانشگاه علوم پزشکی بقیه الله، تهران، ایران

en عصاره برگ زیتون از بروز اختلالات حرکتی در موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین جلوگیری می کند مقدمه: در متون علمی و طب سنتی از برگهای درخت زیتون به عنوان درمانی برای دیابت ذکر شده ‌است و این گیاه دارای ترکیبات آنتی‌اکسیدانی قوی بوده و خاصیت محافظت کننده نورونی نیز دارد. در این مطالعه قصد داریم تا اثر احتمالی عصاره برگ زیتون را در جلوگیری از بروز نقایص حرکتی ناشی از نوروپاتی دیابتی را مورد بررسی قرار دهیم. روش‌ها: در این مطالعه از تست راه پیمایی بر روی میله چرخان برای بررسی هماهنگی حرکتی در موش‌های دیابتی شده بوسیله استرپتوزوتوسین استفاده شد. موش های دیابتی به مدت سه هفته دوزهای 100، 300 و 500 میلی گرم بر کیلوگرم عصاره برگ زیتون را به صورت خوراکی دریافت کردند. سطوح سرمی قند و انسولین با کیت های مربوطه سنجیده شد. یافته ها: چهار هفته بعد از القای دیابت سطح سرمی گلوکز و انسولین به ترتیب افزایش و کاهش قابل ملاحظه ای را نشان دادند (001/0P<). نتایج تست راهپیمایی بر روی میله چرخان نشان داد که موش های دیابتی دچار نقص عمده در هماهنگی حرکتی خود شدند (001/0P<). مدت زمان راهپیمایی حیوانات دیابتی به 2/61 درصد حیوانات سالم کاهش یافت در حالیکه موش‌های دیابتی که دوز mg/kg 300 عصاره را دریافت کرده بودند این مدت زمان به 6/83 درصد حیوانات سالم رسید. این دوز از عصاره سبب کاهش مختصری در میزان قند خون حیوانات دیابتی شد ولی بر میزان انسولین سرم تأثیری نداشت. نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه پیشنهاد می‌کند که عصاره برگ زیتون میتواند نقش محافظت کننده در بروز نقایص و ناهماهنگی های حرکتی ناشی از دیابت در موش صحرایی داشته باشد. Introduction:Olive leaves have been recommended in the scientific literature and traditional medicine as a cure for the treatment of diabetes and this plant has powerful antioxidants and neuroprotective effects. Here, we studied the possible effects of olive leaf extract (OLE) on motor deficits in diabetic neuropathy. Methods:The rotarod treadmill test was used to access motor coordination in streptozotocin-induced diabetic rats. Different doses of OLE (100, 300 and 500 mg/kg, i.g.) were given. Serum glucose and insulin levels were assessed by specific kits. Results:Four weeks after diabetes induction, glucose level was significantly decreased and insulin concentration increased (P<0.001). The rotarod treadmill test showed a marked impairment of the motor coordination of the diabetic animals (P<0.001). The retention time of the diabetic animals was reduced by 61.2% compared to the control animals, whereas treatment with 300 mg/kg OLE increased retention time to 83.6% of the control values. That dose had a moderate lowering effect on serum glucose with no effect on insulin levels. Conclusion:The results suggest that olive leaf extract has protective effects against high glucose-induced motor defects in diabetic rats. Olive leaf extract, Diabetes, Motor deficits, Rats عصاره برگ زیتون، دیابت، اختلال حرکتی، موش صحرایی 156 164 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-79-2&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/122012/03/12012/01/42011/12/252012/04/28 1391/2/9 2013/06/172013/07/162013/06/172012/06/122012/06/122013/07/16 1392/4/25 Saeed Esmaeili Mahani Assistant Prof in Shahid Bahonar Univ. سعید اسماعیلی ماهانی semahani@yahoo.com 00319475328460012157 00319475328460012157 Yes Ayat Kaeidi Assistant Prof in Shahid Bahonar Univ. آیت کائیدی 00319475328460012158 00319475328460012158 No

