Has the time for systems physiology passed? آیا دوران فیزیولوژی سیستم ها تمام شده است؟ 2 2 During the recent decades, substantial changes are made in the borders and contents of physiology as a basic course for the students in medicine. Here some strategies are presented to preserve the classical and integrative approaches in teaching physiology, while these approaches extent our knowledge to molecular, sub-cellular and cellular levels. 250 253 2014/01/14 1392/10/24 2014/01/14 1392/10/24 صالح زاهدی اصل Saleh Zahediasl zahedi@endocrine.ac.ir Physiology of systems, Molecular physiology, Cellular physiology, Physiology Teaching ## ##

Orexin-A Improves Hepatic Injury Following Renal Ischemia Reperfusion in Rats اورکسین-A آسیب کبدی متعاقب ایسکمی/خونرسانی مجدد کلیوی را در موش صحرایی بهبود می بخشد. 2 1 اورکسین ها نوروپپتیدهای جدیدی هستند که در نرون های هیپوتالاموس جانبی قرار دارند.آنها در انواع وسیعی از اعمال فیزیولوژیک دخالت دارند. پپتیدهای اورکسین و گیرنده های آن در چندین اندام محیطی همچون کلیه یافت می شوند.نشان داده شده است که اورکسین- Aمی تواند در مقابل آسیب ایسکمی/خونرسانیمجدد چندین اندام اثرات حفاظتی اعمال کند. هدف از این تحقیق بررسی اثر اورکسین-A بر ناکارآمدی کبد و آسیب بافت کبدی القاء شده توسط ایسکمی/خونرسانی مجدد کلیهدر مراحلاولیهبود. روش ها: موشهای صحرایی بیهوش شده با پنتوباربیتال سدیم برای اندازه گیری متغیرهای عملکردی کلیه آماده شدند. ایسکمی با بستن دوطرفه شریان کلیویبه مدت نیمساعتایجاد شد و به دنبال آن یک ساعت خونرسانی مجدد صورت گرفت. در موشهایصحرایی تیمار شده با اورکسین-A ، دارو به میزان 500 پیکومول بر کیلوگرم در دقیقه از شروع دوره کلیرانس نیم ساعت قبل از القاء ایسکمی (پیش درمان) تزریق شد. در پایان نمونه های بافت کبد جهت مطالعه با میکروسکوپ نوری جدا و تثبیت شدند. یافته ها: ایسکمی/خونرسانی مجدد کلیه موجب آسیب های عملکردی و بافتی کبد شد، که با کاهش کلیرانس کراتینین در طی دوره خونرسانی مجدد همراه بودند.درموشهایصحراییتیمارشدهبااورکسین-A، آسیب هایعملکردیوبافتی کبد بهبود یافت و کاهش کلیرانس کراتینین نسبت به موش های صحرایی تیمار نشده به طور معنی داری کمتر بود. 2 Introduction: Orexins are novel neuropeptides that are localized in neurons in the lateral hypothalamus. They are implicated in a wide variety of physiological functions. Orexin peptides and receptors are found in many peripheral organs such as kidneys. It has been demonstrated that exogenous orexin-A can induce protective effects against ischemia–reperfusion injury in many organs. The goal of this study was to determine the effect of orexin-A on the hepatic dysfunction and histological damage induced by renal ischemia/ reperfusion at an early stage. Methods: Pentobarbital anaesthetized rats were prepared for measuring renal functional variables. Ischemia was induced by bilateral renal artery clamping for 30 min followed by a 1 h reperfusion period. In orexin-treated rats, it was infused at 500 pmol·kg−1·min−1 (i.v.) from the beginning of pre-ischemic (pretreatment) clearance period. The liver was examined using light microscopy. Results: The renal ischemic challenge resulted in hepatic functional and histological damages, which were associated with decreased creatinine clearance during the reperfusion period. In orexin-treated rats, the functional and histological damages to the liver were improved along with the decrease in creatinine clearance being smaller than those of the non-treated rats. Conclusion: Orexin-A exhibited an ameliorative effect against renal ischemia/reperfusion-induced lesions in the liver. 254 265 2014/01/142013/05/21 1392/2/31 2014/01/142013/09/1 1392/6/10 فیروزه غلام پور Firouzeh Gholampour gholampour@shirazu.ac.ir سید محمد اوجی Seyed Mohammad Owji Orexin -A, ischemia/reperfusion, liver, creatinine, congestion اورکسین- A ، ایسکمی/خونرسانی مجدد، کبد، کراتینین، احتقان ## ##

