en jalali 1392 4 1 gregorian 2013 7 1 17 2 online 1 fulltext

en نقش گیرنده های مینرالوکورتیکوئید بر روی اثرات حاد هیدروکورتیزون در قلب ایزوله ایسکمیک موش صحرایی مقدمه: مطالعات نشان داد که اثرات حاد محافظت قلبی کورتیکواستروئیدها با مکانیسم ناشناخته در غلظتهای بالا کمتر می گردد. فرض یه اینک ه اث رات ح اد غلظ ت ب الا ی هیدروکورتیزون از طریق گیرنده های مینرالوکورتیکوئیدی کاهش می یابد. بنابراین اثرات حاد محافظتی غلظتهای مختلف هیدروکورتیزون ب ر قل ب و ارتب ان بن ب ا گ یرن ده ه ا ی مینرالوکورتیکوئیدی در تحقیق حاضر مورد بررسی قرار گرفت. 81 و 21 میکروم ولار ( انج ام گرف ت. هم ن ین از ،5 ، روش ها: مطالعه بطور تجربی بر روی 19 سر موش صحرایی نر، در 1 گروه با غلظتهای مختلف هی دروکورتیزون ) 8 اسپیرنولاکتون )بنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید( جهت بررسی نقش گیرنده های مینرالوکورتیکوئیدی در اثرات هی دروکورتیزون اس تفاده گردی د. قل ب بع د از جداس از ی ب ه سیستم لانگندورف متصل و تحت ایسکمی 31 دقیقه ای و جریان مجدد 11 دقیقه ای قرار گرفته و حجم سکته و میزان بریتمی های بطنی محاسبه گردید. برای مقایسه داده ها از بنوا دوطرفه استفاده شد. یافته ها: نتایج نشان داد که هیدروکورتیزون در غلظت های مختلف موجب کاهش حجم ناحیه سکته و محافظت کاردیومیوسیت ها شده اس ت ک ه ا ی ن اث رات حف ا ت ی در البت ه ،)p<1/ کاربرد اسپیرنولاکتون به عنوان بنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید، موجب تقویت این اثرات حفا تی گردیده است ) 15 .)p 1/ استفاده از هیدروکورتیزون و اسپیرونولاکتون اثرات معنی داری بر بروز و شدت بریتمی های بطنی نسبت به گروه ایسکمی– جریان مجدد نداشته است ) 15 نتیجه گیری: نتایج ما نشان داد که اثرات محافظت قلبی هیدروکورتیزون به عنوان یک ماده پیش شرطی ساز فارماکولوژیک می تواند در غلظت های متوسط و بالا، ح داقل تا بخشی با گیرنده مینرالوکورتیکوئید معکوس گردد. Introduction: Cardiac preconditioning is an important method to reduce the damage caused by prolonged ischemia. Previous studies have shown that corticosteroids have protective effects on the heart, however at high concentrations this effect may be reduced with unknown mechanisms. We hypothesize that the contradictory effects of hydrocortisone at high concentration may be mediated via mineralocorticoid receptors. Therefore, this study was designed to determine the protective effects of various concentrations of hydrocortisone on the heart and its relationship with the mineralocorticoid receptor. Methods: In an experimental study, ninety-six male rats were divided into eight groups treated with different doses of hydrocortisone (1, 5, 10 and 20 μM). Spirinolactone was used as a mineralocorticoid receptor antagonist to investigate its role in the hydrocortisone acute effects on the heart. The hearts were excised first, and transferred and connected to the Langendorff system, and then subjected to 30 min ischemia and 90 min reperfusion. The infarct size and ventricular arrhythmias were measured. Two-way ANOVA was used to compare the groups. Results: The results showed that hydrocortisone at various concentrations could reduce the infarct size and protect cardiomyocytes. The protective effects were lower at high concentrations (P<0.05). Spironolactone, a mineralocorticoid receptor antagonist amplified these protective effects (P0.05). Conclusion: The results showed the hydrocortisone cardioprotective effects as a pharmacological preconditioning agent. Opposing effects of hydrocortisone at medium and high concentrations can at least be partially reversed by mineralocorticoid receptors. Hydrocortisone, Myocardial ischemia, Spironolactone, Rat هیدروکورتیزون، ایسکمی میوکارد، اسپیرنولاکتون، موش صحرایی 137 147 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-624-4&slc_lang=en&sid=1 2013/01/10 1391/10/21 2013/08/29 1392/6/7 Vahid Khori وحید خوری vaph99@yahoo.com 00319475328460012349 00319475328460012349 No Habibeh Shirmohammali حبیبه شیرمحمدلی h.shirmohamadli@gmail.com 00319475328460012350 00319475328460012350 No Ali Mohammad Alizadeh علی محمد علیزاده aalizadeh@razi.tums.ac.ir 00319475328460012351 00319475328460012351 Yes Maryam rajaii مریم رجائی rajaii123@yahoo.com 00319475328460012352 00319475328460012352 No Ardeshir Banikarimi اردشیر بنی کریم banikarim76@gmail.com 00319475328460012353 00319475328460012353 No Mohammadhadi Molseghi محمدهادی ملصقی vahid.khori@gmail.com 00319475328460012354 00319475328460012354 No

en افزایش سطح پروتئین uncoupling protein-2 در بافت ایسکمیک قلب موش صحرایی مقدمه: تجمع رادیکالهای آزاد اکسیژن (ROS) از مهمترین مکانیسم های مسؤول ایجاد آسیب های ناشی از ایسکمی- رپرفیوژن میوکارد است. مطالعات نشان می دهد که پروتئین UCP2 توسط ROS فعال شده و به طور فیدبکی تولید ROS را کاهش می دهد. هدف از این مطالعه بررسی اثر ایسکمی- رپرفیوژن میوکارد بر سطح mRNA و پروتئین UCP2 در قلب موش صحرایی می باشد . روش ها: در این مطالعه از موش های صحرایی نر نژاد ویستار (250 تا 300 گرم) استفاده شد. با بستن شریان کرونر چپ به مدت 30 دقیقه و خون رسانی مجدد به مدت 3 ساعت مدل ایسکمی- رپرفیوژن در حیوانات القا گردید. تغییرات UCP2 در سطح mRNA توسط Real-Time PCR و در سطح پروتئین توسط تکنیک وسترن بلات در ناحیه ایسکمی بطن چپ و نیز ناحیه غیر ایسکمی بطن راست مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که به دنبال ایسکمی - رپرفیوژن میوکارد، در ناحیه ایسکمی بطن چپ سطح پروتئین UCP2 نسبت به بطن چپ گروه کنترل به طور معنی داری افزایش می یابد 172%±26.7, P<0.001)) اما سطحmRNA تغییر معنی داری نمی یابد. این در حالیست که در بطن راست سطح mRNA و پروتئین UCP2 تغییر معنی داری نمی یابد. بحث: به دنبال ایسکمی - رپرفیوژن میوکارد سطح پروتئین UCP2 به صورت موضعی در ناحیه ایسکمی بطن چپ افزایش می یابد. همچنین افزایش پروتئین UCP2 ناشی از افرایش میزان نسخه برداری ژن UCP2 نمی باشد بنابراین ممکن است تغییرات بعد از نسخه برداری مسوول افزایش سطح پروتئین باشد. واژه‏های کلیدی: ایسکمی- رپرفیوژن میوکارد، بیان UCP2 Introduction: Reactive oxygen species (ROS) have been suggested to play an important role in the myocardial damage induced by ischemia – reperfusion. One element believed to be activated by ROS and to contribute to the reduction of ROS production, is the uncoupling protein-2 (UCP2). The objective of this investigation was to explore the effect of myocardial ischemia reperfusion on cardiac UCP2 mRNA and protein levels. Methods: Male Wistar rats (250-300gr) were subjected to 30 min occlusion and 2 hours reperfusion of left coronary artery. The expression of UCP2 mRNA and protein in the ischemic area of left ventricle and non ischemic area from right ventricle were analyzed. The mRNA and protein expression were determined by RT-PCR and western blotting, respectively. Results: Compared to control hearts, exposure to myocardial ischemia reperfusion caused a significant increase in UCP2 protein in the ischemic area of the left ventricle (116%±18, P<0.001), however UCP2 mRNA expression did not change significantly. Furthermore, in the non ischemic area of the right ventricle, neither protein nor mRNA levels were affected by myocardial ischemia reperfusion. Conclusion: We conclude that following acute myocardial ischemia reperfusion, UCP2 protein level is increased in the ischemic area of the left ventricle but not in the non ischemic area of the right ventricle, suggesting the local effect of ischemia on UCP2 protein expression. Furthermore, the discordance between mRNA and protein expression of UCP2 suggests that post transcriptional regulation of mRNA influences protein induction. Myocardial ischemia reperfusion- transcription, UCP2 ایسکمی- رپرفیوژن میوکارد، بیان UCP2 148 155 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-494-4&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/9 1391/10/20 2013/08/292013/08/29 1392/6/7 Fatemeh Safari 00319475328460012957 00319475328460012957 Yes Gholamreza Bayat غلامرضا بیات 00319475328460012958 00319475328460012958 No Shahnaz Shekarforoush شهناز شکرفروش 00319475328460012959 00319475328460012959 No Asefeh Fekri عاصفه فکری 00319475328460012960 00319475328460012960 No Seyyed Hosein Moshtaghioun سید حسین مشتاقیون 00319475328460012961 00319475328460012961 No Mahdi Foruzande moghadam مهدی فروزنده مقدم 00319475328460012962 00319475328460012962 No Sohrab Hajizadeh سهراب حاجی‏زاده 00319475328460012963 00319475328460012963 No

en بررسی اثرات سایتوتوکسیک محیط کشت حاصل از سلول های اپی تلیال آمنیونی بر سلول های سرطانی HeLa و سلول های سرطان پستان MDA-MB-231 مقدمه: پرده ی آمنیون، داخلی ترین لایه خارج جنینی، دارای دو نوع سلول شامل سلول های مزانشیمی و اپی تلیالی می باشد. توانایی سلول های مزانشیمی پررده آمن یر ون در مهار سرطان گزارش شده است. در این مطالعه تأثیر سلول های اپی تلیال آمنیوتیک بر روی زیست پذیری سلول های سرطانی و نقش آپوپتروز در ا یر ن رونرد مرورد ارز یر ابی قررار گرفته است. 022 و ،222 ، روش ها: سلول های اپی تلیال حاصل از پرده آمنیون به مدت 92 ساعت کشت داده شدند. سپس محیط کشت روی آنها برداشرته شرد و در حجرم هرا ی 922 بره دسرت MTT اضافه شد. درصد زیست پذیری سلول های سرطانی پس از 92 ساعت با آزمرون )MDA-MB- و 231 HeLa( 122 میکرولیتر به کشت سلول های سرطانی و 1 به وسیله ی ایمونوسیتوشیمی در سلول های سرطانی صورت گرفت. نترا یج بره صرورت م یر انگین ± انحررا caspase آمد. هم چنین رنگ آمیزی اختصاصی پروتیئن های 3 یکطرفه بررسی شد. ANOVA معیار ارائه و با آزمون یافته ها: زیست پذیری سلول های سرطانی پس از 92 ساعت کشت با محیط روی سلول های اپی تلیال آمنیوتیک، به صورت وابسرته بره دوز کراهش یافتره برود و در دوز و 1 در سلول های سرطانی نیز به صورت وابسته به دوز افزایش یافت. Caspase های بالاتر ) 022 و 122 میکرولیتر( کاهش بیشتری داشت. میزان بیان پروتیئن های 3 نتیجه گیری: نتایج نوید بخش حاصل از این مطالعه نشان داد که سلول های اپی تلیال آمنیوتیک می توانند از طریق القاء آپوپتوز بعنروان یر ک انتخرا در درمران سررطان مدنظر قرار گیرند.. Introduction: Amniotic membrane, the innermost layer of extra-embryonic tissue, contains mesenchymal and epithelial stem cells. The amniotic mesenchymal cells have the capability of inhibition of growth of cancer cells. In this research, the effects of amniotic epithelial cells on the viability of cancer cells and the role of apoptosis in this procedure were evaluated. Methods: Amniotic membrane derived epithelial cells were cultured for 24 hours and their supernatant was added to the culture of cancer cells (HeLa and MDA-MB-231) in volumes of 200, 400, 600 and 800 μl. Viability of cancer cell lines were measured by MTT assay after 24 hours. Also, the expression of caspase 3 and 8 (pro apoptotic proteins) was evaluated with immunocytochemistry. Analysis of data was performed using one-way analysis and post-Tukey test in ANOVA. Results: Viability of cancer cells were significantly decreased after culture with condition medium of amniotic epithelial cells in comparison to the control group. This decrease was dose-dependent and more significant at higher doses (600 and 800 μl). The expression of caspase-3 and caspase-8 was dose-dependently increased in cancer cells. Conclusion: The promising results of this study showed that amniotic epithelial cells have the capability to be investigated as a proper candidate for cancer therapy. Amniotic epithelial cells, Viability, Apoptosis, Cancer cells سلول های اپی تلیال آمنیوتیک، زنده ماندن، آپوپتوز، سلول های سرطانی 156 163 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-666-1&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/31 1391/10/11 2013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Hassan Niknejad حسن نیک نژاد niknejad@sbmu.ac.ir 00319475328460012372 00319475328460012372 Yes Mahsa Khayat-khoei مهسا خیاط خویی mahsa.kh.k@gmail.com 00319475328460012373 00319475328460012373 No Ghasem Yazdanpanah قاسم یزدان پناه gh.yazdanpnah.69@yahoo.com 00319475328460012374 00319475328460012374 No Habibollah Peirovi حبیب الله پیروی dhpsurgery@sbmu.ac.ir 00319475328460012375 00319475328460012375 No