en استخراج پارامترهای سینماتیک حرکت طولی دیواره ی شریان کاروتید مشترک افراد سالم و مبتلا به تنگی آترواسکلروز با پردازش تصاویر متوالی فراصوتی مقدمه: در این مطالعه روشی غیرتهاجمی بر پایه پردازش تصاویر متوالی فراصوتی برای استخراج آهنگ زمانی جابجایی، سرعت و شتاب حرکت دیواره شریان کاروتید در راستای طولی معرفی شده است. کارایی پارامترهای فوق برای تمایز افراد سالم و مبتلا به بیماری آترواسکلروز مورد بررسی قرار گرفت. روش ها: در مطالعه حاضر با استفاده از الگوریتم تطبیق بلوک، آهنگ جابجایی طولی دیواره شریان کاروتید مشترک سه گروه از افراد شامل 16 مرد سالم، 16 مرد با تنگی آترواسکلروتیک کمتر و 16 مرد با تنگی آترواسکلروتیک بیش از 50 درصد در شریان کاروتید مشترک با رزلوشن زمانی 33 میلی ثانیه استخراج شد. با مشتق گیری از معادله جابجایی لحظه ای در طول سه سیکل قلبی، آهنگ زمانی سرعت و شتاب حرکت طولی دیواره شریان محاسبه شد. با استفاده از آنالیز واریانس یک طرفه، مقادیر بیشینه و میانگین جابجایی و نیز بیشینه و کمینه سرعت و شتاب حرکت طولی سه گروه مورد مطالعه مورد مقایسه قرار گرفت. یافته ها: در این مطالعه بیشینه جابجایی طولی در نمونه های سالم، دارای تنگی کمتر و بیشتر از 50 درصد به ترتیب 116/0±438/0، 175/0±653/0 و 376/0±131/1 میلیمتر حاصل شد. نتایج آزمون آماری ANOVA با سطح اطمینان 95درصد نیز مبین وجود اختلاف معنی‌دار در مقادیر بیشینه جابجایی، سرعت و شتاب حرکت طولی دیواره در سه گروه است. نتیجه گیری: در مطالعه حاضر برای نخستین بار آهنگ زمانی پارامترهای سینماتیک حرکت طولی دیواره شریان کاروتید با رزلوشن زمانی 33 میلی ثانیه برآورد شد. با استفاده از این پارامترها امکان تمایز شریان های سالم و مبتلا به آترواسکلروز فراهم شد. این یافته ها می تواند گامی در جهت شناخت رفتار بیومکانیکی عروق بردارد. واژگان کلیدی: اولتراسونوگرافی، رفتار بیومکانیکی، حرکت طولی دیواره شریان، سرعت لحظه ای، شتاب لحظه ای، شریان کاروتید Introduction:In this study, a non-invasive method based on consecutive ultrasonic image processing is introduced to assess time rate changes of the carotid artery wall displacement, velocity and acceleration in the longitudinal direction. The application of these parameters to discriminate healthy and atherosclerotic arteries was evaluated. Methods:Longitudinal displacement rate of common carotid artery wall was extracted with temporal resolution of 33 ms using a block-matching algorithm in three groups of subjects. The 3 groups consisted of 16 healthy men (group 1), as well as 16 men with less than 50% (group 2) and 16 subjects with more than 50% atherosclerotic stenosis in carotid artery (group 3). Differentiating the longitudinal displacement equation resulted in time rate changes of instantaneous velocity and acceleration during three cardiac cycles. Maximum and mean values of displacement and maximum and minimum values of velocity and acceleration were compared among the groups. Results:Maximum longitudinal displacement of the arterial wall was 0.438±0.116, 0.653±0.175 and 1.131±0.376 (mm) in groups 1, 2 and 3, respectively. Results of the statistical analysis (ANOVA), with confidence intervals of 95%, confirmed that there are significant differences (p<0.05) among longitudinal movement, velocity and acceleration of three groups of arteries. Conclusion:In the present study, time rate changes of kinematic parameters of the carotid artery wall motion in the longitudinal direction was evaluated, with temporal resolution of 33 ms. Healthy and atherosclerotic arteries were differentiated using these parameters. Our findings may help understanding the biomechanical behavior of the arteries. Ultrasonography, biomechanical behavior, longitudinal movement of artery wall, instantaneous velocity, instantaneous acceleration, carotid artery اولتراسونوگرافی، رفتار بیومکانیکی، حرکت طولی دیواره شریان، سرعت لحظه ای، شتاب لحظه ای، شریان کاروتید 165 178 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-139-2&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/122012/03/12012/01/42011/12/252012/04/282012/01/6 1390/10/16 2013/06/172013/07/162013/06/172012/06/122012/06/122013/07/162012/06/12 1391/3/23 Effat Soleimani Soleimani_effat@yahoo.com 00319475328460010825 00319475328460010825 No Manijhe Mokhtari Dizaji mokhtarm@modares.ac.ir 00319475328460010826 00319475328460010826 Yes hajir Saberi Manijhem@yahoo.com 00319475328460010827 00319475328460010827 No Shahram shamshakimi Shams. k@gmail.com 00319475328460010828 00319475328460010828 No S. Raiesdana raiesdana@qiau.ac.ir 00319475328460010829 00319475328460010829 No