Effect of tetraethylammonium and B vitamins group on the efficacy of cell replacement therapy in the treatment of Parkinson's disease in the 6-hydroxydopamine animal model بررسی اثر تترااتیل آمونیوم و ویتامین های گروه ب بر اثربخشی پیوند سلولی در درمان بیماری پارکینسون در مدل حیوانی 6 -هیدروکسی دوپامین 2 1 مقدمه: پیوند سلول های مزانسفال شکمی جنینی (VM)به استریاتوم بیماران پارکینسونی به عنوان یک استراتژی برای درمان بیماری پارکینسون پیشنهاد شده است. لکن تنها 20- 5 % ازسلول های پیوندی زنده می مانند. در این مطالعه اثر تترااتیل آمونیوم (TEA) ،مهار کننده کانال های پتاسیمی و ویتامین های گروه ب بر اثر بخشی پیوند سلولی در درمان بیماری پارکینسون در مدل حیوانی مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: سوسپانسیون سلولی از ناحیه VMجنین های 14 روزه موش های صحرایی تهیه گردید و پس از کشت شبانه در محلول حاوی TEA یا ویتامین های ب به استریاتوم موش های پارکینسونی پیوند زده شد. پس از پیوند موش ها تا دو هفته TEA یا ویتامین های گروه ب را دریافت می نمودند. شدت علائم پارکینسون بوسیله آزمون چرخش القاء شده با آپومرفین در چندین مرحله قبل و پس از پیوند مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته ها: 1- پیوند سوسپانسیون سلولی به میزان قابل ملاحظه ای سبب کاهش علائم رفتاری موش های پارکینسونی گردید. 2- تیمار با TEA سبب کاهش بیشتر این علائم نسبت به گروه کنترل شد. 3- ویتامین های ب به تنهایی اثری در کاهش بیشتر این علائم نداشت. 4- تیمار با هر دو TEA و ویتامین های ب نیز منجر به کاهش بیشتر علائم رفتاری گردید که در یک آزمون حتی بیش از اثر TEA به تنهایی بود. نتیجه گیری: TEA بویژه همراه با ویتامین های گروه ب می تواند سبب افزایش اثر بخشی پیوند سلولی در درمان علائم پارکینسون القاء شده توسط سم 6-هیدروکسی دوپامین گردد. 2 Introduction: Transplantation of embryonic ventral mesencephalic (VM) dopamine neurons into the striatum is a currently explored therapeutic strategy for treatment of patients with patients with Parkinson's disease (PD). However, this strategy has been limited with poor cell survival, generally ranging from 5-20%. In this study, we investigated the effect of potassium channel blocker of tetraethylammonium (TEA) and B vitamins supplementation on the efficacy of cell replacement therapy in the treatment of 6-hydroxydopamine (6-OHDA)-induced Parkinsonism. Methods: Cell suspension was prepared from embryonic day 14 (E14) VM of rat fetuses and was transplanted into striatum of Parkinsonian rats after overnight hibernation with TEA or B vitamins. The Parkinsonian rats were also treated with TEA or B vitamins for two weeks after transplantation. Severity of Parkinsonism was assessed by apomorphine-induced rotational test in several steps before and after transplantation. Results: 1- Transplantation of VM cell suspension significantly decreased behavioral symptoms of Parkinsonism in the apomorphine-induced rotational test. 2-TEA treatment further decreased these symptoms. 3- B vitamins treatment had no additional effect in amelioration of the symptoms. 4-Treatment with both TEA and B vitamins also further decreased behavioral symptoms, which in one post-transplantation test was even more than the effect of TEA alone. Conclusion: TEA, especially in combination with B vitamins supplementation, can increase the efficacy of cell replacement therapy in the 6-OHDA rat PD model. 266 276 2014/01/142013/05/212013/06/12 1392/3/22 2014/01/142013/09/12013/09/1 1392/6/10 محمد صوفی آبادی Mohammad Sophiabadi mohasofi@yahoo.com نگین فریدونی Negin Fraidouni neginfraidouni@gmail.com ایدا فرجی Ayda Faraji طاهره درگاهی Tahereh Dargahi tahere.dargahi@yahoo.com حسن یعقوبی دوست Hassan Yaghubi-Dust هاشم حقدوست یزدی Hashem Haghdoost-Yazdi hhaghdoost@gmail.com, hhaghdoost@yahoo.com Parkinson\'s disease, ventral mesencephalic neurons, cell replacement therapy, striatum, 6- hydroxydopamine, apomorphine-induced rotational test بیماری پارکینسون، پیوند سلولی، مزانسفال شکمی، 6- هیدروکسی دوپامین، آزمون چرخش القاء شده با آپومرفین ## ##