en اثر تجویز داخل نخاعی Genipin بر درد و بی‌دردی ناشی از مرفین در موش صحرایی مقدمه: UCP2 در غشای داخلی میتوکندری، باعث تغییر در فعالیت کانال‌های KATP و تغییر در تحریک پذیری سلول می‌شود که احتمالاً با کاهش تولید ATP می باشد. با توجه به بیان UCP2 در آوران‌های درد در نخاع، و نقش این کانال‌ها در بی‌دردی مرفین، احتمال تأثیر تجویز داخل نخاعی Genipin، مهار کننده UCP2، بر احساس درد و بر بی‌دردی ناشی از مرفین بررسی شد. روش ها: جهت ارزیابی درد حرارتی و شیمیایی در موش‌های صحرایی نر بالغ نژاد ویستار به ترتیب آزمون‌های پس کشیدن دم (Tail flick) و فرمالین بکار گرفته شد و برای موضعی کردن محل اثر Genipin از تکنیک جراحی و کانول گذاری در فضای تحت عنکبوتیه استفاده گردید. یافته ها: Genipin درد را در آزمون پس کشیدن دم (P<0.001)، و در مرحله اول آزمون فرمالین (P<0.001) افزایش، ولی در مرحله دوم آزمون فرمالین کاهش داد (P<0.001)؛ همچنین بی‌دردی مرفین را در آزمون پس کشیدن دم (P<0.01) و مرحله‌ اول آزمون فرمالین (P<0.001) آنتاگونیزه کرد و در مرحله‌ دوم آزمون فرمالین باعث بروز بی‌دردی نسبتاً قوی‌تری شد (P<0.001)؛ اما اثری بر پردردی دوز بسیار ناچیز مرفین نداشت. نتیجه گیری: احتمالاً Genipin، حداقل تا حدی، با مهار UCP2، افزایش نسبت ATP/ADP، و مهار کانال‌های KATP در آوران‌های اولیه باعث کاهش آستانه‌ درد شده، و بی‌دردی مرفین را کاهش داده است. ظاهراً اثرات ضد التهابی Genipin باعث بروز بی‌دردی در مرحله‌ دوم آزمون فرمالین شده است. ممکن است بی‌اثر بودن Genipin بر پردردی دوز بسیار ناچیز مرفین به دلیل تشابه مکانیسم‌های عمل Genipin و این دوز مرفین، مثل اثر بر کانال‌های KATP، باشد. Introduction: Uncoupling protein 2 (UCP2) in the inner mitochondrial membrane changes the activity of KATP channels and the cell excitability, probably by decreasing the ATP production. Given the expression of UCP2 in primary afferent neurons, and the importance of these channels in morphine-induced analgesia, genipin, an UCP2 inhibitor, may affect these processes, when administrated intrathecally. Methods: Tail flick assay and formalin test were used to study thermal and chemical pain, respectively, in adult male Wistar rats. Catheterization of the spinal subarachnoid space was used to localize the effects of genipin. Results: Genipin increased pain sensation in tail flick assay and in the first phase of the formalin test, but decreased pain in the second phase of the formalin test (P<0.001 in all groups). Genipin also antagonized analgesic effect of morphine (P<0.01 in tail flick and P<0.001 in the first phase of the formalin test) and did potentiate it in the second phase of the formalin test (P<0.001) but had no effect on hyperalgesic effects of ultra-low dose of morphine. Conclusion: Probably, genipin increases ATP/ADP ratio, thereby inhibits KATP channels in primary pain afferents and lowers pain threshold and decreases analgesic effects of morphine, at least in part, by inhibition of UCP2. Apparently, the anti-inflammatory effect of genipin causes analgesia in the formalin test. Genipin had no effect on hyperalgesic effects of ultra-low dose of morphine, maybe due to the common signaling mechanisms such as KATP channels. UCP2, Genipin, KATP channel, Morphine. UCP2، Genipin، کانال های KATP، مرفین. 164 175 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-124-6&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/17 1392/1/28 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Zohreh Abbasi زهره عباسی abbasi_zohreh88@yahoo.com 00319475328460012954 00319475328460012954 No Masoud Fereidoni مسعود فریدونی fereidoni@yahoo.com 00319475328460012955 00319475328460012955 Yes Morteza Behnam-Rassouli مرتضی بهنام رسولی behnam@um.ac.ir 00319475328460012956 00319475328460012956 No

en اثر عصاره هیدروالکلی گیاه مریم گلی ( Salvia officinalis L. ) بر فعالیت آنزیم های کاتالاز و سوپراکسید دیسموتاز در مواجهه با استرس اکسیداتیو ناشی از تزریق درون بطنی مغزی استرپتوزوتوسین در موش های صحرایی نر مقدمه: استرس اکسیداتیو، نتیجه عدم تعادل بین رادیکال های آزاد و سیستم آنتی اکسیدانی بدن می باشد. افزایش استرس اکسیداتیو در مغز موجب اختتلل در فعالیت ت هتا ی مغزی، مرگ نورون ها و بیماریهایی چون آلزایمر می شود. در این مطالعه تجربی، اثر حفاظتی گیاه مریم گلت ی در مقابت ل استترس اکست یداتیو ناشت ی از تزریت ق درون بطنت ی مغتز ی استرپتوزوتوسین مورد بررسی قرار گرفت. روش ها: در این مطالعه تجربی 24 سر موش صحرایی نر، در گروه های کنترل، شم و تجربی تقسیم شدند. گروه های تجربی به مدت 3 هفتته عاتاره ه یت دروالکلی متر یم 20 و 700 میلی گرم بر کیلوگرم به صورت درون صفاقی دریافت نمودند. در پایان هفته دوم، جراحی و کانول گذاری در بطن راست و در پایان هفتته ستوم، ، گلی را با دوز های 22 با غلظت 3 میلی گرم بر کیلوگرم انجام گرفت. در پایان هفته چهارم مغز موش ها خارج شد و سطوح آنتز یم هتا ی سوپراکست ید )i.c.v.