en اثر مصرف خوراکی کلسترول و سیمواستاتین بر حافظه‌ی اجتنابی غیر‌فعال موش‌های سفید بزرگ دیابتی شده با استرپتوزوتوسین مقدمه: کلسترول دارای اثرات متفاوتی بر حافظه است ولی دیابت بر یادگیری و حافظه اثر سوء دارد. از آنجایی که مطالعه کافی در خصوص اثر کلسترول بر حافظه حیوانات دیابتی صورت نگرفته است، لذا در این مطالعه اثر مصرف خوراکی کلسترول و سیمواستاتین بر یادگیری و حافظه احترازی غیرفعال در موش‌های سفید بزرگ دیابتی مورد بررسی قرار گرفت. روش‌ها: مطالعه بر روی 60 سر موش سفید بزرگ نر بالغ نژاد ویستار (20±180 گرم) انجام شد. دیابت با تزریق داخل صفاقی استرپتوزوتوسین mg/kg) 65) القا شد. حیوانات گروه‌های دیابتی کلسترول، دیابتی سیمواستاتین و دیابتی کلسترول-سیمواستاتین به ترتیب توسط 2% کلسترول در جیره، گاواژ mg/kg 5 سیمواستاتین و تجویز هر دو مورد به مدت 4 هفته تحت تیمار قرار گرفتند. سپس حافظه احترازی حیوانات توسط دستگاه شاتل باکس مورد ارزیابی قرار گرفت و مقدار کلسترول هیپوکامپ اندازه‌گیری شد. یافته‌ها: دیابت تاثیر معنی‌داری بر حافظه کارکردی حیوانات نداشت ولی سبب اختلال در حافظه احترازی غیرفعال آنها گردید. تیمار با کلسترول، سیمواستاتین و کلسترول- سیمواستاتین سبب بهبود حافظه احترازی غیرفعال در موش‌های سفید بزرگ دیابتی تحت تیمار خصوصا گروه دیابتی کلسترول-سیمواستاتین نسبت به گروه‌های دیابتی درمان نشده گردید. مقدار کلسترول در هیپوکامپ حیوانات دیابتی تیمار شده با کلسترول و سیمواستاتین بصورت توام، بیشتر از گروه‌های دیگر بود) 05/0(P<. نتیجه گیری: به نظر می‌رسد تجویز کلسترول و سیمواستاتین به مدت 4 هفته در حیوانات دیابتی سبب حفاظت از اختلالات شناختی ناشی از دیابت می‌شود و تجویز توام آنها باعث بهبود بیشتر می‌شود. بر اساس نتایج این مطالعه پیشنهاد می‌شود که کاهش تولید کلسترول آندوژن در کل بدن باعث بهبود حافظه حیوانات دیابتی می‌شود. Introduction:Cholesterol has different effects on memory, and diabetes caused adverse effect on cognition. Since there is not enough evidence regarding the effect of cholesterol on memory of diabetic animals, the effects of cholesterol and simvastatin on the passive avoidance memory of diabetic rat were studied. Methods:The study was done on 60 male Wistar rats (180 ± 20g). Diabetes was induced by i.p. injection of 65 mg/kg streptozotocin. The animals in diabetic cholesterol, diabetic simvastatin and diabetic cholesterol-simvastatin groups, were treated by 2% cholesterol in diet, daily gavage of 5 mg/kg simvastatin, and concomitant treatment of cholesterol and simvastatin, respectively. The avoidance memory of the rats of each group was measured using shuttle box apparatus 4 weeks later. Also, the cholesterol level of hippocampus was measured. Results:Diabetes had no effects on working memory, but reduced step through latency time during test session. Treatment by cholesterol, simvastatin and cholesterol-simvastatin improved passive avoidance memory in diabetic rats, especially in cholesterol-simvastatin group compared to non-treated diabetic control group. The cholesterol level of hippocampus increased in diabetic cholesterol-simvastatin group compared to other groups (p<0.05). Conclusion:Administration of cholesterol and simvastatin for four weeks protected the diabetic rats against diabetes-induced cognition impairment, yet their combination produced more improvement. Our data suggest that inhibition of endogenous cholesterol synthesis may improve memory of diabetic rats. diabetes, cholesterol, simvastatin, avoidance memory, rat دیابت، کلسترول، سیمواستاتین، حافظه احترازی، موش سفید بزرگ 179 190 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-601-1&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/122012/03/12012/01/42011/12/252012/04/282012/01/62012/01/30 1390/11/10 2013/06/172013/07/162013/06/172012/06/122012/06/122013/07/162012/06/122012/06/12 1391/3/23 Zeinab Farasati زینب فراستی farasati.zeinab@gmail.com 00319475328460010821 00319475328460010821 No Seyed Reza Fatemi Tabatabaei سید رضا فاطمی طباطبایی fatemi_r@scu.ac.ir 00319475328460010822 00319475328460010822 Yes Ali Shahriari علی شهریاری a.shahriari@scu.ac.ir 00319475328460010823 00319475328460010823 No Ali Reza Sarkaki علیرضا سرکاکی sarkaki_a@yahoo.com 00319475328460010824 00319475328460010824 No