Lactation effect on the mRNAs expression of RFRP-3 and KiSS-1 in dorsomedial and arcuate nuclei of the rat hypothalamus اثر شیردهی بر بیان mRNAهای RFRP-3 و KiSS-1 در هسته‌های پشتی ـ میانی و کمانی هیپوتالاموس موش صحرایی 2 1 مقدمه: پپتید وابسته به آرژنین ـ فنیل‌آلانین ـ آمید (RFRP) و کیس‌پپتین به ترتیب به عنوان مهارکننده و محرک ترشح هورمون آزاد کننده گونادوتروپین (GnRH) شناخته شده اند. هدف پژوهش کنونی مقایسه اثر شیردهی بر بیان mRNAهای RFRP-3 در هسته پشتی ـ داخلی هیپوتالاموس (DMH) و KiSS-1 در هسته کمانی (ARC) هیپوتالاموس موش‌های صحرایی شیرده و غیر شیرده بود. روش‌ها: چهارده موش صحرایی سویه اسپراگ ـ داولی انتخاب و به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. ماده‌های گروه غیرشیرده (5=n) بلافاصله پس از زایش از نوزدان خود جدا شدند. ماده‌های گروه شیرده (5=n)، هشت روز (دوره افزایش تولید شیر) به پنج نوزاد شیر دادند. چهار موش صحرایی تخمدان برداری شده به عنوان گروه کنترل انتخاب شدند. با استفاده از روش real-time PCR بیان نسبی mRNAهای RFRP-3 و KiSS-1 (نسبت به گروه کنترل) به ترتیب در DMH و ARC هیپوتالاموس در دو گروه موش‌های صحرایی شیرده و غیرشیرده مقایسه شد. یافته‌ها: بیان نسبی RFRP-3 mRNA در هسته‌ DMH در موش‌های صحرایی شیرده بیشتر از غیرشیرده بود (001/0=P). بیان نسبی KiSS-1 mRNA در هسته‌ ARC بین موش‌های صحرایی شیرده و غیرشیرده تفاوت معنی‌داری نداشت (4/0=P). نتیجه‌گیری: افزایش بیان RFRP-3 mRNA در DMH هیپوتالاموس با افزایش تولید شیر موش صحرایی ممکن است عامل مهار ترشح GnRH در این دوره باشد. در حالی که عدم تفاوت بیان mRNA KiSS-1 در هسته‌ ARC در موش‌های صحرایی بیانگر کاهش فعالیت این هسته در تولید این ژن در هر دو گروه پس از زایمان است. 2 Introduction: Arginine-phenylalanine-amide-related peptide-3 (RFRP-3) and kisspeptin are believed to be inhibitor and stimulator of gonadotropin releasing hormone (GnRH) secretion, respectively. The aim of the present study was to compare the effect of lactation on the expression of RFRP-3 mRNA in dorsomedial hypothalamic nucleus (DMH) and KiSS-1 mRNA in arcuate nucleus (ARC) of hypothalamus in lactating and non-lactating rats. Methods: Fourteen rats of the Sprague-Dawley strain were randomly allocated into three groups. The non-lactating rats (n=5) were separated from their pups immediately upon parturition. The lactating rats were allowed to suckle five pups for eight days (the period of increasing of lactation). Relative expressions of RFRP-3 and KiSS-1 mRNAs compared to the control group were determined in DMH and ARC of hypothalamus, respectively, by using real-time PCR. Results: Mean of relative expression of RFRP-3 mRNA in DMH in the lactating group was higher than that of the non-lactating rats (P=0.001). Relative expression of KiSS-1 mRNA in ARC did not show any difference between the lactating and the non-lactating rats (P=0.4). Conclusion: Increase of RFRP-3 mRNA expression in DMH of hypothalamus during the increase of milk production in rat may be the inhibitory factor for GnRH secretion. Whereas, no change in KiSS-1 mRNA expression in the ARC of the same rats may indicate the lower activity of this nucleus in the expression of the gene in both groups postpartum. 277 285 2014/01/142013/05/212013/06/122013/04/16 1392/1/27 2014/01/142013/09/12013/09/12013/09/1 1392/6/10 سیده لیلی اسدی یوسف آباد Seyedeh Leili Asadi Yousefabad asadi_427@yahoo.com امین تمدن Amin Tamadon tamadon@shirazu.ac.ir فرهاد رحمانی فر Farhad Rahmanifar f.rahmanifar@yahoo.com محمد رضا جعفرزاده شیرازی Mohammad Reza Jafarzadeh Shirazi mrjaafarzadeh@yahoo.com فاطمه ثابت سروستانی Fatemeh Sabet Sarvestani dfssarvestani@yahoo.com نادر تنیده Nader Tanideh nadertanideh@yahoo.com علی اصغر ابلی مقدم Ali Asghar Abli Moghadam ablimoghadam@yahoo.com علی نیازی Ali Niazi niazi@shirazu.ac.ir Lactation, RFRP-3 mRNA, KiSS-1 mRNA, Hypothalamus, Rat شیردهی، RFRP-3 mRNA ، KiSS-1 mRNA، هیپوتالاموس، موش صحرایی ## ##