- STZ( تزریق درون بطنی استرپتوزوتوسین در بافت نیمکره های مغز اندازه گیری شد. )CAT( و کاتالاز )SOD( دیسموتاز در حالیکه تزریق عااره مریم )P>0/ به طور معنی داری نسبت به گروه کنترل کاهش یافت ) 007 SOD و CAT سطح آنزیم های STZ یافته ها: در گروه دریافت کننده .)P<0/ افزایش داد ) 007 STZ را نسبت به گروه دریافت کننده CAT و SOD گلی، به طور معنی داری فعالیت آنزیم های نتیجه گیری: نتایج این تحقیق نشان می دهد که عااره هیدروالکلی مریم گلی می تواند از استرس اکسیداتیو القا شده با استرپتوزوتوسین در مغز موش صتحرا یی جلتوگ یری نماید. Introduction: Oxidative stress is the result of imbalance between free radicals and the antioxidant defense mechanisms of the body. Oxidative stress in brain causes dysfunction of brain activities, destruction of neurons, and disorders like Alzheimer disease. In this experimental study, we examined the protective effect of Salvia officinalis L. against oxidative stress induced by intracerebroventricular injection of streptozotocin in male rats. Methods: In the experimental research, Wistar rats were divided into control, sham, and experimental groups. Experimental groups received 25, 50 and 100 mg/kg body weight of hydroalcoholic extract of Salvia officinalis intraperitoneally. After two weeks, surgical procedure was performed on sham and experimental groups and after one week of recovery, streptozotocin was injected intracerebroventricularly (i.c.v-STZ) at 3 mg/kg. Brain hemispheres were separated after four weeks. Finally, superoxide dismutase (SOD) and catalase (CAT) levels were measured in brain hemispheres. Results: In the group receiving STZ, CAT and SOD levels were significantly decreased compared to the control group (P<0.001), whereas intraperitoneal injection of different doses of Salvia officinalis leaves extract significantly increased SOD and CAT levels compared to STZ group (P<0.001). Conclusion: These data show that antioxidant effects of Salvia officinalis L. could prevent oxidative stress induced by i.c.v.-STZ injection in the brains of male rats. Oxidative stress, Salvia officinalis, Streptozotocin, Rat استرس اکسیداتیو، مریم گلی، استرپتوزوتوسین، رت 176 184 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-625-2&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/172013/01/9 1391/10/20 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Shahram Shahmohamadi شهرام شاه محمدی Shahmohamadi.shahram@gmail.com 00319475328460012379 00319475328460012379 No Akbar Hajizadeh moghaddam اکبر حاجی زاده مقدم a.hajizadeh@umz.ac.ir 00319475328460012380 00319475328460012380 Yes Maryam Khosravi مریم خسروی maryam.khosravi@yahoo.com 00319475328460012381 00319475328460012381 No

en تأثیر فعالیت مقاومتی فزاینده بر میزان پروتئین اینتگرین β1 و وینکولین در عضله کند و تند تنش موش های صحرایی نر مقدمه: عضله اسکلتی بافت تغییرپذیر می باشد که نقش پروتئینهای کاستامریک در پاسخهای مختلف عضله اسکلتی به خوبی مشخص نشدده اسدت . هدد از انادام ایدن و وینکولین در عضله کند و تند تنش موش های صحرایی نر بود. β پژوهش بررسی تأثیر فعالیت مقاومتی فزاینده بر میزان پروتئین اینتگرین 1 تقسیم شددند. گدروه فعالیدت ، پروتکد مقداومتی، )n= و فعالیت ) 1 )n= روش ها: 62 سر موش نر صحرایی پس از دوره آشناسازی، به صورت تصادفی به دو گروه کنترل ) 1 70 % و 655 % وزن بدن خود موش( که به دم آن ها آویزان بود، را اجدرا کردندد . گدروه کنتدرل در آزمایشدگاه و در ماداورت گدروه ،% بالارفتن از نردبان 6 متری با وزنه هایی ) 05 فعالیت، بدون اناام ورزش نگهداری شدند. 62 ساعت پس از برنامه تمرینی، موش های گروه تمرین به همراه گروه کنترل تشریح شدند و عضله کند و تند تدنش بده ترتید نعلد ی و وینکدولین از روش الا یدزا و جهدت تازیده و β خارج گردیدند. به منظور سناش تغییرات پروتئین اینتگرین 1 ،)Flexor hallucis longus( و خم کننده بلند شست )Soleus( مستق ، استفاده شد. T تحلی دادههای بدست آمده از آزمون در بافت عضله تند تنش، و مید زان وینکدول ین در عضدله تندد و کندد تدنش، تفداوت معندادار ی β یافته ها: نتایج نشان داد که بین گروه کنترل و فعالیت در میزان اینتگرین 1 گزارش شد. )P≤5/ عضله کند تنش معنادار ) 50 β وجود ندارد. اما این تفاوت در میزان اینتگرین 1 )P ≥5/50( نتیجه گیری: از آن جایی که پروتئینهای کاستامریک در حفظ ساختار و ثبات عضله درگیر هستند و همچنین در انتقال پیام نقش دارند، احتمالاً فعالیت مقداومت ی مد ی تواندد محرک خوبی جهت تقویت عضلات کند تنش، به منظور تثبیت ساختار عضله باشد. Introduction: Skeletal muscle is a flexible and ever changing tissue and the role of costameric proteins in its response to different stimuli is not well defined. The aim of this study was to investigate the effect of progressive resistance exercise on β1 integrin and vinculin proteins in fast and slow twitch skeletal muscles of male rats. Methods: Twelve male Wistar rats (weight: 298±5.2 gr age: 3 months) were randomly assigned into trained (n=6) and control (n=6) groups after a period of two weeks of inhabitation. In the beginning of the third week, progressiveresistance exercise protocol (to climb up of one meter ladder, 3 sets, 10 repetitions in each set, at 50%, 75%, and 100% of their own body weight) was performed. The control group did not perform any exercise activity. Twelve hours after the last session of acute exercise, rats (control and trained) were sacrificed and their slow-and fast-twitch muscles) Soleus and Flexor hallucis longus) were collected. An ELISA assay was used to determine alterations occurred in the levels of β1 integrin and vinculin proteins. Statistical analyses were made with independent t tests. Results: The results showed that there was no significant change in β1 integrin levels of fast-twitch muscle and vinculin levels of slow-and fast-twitch muscles (p≥0.05). However, a significant change was detected in β1 integrin level in the slow-twitch muscle (p≤0.05). Conclusion: Since that costameric proteins contribute to the maintenance of the structure and stability of muscles and also have a role in the cell signaling, therefore, resistance exercise can be an effective stimulus in improving slowtwitch muscles for stabilization of the muscle structure. β1Integrin, Vinculin, Resistance Exercise, Rat, Fiber Types اینتگرین، وینکولین، فعالیت مقاومتی، موش صحرایی، نوع تار عضلانی 185 193 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-659-1&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/172013/01/92012/11/21 1391/9/1 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Maryam Nourshahi مریم نورشاهی m-nourshahi@sbu.ac.ir 00319475328460012964 00319475328460012964 Yes Samane Koneshlou سمانه کنشلو s.koneshlou@yahoo.com 00319475328460012965 00319475328460012965 No Reza Gharakhanlou رضا قراخانلو ghara_re@modares.ac.ir 00319475328460012966 00319475328460012966 No Mehdi Hedayati مهدی هدایتی hedayati@endocrine.ac.ir 00319475328460012967 00319475328460012967 No Tohid Hemmatzade توحید همت زاده بدولی t.hematzade@gmail.com 00319475328460012968 00319475328460012968 No