en اثر تزریق درون هیپوکامپی نالوکسان بر حافظه کوتاه مدت و بلند مدت در موش های صحرایی نر بالغ مقدمه: هیپوکامپ یکی از مراکز اصلی در فرآیند حافظه و یادگیری است. نقش سیستم اوپیوئیدی در فرآیند حافظه و یادگیری همواره مورد بررسی بوده و از طرفی گیرنده های مربوط به این سیستم ازجمله گیرنده های مو اوپیوئیدی در هیپوکامپ گسترده هستند. در این کار پژوهشی اثر تجویز نالوکسان به عنوان آنتاگونسیت گیرنده های مو اوپیوئید بر حافظه احترازی غیر فعال موش های صحرایی نر بالغ با استفاده از دستگاه شاتل باکس مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها : در این مطالعه 45 سر موش صحرایی نر بالغ نژاد ویستار با محدوده وزنی 20±200 مورد استفاده قرار گرفت. موش ها پس از بیهوشی کانول گذاری شدند و پس از دوره بهبودی و آموزش با دستگاه شاتل باکس نالوکسان در مقادیر µg/rat 2و5/1، 1، 5/0به صورت درون هیپوکامپی تزریق گردید. سپس حافظه کوتاه مدت 90 دقیقه پس از آموزش و حافظه بلند مدت 24 ساعت پس از آموزش اندازه گیری شد. یافته‌ ها: نتایج حاصل نشان داد که تزریق نالوکسان µg/rat 2 و 5/1 ،1 ، 5/0 تاثیر معنی داری بر حافظه احترازی غیر فعال کوتاه مدت ندارد از طرفی نتایج بدست آمده از بررسی حافظه بلند مدت نشان داد که نالوکسان µg/rat 5/0 بر حافظه بی اثر و نالوکسان µg/rat 5/1و 1موجب بهبودی حافظه و نالوکسان µg/rat 2 حافظه را تخریب می نماید. نتیجه گیری : بنابراین میتوان نتیجه گیری نمود که نالوکسان به صورت وابسته به مقدار، حافظه و یادگیری را تحت تاثیر قرار می دهد. Introduction:The hippocampus is one for the major centers of learning and memory. Role of the opioid system has been investigated and on the other hand receptors related to this system such as mu-opioid receptors (MOR) are extended in the hippocampus. In this study the effect of Naloxone administration as a mu opioid receptor antagonist on passive avoidance memory in adult male rats was investigated by using shuttle box instrument. Methods:Methods: In this study 45 male adult Wistar rats at range of 200± 20 were used. They were cannulated after anesthesia and Naloxone 0.5, 1, 1.5 and 2 µg/rat has been injected intrahippocampally after recovery and post training by shuttle box .Then after 90 minute short –term memory and after 24 hours long- term memory were measured posttrainingly. Results:results showed that naloxone0.5, 1, 1.5 and 2µg/rat didn’t affected short – term memory on the other hand according to results of long-term memory showed that Naloxone 0.5 µg/rat didn’t affected memory and Naloxone 1 and 1.5 µg/rat improved memory and Naloxone 2 µg/rat impaired memory. Conclusion:Considering to obtained results it seems that Naloxone affected learning and memory in a dose dependent manner. Naloxone, hippocampus, passive avoidance memory, shuttle box, rat نالوکسان، هیپوکامپ، حافظه احترازی غیرفعال، شاتل باکس، موش صحرایی نر 191 198 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-591-1&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/122012/03/12012/01/42011/12/252012/04/282012/01/62012/01/302011/12/4 1390/9/13 2013/06/172013/07/162013/06/172012/06/122012/06/122013/07/162012/06/122012/06/122013/06/17 1392/3/27 Hoda Parsa Parsa.h2012@yahoo.com 00319475328460012042 00319475328460012042 Yes Ahmad Ali moazedi moazedi_a@yahoo.com 00319475328460012043 00319475328460012043 No Lotfolah Khajehpour khajepour34@yahoo.com 00319475328460012044 00319475328460012044 No Mehdi pourmehdi pourmehdim@yahoo.com 00319475328460012045 00319475328460012045 No