Study of sex differences in the expression of β-actin gene in various tissues of the rat بررسی تفاوت جنسی در بیان ژن بتا اکتین در بافت های مختلف موش صحرایی 2 1 مقدمه: بتا اکتین ازجمله ژن هایHouse Keeping است که به دلیل بیان ثابت در سلول های مختلف، جهت نرمال کردن داده ها و به عنوان استاندارد داخلی، در مطالعات مختلف بیولوژی سلولی و مولکولی مانند ارزیابی تغییرات بیان ژنها بسیار مورد استفاده قرار می گیرد. برخی مطالعات اخیر حاکی از آن است که بیان اینگونه ژن ها تحت تأثیر بیماریهای مختلف و یا شرایط آزمایش قرار میگیرد. با توجه به گزارش های متفاوت در این زمینه و نیزشواهدی مبنی بر نقش هورمونهای استروئیدی جنسی در بیان ژن بتا اکتین، مطالعه ی حاضر به بررسی تفاوت جنسی در بافت های مختلف موش صحرایی پرداخته است. روش ها: در هر دو جنس نر و ماده ی موش صحرایی، نمونه ی بافتی از بافت های مختلف شامل مغز، نخاع، قلب، کلیه، کبد و نیز رحم حیوان ماده تهیه و پس از استخراج mRNA، بااستفاده از روش RT-PCRبیان ژن بتا اکتین در تمامی نمونه هااندازه گیری و با هم مقایسه گردید. یافته ها:اگرچه بیان ژن بتا اکتین در بافت های مختلف بین دو جنس نر و ماده ی موش صحرایی تفاوت هایی را نشان داد، اما این تفاوت تنها در بافت مغز و نخاع به لحاظ آماری معنی دار بود. بیان متفاوت و معنی دار این ژن در بافت های قلب و رحم جنس ماده با سایر بافت ها نیز مشاهده شد. همچنین در جنس نر میزان بیان این ژن در بافت قلب اختلاف معنی داری با سایر بافتهای حیوان نر داشت. نتیجه گیری:توصیه می شود در مطالعات بیولوژی مولکولی، پس از بررسی بیان ژنHouse Keeping مورد نظر در شرایط خاص آن آزمون و حصول اطمینان از عدم تغییر میزان بیان ژن مربوطه، به عنوان استاندارد داخلی مورد استفاده قرار گیرد. 2 Introduction: Beta-actin is a housekeeping gene, which is used as an internal standard in various biological studies. Recently, it was reported that the expression of commonly used housekeeping genes including ß–actin changes in disease states or under certain experimental conditions. Based on the reports about the effects of sex hormones on the expression of the ß- actin gene, in this study, we examined the sex differences in the expression levels of ß- actin gene in different tissues of the rat. Methods: Total RNA was extracted from the brain, spinal cord, heart, kidney and liver tissues in male and female rats as well as uterus in females. The RT-PCR method was used to measure the levels of ß-actin gene expression in all tissues. Results: The expression of ß-actin gene in the brain and spinal cord of male rats was significantly higher than its expression in female animals (P<0.05). It was also found that the expression of ß-actin gene in the heart and uterus of females were significantly higher in comparison with other tissues (P<0.001 and P<0.05 respectively). Similarly, ßactin gene expression in the heart tissue of male rats was significantly higher than other tissues (P<0.001). Conclusion: It is suggested to validate the constancy of ß-actin gene expression under the experimental condition, before using this house keeping gene as an internal standard in molecular biology studies. 286 297 2014/01/142013/05/212013/06/122013/04/162012/09/13 1391/6/23 2014/01/142013/09/12013/09/12013/09/12013/09/1 1392/6/10 نعمت الله آهنگر Nematollah Ahangar dr.n.ahangar@gmail.com خدیجه شریفی Khadijeh Sharifi khadijeh.sharifi@gmail.com لیلا ستاریان Leila Satarian Lsatarian@gmail.com معصومه جرجانی Masoumeh Jorjani msjorjani@sbmu.ac.ir ß-actin, Sex differences, Rat tissues, RT-PCR بتا اکتین، تفاوت جنسی، بافت های موش صحرایی، RT-PCR ## ##