en بر تغییرات C مطالعه اثرات حمایتی عصاره آبی-الکلی خارخاسک و ویتامین ناشی از سیکلوفسفامید در تخمدان رت مقدمه: داروی سیکلوفسفامید از دسته عوامل آلکیله کننده است که در درمان بسیاری بیماریها استفاده میشود. این دارو تأثیرات تخریبی قابل توجهی بر روی تخمددان هدا دارد. خارخاسک دارای ساپونینهای استروئیدی میباشد و لذا از زمانهای قدیم این گیاه به عنوان تحریک کننده جنسی استفاده میگردید. هدف از این تحقیق بررسی اثرات گیداه خارخاسک در رتهای ماده بالغی بود که تحت درمان با سیکلوفسفامید قرار گرفته بودند. 33 ، دو بدار در mg/kg 3 و 1 سیکلوفسدفامید ، روش ها: 44 سر موش صحرائی ماده نژاد ویستار به شش گروه تقسیم شدند. گروه اول فقط سرم فیزیولوژی گدروه هدای 2 53 دو بدار در هفتده، ده هفتده(، گدروه 4 فقدط عصداره گیداهی، گدروه 1 عدلاوه بدر mg/kg هفته، هفت هفته(، گروه 3 علاوه بر سیکلوفسفامید، عصاره هیدروالکلی خارخاسدک دریافت نمودند. پس از پایان آزمایش در هر گروه خونگیری و پس از کالبدگشدایی، C 43 ، دو بار در هفته، هفت هفته( و گروه 6 فقط ویتامین mg/kg C سیکلوفسفامید، ویتامین از تخمدان نمونه جهت بررسی پاتولوژی گرفته شد. مقدار استروژن سرم اندازهگیری شد. یافته ها: بررسیهای هیستوپاتولوژی بیانگر کاهش معنیدار تعداد فولیکولها در گروه سیکلوفسفامید بود. مقدار استروژن سرم نیز در این گروه در مقایسه بدا سدایر گدروه هدا کاهش معنیدار نشان داد. تعداد فولیکولها در گروه 3 و 1 به میزان قابل توجهی افزایش یافت. مقدار استروژن نیز در این دو گروه افزایش را نشان داد. اثرات تخریبی سیکلوفسفامید بر تخمدان را تا حددود زید ادی برطدرف نمدوده C نتیجه گیری: بر اساس نتایج به دست آمده عصاره تریبولوس ترستریس نیز همانند ویتامین است. Introduction: Cyclophosphamide (CYP) is an alkylating agent, which is used in different diseases. It has several important side effects on ovaries. Tribulus terrestris extract (TTE) has different steroidal saponins and has been used for a long time as an aphrodisiac. The aim of this study was to evaluate the protective effects of TTE on the toxicity of CYP in the ovary of rats. Methods: Forty-eight female rats were divided into 6 groups. First group received only normal saline. Group 2, 3 and 5 received CYP (30 mg/kg, 2 times/week for 7 weeks). Groups 3 and 4 received TTE (10 mg/kg, 2 times/week for 10 weeks) and groups 5 and 6 received vitamin C (80 mg/kg, 2 times/week for 7 weeks). At the end of study, blood was collected and the rats were sacrificed. Ovaries were dissected for the histopathological study. Serum levels of estrogen were measured. Results: Histopathological examination revealed significant decrease in the number of follicles in group 2. Estrogen was significantly decreased by CYP in comparison with other groups. Number of follicles in group 3 and 5 were increased. Estrogen levels were also increased. Conclusion: These findings indicated that TTE similar to Vitamin C may improve the side effects of CYP toxicity in the ovary of rats. Cyclophosphamide, Ovary, Tribulus terrestris, Vitamin C, Estrogen سیکلوفسفامید، تخمدان، تریبولوس ترستریس ، ویتامین C ، استروژن 194 203 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-497-2&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/172013/01/92012/11/212012/12/19 1391/9/29 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Annahita Rezaie آناهیتا رضائی a.rezaie@scu.ac.ir 00319475328460012969 00319475328460012969 Yes Meysam Roozbeh میثم روزبه maysam.roozbeh@yahoo.com 00319475328460012970 00319475328460012970 No Saad Goorani nejad سعد گورانی نژاد goorani_s@scu.ac.ir 00319475328460012971 00319475328460012971 No Hossein Najaf Zadeh Varzi حسین نجف زاده ورزی4 najafzadeh@scu.ac.ir 00319475328460012972 00319475328460012972 No Seyed Reza Fatemi Tabatabaei سید رضا فاطمی طباطبایی fatemi_r@scu.ac.ir 00319475328460012973 00319475328460012973 No Mahdi Pourmahdi-broojeni مهدی پورمهدی بروجنی pourmahdim@scu.ac.ir 00319475328460012974 00319475328460012974 No

en مقایسه اثر نانواکسیدآهن و اکسید آهن توده ای بر سطح دوپامین و سروتونین هیپوکمپ و رابطه اش با حافظه در موش صحرایی نر بالغ مقدمه: با پیشرفت روز افزون نانوتکنولوژی، نانو مواد بجای ترکیبات معمولی مورد استفاده قرار می گیرند. یکی از نانو موادی که در زمینه زیست پزشکی کاربرد فرراوان دارد، نانواکسیدآهن است که در زمینه اثرات و عوارض آن بر فاکتورهای فیزیولوژیک مطالعه چندانی صورت نگرفته است. در این مطالعه اثر نانواکسیدآهن در مقایسه با نوع تروده ا ی آن بر حافظه احترازی غیر فعال کوتاه و بلند مدت و میزان سروتونین و دوپامین هیپوکامپ های طرفین بررسی شده است. 550 گرم استفاده شد که به جهت سنجش رفتاری و تعین نوروترانسرم یترهای مغرز ی در دو ± روش ها: در این مطالعه 00 سر موش صحرایی نر بالغ در 10 گروه با وزن 00 0/5 ( اکسید و نانواکسیدآهن را بصورت درون صفاقی پیش از آموزش دریافت کردند. سپس حافظره آنهرا ، 1، 2 mg/kg( بخش قرار گرفتند. در بخش اول، حیوانات مقادیر مختلف 2( اکسر ید و mg/kg( 10 دقیقه و 52 ساعت بعد از آموزش با استفاده از دستگاه استپ ثرو ارزیابی شد. در بخش دوم، هیپوکامپ حیوانات هر گرروه پرس از در یافرت مقردار مروثر نانواکسیدآهن خارج و سطح نوروترانسمیترهای آنها با کیت الایزا اندازه گیری شد. یافته ها: نانواکسیدآهن بصورت وابسته به مقدار حافظه احترازی غیر فعال را مختل نمود در حالیکه اکسید آهن توده ای تاثیر جزئی غیر معنی داری نشان داد. هرر دو اکسر ید آهن باعث کاهش سطح دوپامین و افزایش معنی دار و یا نسبی سروتونین هیپوکامپ های طرفین شدند. نتیجه گیری: به نظر می رسد که تخریب حافظه حاصل از نانواکسیدآهن بخشی مربرو بره تغ ییر ر سرطح نوروترانسرم یترهای هیپوکمرپ و بخشر ی مربرو بره و یژگیهرا ی فیزیکوشیمیایی آن باشد. Introduction: With the increasing development of nanotechnology, nanomaterials are used instead of conventional compounds. One of