en مقایسه اثر تجویز مزمن مرفین و ترامادول در دوره نوزادی بر آستانه درد موش صحرایی نا‌بالغ مقدمه: بشر همواره به دنبال دستیابی به داروهایی برای کاهش احساس درد بوده، در این راستا مرفین از داروهای مخدر مهم و ترامادول از داروهای صناعی مهم است. اما درمورد مقایسه عملکرد ضد دردی این داروها در دوران نوزادی و قبل از بلوغ مطالعات اندکی وجود دارد. روش‌ها: نوزادان نر موش صحرایی(49 سر) به طور تصادفی انتخاب و به سه گروه تقسیم شدند. در سن ‌‌8‌‌ الی‌14‌ روزه یک گروه سالین، دو گروه دیگر ترامادول یا مرفین به صورت دوز افزایشی دریافت کردند. در سن 21 روزه، موش‌ها به گروه‌های کوچکتر تقسیم شدند و در سن‌ 22 ‌‌الی‌‌‌28 بعد از تولد (برای بار اول یا مواجهه مجدد) سالین، مرفین و ترامادول ‌دریافت کردند. در روز 22 و 28 آزمون صفحه‌داغ از آنها گرفته شد. یافته‌ها: مواجهه با مرفین زمان تاخیری درد را بطور معنی‌داری افزایش داد، این افزایش برای مرفین مزمن(P28) بیشتر از مرفین تک‌ دوز(P22) بود، اما ترامادول اثر معنی داری نداشت. مرفین و ترمادول در مواجهه مجدد، بطور معنی داری زمان تاخیری درد را افزایش دادند. که برای ترامادول تک دوز بیشتر از ترامادول دوز افزایشی بود و برای مرفین با دوز افزایشی بیشتر از مرفین تک دوز بود. نتیجه‌گیری : بنظر می‌رسد اثر ضد دردی مواجهه مجدد با ترمادول در موش‌های نابالغ بیشتر از مرفین است و اثر مرفین در نوزادی وابستگی بیشتری به دوز مصرفی دارد. احتمالا تغییر در تکامل سیستم‌های مغزی در اثر مواجهه با این داروها و مکانیسم عملکردی متفاوت مرفین و ترامادول مبنای این نتایج باشند. Introduction: Amongst the medications to reduce pain, morphine as an important natural and tramadol as an important synthetic drug have been mostly considered. There are few studies on the comparison of the analgesic effect of these drugs in neonatal and perpubertal periods. Methods: Neonate rats (n=49) were randomly divided into three groups. On postnatal days 8-14, one group received saline and the two other groups received tramadol and morphine with increasing doses. On postnatal day 21, each group was divided into subgroups, which received each of morphine, tramadol or saline on postnatal days 22-28 (either for the first time or re-exposure). On postnatal days of 22 and 28, the pain-related behavior was tested by hot plate test. Results: Exposure to morphine significantly increased latency of reaction in hot plate test chronic morphine administration (p28) had a greater effect compared to single dose morphine administration (p22). Tramadol had no significant effect. Morphine and tramadol significantly increased pain latency in re-exposure. In case of tramadol, this increase was greater for single-dose compared to increasing-dose, while in case of morphine, this effect was greater for increasing-dose compared to single-dose. Conclusion: It seems that analgesic effect of re-exposure to tramadol in perepubertal rats is more than morphine and morphine's effect in the neonatal has a greater dose-dependency. Changes in the brain systems evolution influenced by exposure to these drugs and different functional mechanisms of morphine and tramadol are probably the basis for these results. Morphine, Tramadol, Perepubertal, Chronic, Hot plate واژگان کلیدی: مرفین، ترامادول، نا‌بالغ، مزمن، صفحه‌داغ 199 208 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-581-2&slc_lang=en&sid=1 2012/04/22012/02/122012/03/12012/01/42011/12/252012/04/282012/01/62012/01/302011/12/42012/01/31 1390/11/11 2013/06/172013/07/162013/06/172012/06/122012/06/122013/07/162012/06/122012/06/122013/06/172012/03/15 1390/12/25 Morteza Gholami مرتضی غلامی biologygholami@gmail.com 00319475328460010863 00319475328460010863 No Ehsan Saboory احسان صبوری Saboory@umsu.ac.ir 00319475328460010864 00319475328460010864 Yes