Aspirin changes short term synaptic plasticity in CA1 area of the rat hippocampus آسپیرین سبب تغییر شکل پذیری سیناپسی کوتاه مدت در ناحیه CA1 هیپوکمپ موش های صحرایی می شود. 2 1 مقدمه: پروستاگلاندین E2 که محصول سیکلواکسیژناز (COX) می باشد نقش مهمی در شکل پذیری سیناپسی بازی می کنند. استفاده طولانی مدت از داروهای مهار کننده COX می تواند سبب اختلال در شکل پذیری سیناپسی گردد. در این مطالعه اثر مصرف آسپیرین و سدیم سالیسیلات بر شکل پذیری سیناپسی کوتاه مدت بررسی گردید. روش ها: پتانسیل پس سیناپسی تحریکی میدانی (fEPSP) از ناحیه استراتوم رادیاتوم CA1 به دنبال تحریک شاخه های جانبی شافر در موش های صحرایی که 6 هفته آسپیرین (mg/ml2) در آب خوراکی یا 6 تزریق داخل صفاقی از سدیم سالیسیلات (mg/kg300) دو بار در روز دریافت کرده بودند ثبت گردید. به منظور بررسی شکل پذیری سیناپسی کوتاه مدت از تحریکات زوج پالس با فواصل بین دو تحریک (IPI) 20، 80 و 200 میلی ثانیه استفاده شد و سپس شاخص زوج پالس محاسبه گردید. یافته ها: دریافت هر دو دارو سبب کاهش پاسخ سیناپسی پایه شد، اگرچه کاهش در مورد سدیم سالیسیلات معنی دار بود (ANOVA, P<0.001). سدیم سالیسیلات شاخص زوج پالس را در IPI 20 میلی ثانیه (%90.7±1.6, n=5) نسبت به گروه کنترل (%76.1±1.5, n=5) به طور معنی داری افزایش داد. آسپیرین نیز سبب افزایش معنی دار شاخص زوج پالس در IPI 20 میلی ثانیه (%125.9±6.6, n=5) نسبت به گروه کنترل (%76.3±2.4, n=5) گردید (P<0.05, unpaired t-test). نتیجه گیری: نتایج پیشنهاد می کند که مصرف آسپیرین و سدیم سالیسیلات می تواند انتقال سیناپسی و شکل پذیری سیناپسی کوتاه مدت را در هیپوکمپ متأثر نماید. 2 Introduction: The prostaglandin E2 (PGE2), a cyclooxygenase (COX) product, play critical roles in the synaptic plasticity. Therefore, long term use of COX inhibitors may impair the synaptic plasticity. Considering the wide clinical administration of aspirin and its unknown effects on information processing in the brain, the effect of aspirin and sodium salicylate on the short term synaptic plasticity was investigated. Methods: Field excitatory post synaptic potential (fEPSP) from stratum radiatum of CA1 neurons were recorded following Schaffer collateral stimulation in rats receiving aspirin in drinking water (2 mg/ml) for 6 weeks or sodium salicylate (six injection of 300 mg/kg, IP, twice daily) for 3 days. In order to examine the short-term synaptic plasticity, paired pulse stimulations with inter pulse intervals (IPI) of 20, 80, and 200 ms were applied and paired pulse index (PPI) was calculated. Results: The data showed that both sodium salicylate and aspirin decreased basal synaptic responses, although this change was significant in the sodium salicylate group, but not in aspirin treated rats (ANOVA P<0.001). Sodium salicylate significantly increased PPI at 20 ms IPI (%90.7±1.6, n=5Vs. control: %76.1±1.5, n=5). Also significant increase in PPI was observed in aspirin treated rats (%125.9±6.6, n=5) at 20 ms IPI compared to control ones (%76.3±2.4, n=5, P<0.05, unpaired t-test). Conclusion: In summary, our study suggests that aspirin and sodium salicylate may affect synaptic transmission and short term synaptic plasticity in the rat hippocampus. 298 307 2014/01/142013/05/212013/06/122013/04/162012/09/132013/06/19 1392/3/29 2014/01/142013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/1 1392/6/10 جعفر دوست محمد پور Jafar Doost mohammad pour jdostmohamadi@yahoo.com نرگس حسین مردی Narges Hosseinmardi nargeshosseinmardi@yahoo.com مهیار جان احمدی Mahyar Janahmadi mjanahmadi@yahoo.com یعقوب فتح اللهی Yaghoub Fathollahi fatolahi@modares.ac.ir فرشته معتمدی Fereshteh Motamedi motamedi@ams.ac.ir مهدی هوشمندی Mehdi Hooshmandi mehooshmandi@yahoo.com Aspirin, Prostaglandin, Short term synaptic plasticity, Hippocampus, Field potential recording آسپیرین، پروستاگلاندین، شکل پذیری سیناپسی کوتاه مدت، هیپوکمپ، ثبت پتانسیل میدانی ## ##