these nanomaterials that have many applications in the biomedical field, is iron oxide (Fe2O3) nanoparticles and there is not much research on its effects on the physiological features. So in this research, effect of iron oxide nanoparticles on short and long-term passive avoidance memory and levels of serotonin and dopamine in hippocampus was evaluated in comparison to the bulk type. Methods: In this study, 80 male adult Wistar rats (220±30grams) were used and divided into 10 groups, and the study was performed in two parts in order to measure the behavioral changes and neurotransmitters levels. In the first part, animals received intraperitoneal injections of iron oxide nanoparticles and bulk at different doses (0.2, 1, 5 mg/kg( before training. Then, 90 minutes and 24 hours after training their memory was tested by a step–through instrument. In the second part of the study, right and left hippocampi of every group were extracted after receiving the effective dose (5 mg/kg) of iron oxide nanoparticles and bulk, and neurotransmitters levels were measured by an ELISA kit. Results: Iron oxide nanoparticles caused a disruption in passive avoidance memory in a dose-dependent manner, while bulk iron oxide showed a non significant partial effect. Also both type of iron oxide reduced dopamine levels and increased serotonin levels significantly or relatively in both hippocampi. Conclusion: It seems that iron oxide nanoparticles induce a disruption of memory, which is in part related to the alterations of neurotransmitters levels in hypocampus and the other is associated to its physicochemical properties. memory, iron oxide nanoparticles, serotonin, dopamine حافظه، نانواکسیدآهن، سروتونین، دوپامین 204 215 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-629-2&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/172013/01/92012/11/212012/12/192012/12/31 1391/10/11 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Marzieh Khorshidi مرضیه خورشیدی m.khorshidi66@gmail.com 00319475328460012345 00319475328460012345 No Mahnaz Kesmati مهناز کسمتی m.kesmati@scu.ac.ir 00319475328460012346 00319475328460012346 Yes Lotfollah Khajeh Pour لطف اله خواجه پور khajepour34@yahoo.com 00319475328460012347 00319475328460012347 No Hossein Najaf Zadeh Varzi حسین نجف زاده ورزی najafzadeh@scu.ac.ir 00319475328460012348 00319475328460012348 No

en نقش تیمول در مهار انقباض ناشی از تحریک گیرنده های کولینرژیکی ایلئوم در موش صحرائی مقدمه: تیمول دارای اثر اینوتروپیک منفی بر قلب بوده و مستقیماً بر رهایش کلسیم از شبکه سارکوپلاسمی اثر دارد. بسیاری از گیاهان سنتی حاوی تیمول هستند کهه از نن جمله میوه گیاه زنیان را می توان نام برد. سیستم پاراسمپاتیک گوارشی بوسیله استیل کولین باعث افزایش فعالیه ت سیسه تم عصهب ی روده ای شهده و عملکهرد گوارشه ی را تسهه یل می کند. به این ترتیب مطالعه حاضر اثر ضد اسپاسمی تیمول را بر انقباضات کولینرژیک در عضلات صاف ایلئوم بررسی نموده است. روش ها: در این مطالعه جهت بررسی انقباضات ایلئوم از تعداد 33 سر موش صحرایی از نژاد ویستار و با استفاده از دستگاه فیزیوگراف، انقباضات ایزوتونیک عضله در حمهام 3 در صهد(، بهر / 3 و 31 / 3و 335 / 13 مولار( اسهان روغنه ی زنیه ان و نویشهن ) 337 - 13 و 5 -4 ، 13- بافت مورد بررسی قرار گرفت و در هر دوره نزمایش اثر غلظت موثر تیمول ) 3 13 مولار( در ایلئوم رت بررسی شد و با اثرات تیمول مقایسه گردید. - انقباض ناشی از استیل کولین ) 4 13 مهولار تیمهول - 13 مولار(، موجب انقباض عضهلات صهاف شهده در حالیکهه غلظهت 3 - 13 و 5 - یافته ها: نتایج نشان می دهد استیل کولین در حضور تیمول با غلظتهای ) 4 .)P<3/ انقباضات ناشی از استیل کولین را کاملاً مهار نموده که نسبت به گروه کنترل معنی دار می باشد ) 35 نتیجه گیری: این مطالعه نشان می دهد تیمول انقباض ناشی از استیل کولین را در ایلئوم کاهش می دهد و با توجه به غلظت بالای نن در بعضی از گیاهان داروئه ی، احتمهال دارد اثر ضد اسپاسمی ننها ناشی از تیمول در ننها بوده باشد. Introduction: Thymol has negative ionotropic effect on heart and has direct effect on calcium release from sarcoplasmic reticulum. Some of the herbal plants just like carum copticum consist of thymol. The postganglionic neurons of the gastrointestinal parasympathetic system are located mainly in the myenteric and submucosal plexuses. Stimulation of these parasympathetic nerves causes general increase in activity of the entire enteric nervous system. This in turn enhances activity of most gastrointestinal functions. Therefore the present study has been designed to find out the anti spasmodic effects of thymol on rat’s ileum smooth muscle. Methods: In this study rat’s ileum contraction was recorded through an isolated tissue chamber in an organ bath by using isotonic transducer and oscillographic device and in each experiment the effective concentration of Carum Copticum and thyme essential oil (0.002, 0.005 and 0.01) on acetylcholine induced contraction in isolated rat’s ileum was evaluated and compared with thymol (10 -3, 10 -4 and 10 -5) effects. Results: Our result show that acetylcholine in the presence of thymol with concentration of 10-4 & 10-5 M cause smooth muscle contraction while its concentration of 10-3 M inhibited smooth muscle contraction which is significant as compared with control group (P<0.05). Conclusion: this study showed that thymol inhibited acetylcholine induced contraction in isolated rat’s ileum and due to the high concentration in some of medicinal plant its anti spasmodic effects may be due to the presence of thymol on that. thymol, ileum, Acetylcholine. Contraction, cholinergic receptor thymol, ileum, Acetylcholine. Contraction, cholinergic receptor 216 223 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-670-1&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/172013/01/92012/11/212012/12/192012/12/312013/01/5 1391/10/16 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Seyed Hassan Hejazian سید حسن حجازیان hejaziansh@yahoo.com 00319475328460012341 00319475328460012341 Yes ali Fattahi Bafghi علی فتاحی بافقی 00319475328460012342 00319475328460012342 No Seyyed Majid Bagher سید مجید باقری 00319475328460012343 00319475328460012343 No Abbas Zare Zadeh عباس زارع زاده 00319475328460012344 00319475328460012344 No

en اثر عصاره هیدروالکلی میوه عناب (Ziziphus Jujuba) بر سلول های خون محیطی در موش های کوچک آزمایشگاهی نژاد Balb/c مقدمه: در طب سنتی ایران مصرف عناب برای درمان کم خونی توصیه می شود ولی مطالعه آزمایشگاهی در این زمینه وجود ندارد. در مطالعه حاضر، اثر عصااره ه یا دروالکلی مورد بررسی قرار گرفت. Balb/c میوه خشک عناب بر سلول های خون محیطی در موش کوچک آزمایشگاهی نر نژاد 400 و 200 و 100 ( را بصاورت داخاص صافاق ی mg/kg روش ها: عصاره هیدروالکلی از میوه عناب تهیه شد. موشهای بالغ به مدت دو هفته نرمال سالین یا عصااره عنااب خون محیطی آنها مورد ارزیا ابی قارار گرفات. تشا یص افتراقا ی Cell Counter دریافت کردند. سپس حیوانات بیهوش و از قلب آنها خون گرفته شد و بعد با استفاده از دستگاه گلبولهای سفید به روش دستی انجام شد. نتایج با آزمون های آنالیز واریانس یکطرفه و تست توکی مورد تجزیه و تحلیص آماری قرار گرفت. همچنین عصاره عناب در دوز .(P< یافته ها: عصاره عناب به ترتیب در دوزهای 100 و 400 سبب کاهش معنی دار در درصد مونوسیت ها و نوتروفیص های خون شد ( 0.05 به هرحال، تغییری در تعاداد کاص گلباول هاا ی سافید، قرماز و پلاکات هاا و نیاز مقاادیر هموگلاوبین، هماتوکریات، .(P< 400 ، درصد لنفوسیت های خون را افزایش داد ( 0.05 MCV .(P> در هیچ یک از گروهها مشاهده نشد ( 0.05 MCHC و MCH، ، نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد عصاره میوه عناب درصد لنفوسیت های خون را افزایش و درصد مونوسیت ها و نوتروفیص های خون را کاهش می دهد. Introduction: In the Iranian traditional medicine, Ziziphus jujuba is recommended for treatment of anemia, but no investigation has addressed this issue. In the present study, the effect of hydro-alcoholic extract of this plant was evaluated on the peripheral blood cells in male Balb/c mice. Methods: Hydro-alcoholic extract was prepared from the fruits of the Ziziphus jujuba. Male mice were injected with normal saline or the extract (100, 200 or 400 mg/kg, i.p.) for a period of two weeks. Afterwards, the mice were anesthetized and blood samples were taken from their hearts and then the peripheral blood was evaluated by a Cell Counter apparatus. White blood cells differential analysis was manually performed under a microscope. Data was statistically analyzed using One-way ANOVA followed by Tukey post-hoc test. Results: Ziziphus jujuba extracts (100 and 400 mg/kg) caused a significant reduction in the percentages of monocytes and neutrophils, respectively (P<0.05). At a dose of 400 mg/kg, Ziziphus jujuba extract increased the percentage of lymphocytes (P0.05). Conclusion: Findings of this study show that Ziziphus jujuba extract increases the percentage of lymphocytes and also reduces the percentage of monocytes and neutrophils. Ziziphus jujuba, Extract, Peripheral blood cells, Mice عناب، عصاره، شاخص های هماتولوژیک، موش سوری 224 230 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-671-1&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/172013/01/92012/11/212012/12/192012/12/312013/01/52013/02/12 1391/11/24 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Mosayeb Noori-Ahmadabadi مصیب نوری احمد ابادی mona.9705@gmail.com 00319475328460012338 00319475328460012338 No Mohammad reza Hojjati محمدرضا حجتی hojjatim@gmail.com 00319475328460012339 00319475328460012339 Yes Mehrnoosh Sedighi hafshejani مهرنوش صدیقی هفشجانی m.sedighi63@yahoo.com 00319475328460012340 00319475328460012340 No

en مقایسه خاصیت ضد افسردگی عصاره های مختلف گلبرگهای گل نسترن معمولی توسط مدل شنای اجباری در موش کوچک آزمایشگاهی (Rosa Canina L.) مقدمه: امروزه از اسانس گل سرخ (Rosa Damasca) در درمان افسردگی در مدلهای حیوانی و انسان استفاده می شود. با توجه به شباهت بین گل نسترن (Rosa Canina L.) و گل سرخ، در این مطالعه اثرات ضد افسردگی عصاره آبی و الکلی گل نسترن (Rosa canina L.)، با استفاده از روش استرس شنای اجباری در موش های کوچک آزمایشگاهی بررسی شد. روشها: در این تحقیق از موش های سفید آزمایشگاهی نر نژاد NMRI بامحدوده وزنی 25 - 30 گرم (6 سر در هر گروه) استفاده شد. دوزهای مختلف عصاره آبی (mg/kg 10، 20 و 30) و یا الکلی (mg/kg 5، 10، 20، 30 و 40) گل نسترن 30 دقیقه قبل از آزمایشها بصورت داخل صفاقی به حیوانات تزریق شدند. دوزهای مختلف (µg/Mouse 1، 5 و 10) عصاره آبی یا الکلی، بصورت داخل بطن مغزی 5 دقیقه قبل از آزمایشها به حیوانات تجویز شد. سپس استرس شنای اجباری در حیوانات القاء شد. یافته ها: تزریق داخل صفاقی (mg/kg 20 و 30) و داخل بطنی (µg/Mouse 5 و 10) عصاره آبی گل نسترن بطور معنی داری زمان بی حرکتی موش در تست شنای اجباری را کاهش داد که مشابه اثر فلوکسیتین بود. در حالیکه تزریق داخل صفاقی و داخل بطنی عصاره الکلی گل نسترن در دوزهای مختلف اثری بر زمان بی حرکتی حیوانات نداشت. نتیجه گیری: از این آزمایشها می توان نتیجه گیری کرد که عصاره آبی گل نسترن می تواند افسردگی ناشی از استرس شنای اجباری را کاهش دهد. چون مشخص شده است که این عصاره درای مقداری فلاونوئید است، ممکن است با برهم کنش با گیرنده های D2 دوپامینی باعث کاهش افسردگی گردد. . Introduction: Rosa Damasca essential oil is currently used as anti-depressant in animal models and human. Considering the similarities between Rosa Canina and Rosa Damasca, the effects of water and alcoholic extracts of R. Canina on depression induced by forced swimming test (FST) in mice were investigated. Methods: Male NMRI mice (25-30 g) were used (n=6/group). Intraperitoneal injections of alcoholic (5, 10, 20, 30, and 40 mg/kg) and/or water (10, 20 and 30 mg/kg) extracts were administered to the animals 30 min before the FS. Intracerebroventricular