Oral administration of Teucrium polium extract ameliorates ovalbumin-induced allergy in rats تجویز خوراکی عصاره کلپوره (Teucrium polium L.) آلرژی القاء شده توسط اوالبومین را در موش های صحرایی کاهش می دهد 2 1 مقدمه: تعداد قابل توجهی از مردم جهان (120 میلیوننفر) به آلرژی مبتلا میباشند. داروهایی که در حال حاضر در این رابطه مصرف می شوند دارای عوارضجانبی متعددی هستند. در این تحقیق به منظور یافتن داروی جایگزین مناسب، بر اساسطبسنتی، کلپوره انتخاب و اثر عصاره خوراکی آن در درمان آلرژی مورد بررسی قرار گرفت. پردنیزولون نیز به عنوان یک داروی کنترل ضد آلرژی مورد استفاده قرار گزفت. روش ها: در این پژوهش از موش های صحرایی نر بالغ نژاد ویستار استفاده شد. حیوانها در 6 گروه آزمایشی به طور تصادفی تقسیم شدند. برای القاء آلرژی از متد تزریق اوالبومین استفاده شد. وجود علائم رفتاری همچون عطسه و تغییرات IgE و ائوزینوفیل آنرا اثبات کردند. عصاره کلپوره (4، 8 و 12 میلی گرم بر کیلوگرم) به صورت خوراکی (گاواژ) تجویز شد. پردنیزولون (2 میلی گرم بر کیلوگرم) به عنوان گروه کنترل مثبت استفاده شد. بعد از القاء آلرژی (روز هشتم) حیوانات به مدت 8 روز دیگر دوزهای مختلف عصاره و پردنیزولون دریافت می داشتند. در روز 16 نمونه های خون جمع آوری و میزان IgE اندازه گیری وشمارش گلبولهای سفید بعمل آمد ودرصد ائوزینوفیل ها محاسبه شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که تزریق اوالبومین سبب بروز واکنش های حساسیتی و افزایش سطح IgE و ائوزینوفیل ها می شود (p<0.01)و مصرف 8 روزه عصاره با دوزهای بکار رفته سبب کاهش معنی دار در شاخص های فوق می شود (p<0.01). اثرات عصاره قابل مقایسه با اثر پردنیزولون بودند و این اثرات حتی 8 روز بعد از قطع مصرف عصاره نیز باقی مانده بودند. نتیجه گیری : نتایج این مطالعه حاکی از اثر ضد آلرژیک عصاره کلپوره در مدل القاء آلرژی با اوالبومین دارد که نشان دهنده اثر فارماکولوژیک دیگری برای این گیاه است. 2 Introduction: There are about 120 million people around the world who suffer from allergies. This is a huge number and all these individuals currently use anti-allergic drugs that are associated with numerous side effects. In order to find an appropriate complementary drug from traditional folk medicine, Teucrium polium was examined. Prednisolone was used as a control anti-allergic drug. Methods: Male Wistar rats were used and randomly divided into different experimental groups. Ovalbumin was used to induce allergy and sensitization challenge was confirmed by the presence of sneezing and changes in the level of eosinophils and IgE. Eight days after allergy induction, Teucrium polium (4, 8 and 12 mg/kg) was administrated orally for eight days. Blood samples were collected on day 16 and blood cell count and IgE concentration were determined. Positive control animals were given 2 mg/kg prednisolone in a similar manner. Results: The data showed that ovalbumin could induce sensitivity and increased eosinophils and IgE levels. Oral treatment with Teucrium polium showed significant decrease in the number of eosinophils (p<0.01) and serum levels of IgE (p<0.01). The effects of this plant extract were comparable to those observed in prednisolone-treated group. In addition, Teucrium polium effects remained 8 additional days after the termination of drug treatment. Conclusion: These results suggest that oral Teucrium polium treatment could be a promising treatment for allergic conditions. Therefore, our study contributes to expand the knowledge on diverse pharmacological effects of Teucrium polium extract. 308 314 2014/01/142013/05/212013/06/122013/04/162012/09/132013/06/192013/06/17 1392/3/27 2014/01/142013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/1 1392/6/10 زهرا رضایی Zahra Rezaei محمد رضا ناظری زاده Mohammad Reza Nazerizadeh محمد رضا سعادت ماهانی Mohammad Reza Seadat-Mahani سعید اسماعیلی ماهانی Saeed Esmaeili Mahani semahani@yahoo.com Allergy, Ovalbumin, Teucrium polium, Eosinophils, IgE, Rats آلرژی، اوالبومین، کلپوره، ائوزینوفیل، IgE، موش صحرایی ## ##