injections of the alcoholic and water extracts (1, 5 and 10 μg/mice) to the animals were performed 5 min before FST. Results: Both intraperitoneal (20 and 30 mg/kg) and intracerebroventricular (5, 10 μg/Mouse) injections of R. Canina L. water extract dose-dependently reduced the animals immobilization, which was similar to the fluoxetine effect. However, the alcoholic extract of R. Canina L. did not change the immobility time in the animals when used intraperitoneally and intracerebroventricularly. Conclusion: It could be concluded that the water extract of R.Canina can inhibit depression induced by FST in mice. Since there are some components in the extract that can interact with D2 dopamine receptors in the brain, it is likely that the extract induced its antidepressant effects via such mechanism. Depression, Forced Swimming Test, Rosa Canina Extract افسردگی، تست شنای اجباری، عصاره گل نسترن 231 239 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-74-57&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/172013/01/92012/11/212012/12/192012/12/312013/01/52013/02/122013/04/6 1392/1/17 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Fatemeh Jafari فاطمه جعفری 00319475328460012355 00319475328460012355 No Maryam Khosravi مریم خسروی 00319475328460012356 00319475328460012356 No Akram Najafi-Abedi اکرم نجفی عابدی 00319475328460012357 00319475328460012357 No Hedayat Sahraei هدایت صحرایی h.sahraei@bmsu.ac.ir 00319475328460012358 00319475328460012358 Yes Mina Ranjbaran مینا رنجبران minaranjbaran@rocketmail.com 00319475328460012359 00319475328460012359 No Nasrin Amooei نسرین عموئی 00319475328460012360 00319475328460012360 No Cyrus Jalili سیروس جلیلی 00319475328460012361 00319475328460012361 No Maryam Bagherpour مریم باقرپور 00319475328460012362 00319475328460012362 No

en اثرات دوگانه تجویز دگزامتازون بر میزان اضطراب و افسردگی در موش های صحرایی نر بالغ مقدمه: دگزامتازون به عنوان یک گلوکوکورتیکوئید سنتتیک دارای اثرات احتمالی در اضطراب و افسردگی است، زیرا اثر مستقیمی بر محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-آدرناا و تداخل با چندین سیستم نوروترانسمیتری از قبیل گابا و گلوتامات دارد. 4 در /5، 2 ، 5 ، 24 ، 04 و 14 mg/kg روش ها: سطوح اضطراب و افسردگی موش ها به ترتیب 44 دقیقه و 14 ساعت پس از تزریا ق زیا ر پوسات ی دگزامتاازون در مقااد یر دستگاه ماز بعلاوه مرتفع و تست شنای اجباری اندازه گیری شد. یافته ها: نتایج حاصل از تست اضطراب، کاهش معنی داری در درصد زمان حضور و درصد تعداد ورود باه بازوهاا ی بااز با ین دگزامتاازون 2 و ساال ین و همچنا ین افازا یش معاااانی داری در درصد زمان سپری شده در بازوهای باز بین دگزامتازون 14 و سالین نشان داد. از نظر فعالیت حرکتی )تعداد کل ورود به بازوهای باز و بسته( کاهش معنی داری بین دگزامتازون 2 و سالین، همچنین تفاوت معنی داری بین دگزامتازون 2 و 14 مشاهده شد. مقایساه سانشش افساردگ ی در زماان با ی تحرکا ی کال افازا یش معنا ی داری با ین دگزامتازون 2 و سالین و همچنین کاهش معنی داری بین دگزامتازون 04 و سالین نشان داد. از نظر تأخیر در توقف اولیه نیز بین دگزامتاازون 2 و 04 تفااوت معنا ی داری مشااهده شد. نتیجه گیری: تزریق دگزامتازون احتمالاً اثرات دوگانه ای دارد، مقادیرکم این دارو اثر اضطراب زایی و افسردگی و مقادیر بالای آن اثرات ضاد اضاطراب ی و ضاد افساردگ ی دارد. Introduction: Dexamethasone is a synthetic glucocorticoid with possible effects on anxiety and depression because it has direct effects on the hypothalamus-pituitary-adrenal (HPA) and interacts with several neurotransmitter systems such as GABA and glutamate. Methods: Levels of anxiety and depression in rats were measured 40 minutes and 24 hours, respectively, after subcutaneous injection of Dexamethasone Sodium-Phosphate (DEX) 0.5, 1, 5, 10, 20, 30 mg/kg (saline 1ml/kg) in the elevated plus maze and forced swimming test. Results: The results of anxiety test showed a significant decrease in the percentage of open arm time and open arm entries in DEX (1 mg/kg) group compared to the saline groups. The percentage of time spent in the open arms significantly increased in DEX (20mg/kg) compared to the saline group. In terms of locomotor activity (total number of open and closed arms), significant decrease was observed in DEX (1 mg/kg) compared to the saline group. Also, a significant difference between DEX 1 and 20 mg/kg groups was observed. Comparative assessment of depression during total immobility time showed significant increase in DEX (1 mg/kg) compared to saline and also a significant decrease was observed in DEX (30 mg/kg) compared to the saline groups. A significant difference in latency to immobility was also detected between DEX 1 and 30 mg/kg groups. Conclusion: Our findings suggest that administration of DEX induced dual effects on anxiety and depression anxiogenic and depressant effects were observed at lower doses, while anxiolytic or antidepressant effects were detected at higher doses. anxiety, depression, dexamethasone sodium phosphate, EPM, FST, rat اضطراب، افسردگی، دگزامتازون سدیم فسفات، ماز بعلاوه مرتفع، تست شنای اجباری، موش صحرایی نر بالغ 240 249 http://ppj.phypha.ir/browse.php?a_code=A-10-664-1&slc_lang=en&sid=1 2013/01/102013/01/92012/12/312013/04/172013/01/92012/11/212012/12/192012/12/312013/01/52013/02/122013/04/62012/12/11 1391/9/21 2013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/292013/08/29 1392/6/7 Seyedeh Parisa Navabi پریسا نوابی navabi.p@gmail.com 00319475328460012388 00319475328460012388 Yes Ahmad ali Moazedi احمد علی معاضدی moazedi_a@yahoo.com 00319475328460012389 00319475328460012389 No Hooman Eshagh harooni هومن اسحق هارونی harooni@scu.ac.ir 00319475328460012390 00319475328460012390 No Lotfolah Khajeh pour لطف اله خواجه پور khajeh pour@scu.ac,ir 00319475328460012391 00319475328460012391 No