Protective Effect of Short-term Administration of Ethanolic Saffron Extract on improvement of Cognitive Deficits and Decrement of Lipid Peroxidation induced by Ethidium Bromide in Experimental Models of MS اثر حفاظتی تزریق کوتاه مدت عصاره الکلی زعفران بر بهبود نقایص شناختی و کاهش پروکسیداسیون لیپیدی القاء شده توسط اتیدیوم بروماید در مدل های تجربی MS 2 1 مقدمه: در حال حاضر نقایص شناختی به عنوان یکی از علائم قابل توجه بیماری مالتیپل اسکلروزیس (MS) شناخته شده است. استرس اکسیداتیو نقش مهمی را در پاتوژنز MS ایفا می‌کند. دمیلیناسیون سمی توسط اتیدیوم بروماید (EB) یکی از روش‌های معمول برای القای MS است که با تولید رادیکال‌های آزاد و افزایش بار اکسیداتیو منجر به مرگ نورون‌ها می‌گردد. بر طبق مطالعات فارماکولوژیکی، عصاره‌ی زعفران دارای خاصیت آنتی‌اکسیدانی بوده و به عنوان گیرنده‌ی رادیکال های آزاد عمل می‌کند. لذا در بررسی حاضر اثر ریز تزریق کوتاه مدت عصاره‌ی الکلی زعفران با دو دوز متفاوت بر روی حافظه فضایی و پروکسیداسیون لیپیدی در هیپوکامپ مدل های تجربی MS مورد مطالعه قرار گرفت. روش‌ها: موش‌های گروه تیمار یک هفته پس از القای MS با گلیوتوکسین EB (٪01/0)، عصاره‌ی زعفران را به مدت 3 روز و با دوزهای µg/rat 5 و µg/rat 10 دریافت نمودند. پس از اتمام دوره تیمار، آزمون ماز آبی موریس و در خاتمه، نمونه برداری از هیپوکامپ انجام گردید و شاخصه پروکسیداسیون لیپیدی (MDA) مورد سنجش قرار گرفت. یافته‌ها: نتایج این بررسی نشان داد که تیمار کوتاه مدت عصاره‌ی زعفران یادگیری و حافظه فضایی را در مدل های تجربی MS به طور معنی داری بهبود بخشید (05/0 P<) و میزان MDA در مدل‌های تجربی MS تحت تیمار با عصاره الکلی زعفران کاهش معنی داری را نسبت به گروه شاهد MS نشان داد (01/0 P<). نتیجه‌گیری: تیمار عصاره‌ی زعفران با کاهش میزان محصولات پروکسیداسیون لیپیدی، روند یادگیری و حافظه فضایی در مدل‌های تجربی MS را به طور معنی داری بهبود بخشید. 2 Introduction: Cognitive dysfunction is recognized as a significant feature of multiple sclerosis (MS). Oxidative stress plays an important role in the pathogenesis of MS. Toxic demyelination by ethidium bromide (EB) is one of the common methods for induction of MS, which leads to neuronal death by production of free radicals and enhancement of oxidative stress burden. According to previous pharmacological studies, saffron extract acts as a free radical scavenger. Accordingly, in the present study the effect of short-term microinjection of saffron extract on the process of spatial memory and lipid peroxidation in the hippocampus was assessed in an experimental model of MS. Methods: One week after MS induction by EB (0.01 %), animals of the experimental group were treated by saffron extract (5 and 10 μg/rat) for 3 consecutive days. Following the treatment period, Morris Water Maze test was carried out and hippocampi of both sides were dissected and used for measurement of a lipid peroxidation marker (MDA) in the end. Results: Based on the results of the present study, short-term treatment by saffron extract significantly ameliorated spatial memory in experimental models of MS (P<0.05). MDA in the saffron treated group showed a significant reduction compared to the control MS animals (P<0.01). Conclusion: It seems that treatment with saffron extract is able to prevent memory and learning reduction, through inhibition of lipid peroxidation in an experimental model of MS. However, evaluation of beneficial effects of saffron on the spatial memory and its role in preventing or treating cognitive deficits in MS patients, requires much more extensive molecular studies. 315 327 2014/01/142013/05/212013/06/122013/04/162012/09/132013/06/192013/06/172013/06/10 1392/3/20 2014/01/142013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/1 1392/6/10 شبنم غفاری Shabnam Ghaffari shb_ghafari89@ms.tabrizu.ac.ir حمیرا حاتمی نعمتی Homeira Hatami Nemati homeirahatami@yahoo.com غلامرضا دهقان Gholamreza Dehghan dehghan2001d@yahoo.com Multiple sclerosis, Saffron extract, Cognitive deficits, Lipid peroxidation بیماری مالتیپل اسکلروزیس، عصاره‌ی زعفران، نقایص شناختی، پروکسیداسیون لیپیدی ## ##

Effect of Olive Leaf Extract on the Behavioral Signs of Huntington's Disease and Antioxidant Enzymatic Activity in the Rat Brain بررسی اثر تغذیه با عصاره برگ زیتون بر فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدان و بهبود نقص های رفتاری هانتینگتون در مدل جانوری 2 1 مقدمه: ویژگی فارماکولوژیک میوه زیتون و برگ زیتون به دلیل ترکیبات فنولی آن در پزشکی و رژیم غذایی سالم شناخته شده است. در Olea euroupaea الئوروپین، دی متیل اولئوروپین، لیگاستروزید و اولئوزیدهای فنولی غالب به طور کلی مهمترین ترکیب فنولی در روغن زیتون است و می تواند به غلظت بالای 140میلی گرم درهر گرم ماده ی خشک زیتون های جوان و 60-90میلی گرم در هرگرم ماده خشک برگ های زیتون برسد. در واقع این ترکیبات فنولی دارای خاصیت آنتی اکسیدانتی و نوروپروتکتیوی قوی می باشند. هانتینگتون یک بیماری تحلیل بر عصبی است که افزایش استرس اکسیداتیو گلوبال (GOS) و کاهش عملکرد سیستم آنتی اکسیدانت با مراحل بیماری در بیماران HD همراه است. هدف از این مطالعه بررسی خواص آنتی اکسیدانتی و اثر نوروپروتکتیوی تغذیه با عصاره برگ زیتون بر علائم بالینی و نارسایی های نورولوژیک و میزان فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانت مختلف، در مدل جانوری بیماری هانتینگتون می باشد. روش ها: جانوران به 4گروه دسته بندی شدند.گروه اول و دوم با آب مقطر تیمار می شدند. جانوران در گروه سوم و چهارم به ترتیب با دوز 75 گرم در کیلوگرم وزن بدن و دوز 150گرم در کیلوگرم وزن بدن به روش گاواژ تیمار شدند.مدل سازی بیماری هانتینگتون با تزریق داخل صفاقی 3-نیتروپروپیونیک اسید به مدت 6روز انجام گردید. یافته ها: تغذیه با عصاره برگ زیتون اثرات نوروپروتکتیوی اعمال می کند و به صورت معنی داری باعث کاهش در نقص های نورولوژیک و افزایش فعالیت آنزیم سوپراکسیددیسموتاز و گلوتاتیون ردوکتاز می شود. نتیجه گیری: اگرچه تحقیقات بیش تر ی برای شناخت مکانیسم بهبود دهنده عصاره لازم است، ظاهرا اثر خود را از طریق مقاوم سازی سلول با افزایش فعالیت آنزیم های آنتی اکسیدانی مثل سوپراکسیددیسموتاز وگلوتاتیون ردوکتاز اعمال می کند 2 Introduction: Huntington's disease is a neurodegenerative disorder in which an increase in the global oxidative stress and a decrease in the antioxidant defense system are observed. Olea europaea's main phenolic components include oleuropein, dimethyl oleuropein, ligstroside and phenolic oleosides, which can be more than 140 mg per gram of fresh olives and 60-90 mg per gram of dried olive leaves. These phenolic components have great antioxidant and neuroprotective properties. We aimed to study the neuroprotective effects of pretreatment with olive leaf extract on the behavioral signs and antioxidant enzymatic activity in the brains of Huntington animal models. Methods: Rats were divided into 4 groups in separate cages. The first and the second groups received distilled water orally. The third and the fourth groups were gavaged by75 and 150 mg/Kg/day of olive leaf extract, respectively. To induce Huntington’s disease, the animals were intraperitoneally injected with3-NP for 6 days. Results: Pretreatment with olive leaf extract exerts neuroprotective effects and significantly reduces neurological disorders and increases superoxide dismutase, glutathione reductase and catalase activities. Conclusion: Although more studies are required to explain the healing mechanism of olive leaf extract, it seems to exert its effects via protecting neurons through its antioxidant properties and its ability to increase enzyme activities including superoxide dismutase, glutathione reductase, catalase. 328 338 2014/01/142013/05/212013/06/122013/04/162012/09/132013/06/192013/06/172013/06/102013/06/25 1392/4/4 2014/01/142013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/10 1392/6/19 صدیقه خانجانی جلودار Sedigheh khanjani jelodar s.khanjani66@yahoo.com محمدرضا بیگدلی Mohammad Reza Bigdeli bigdelimohammadreza@yahoo.com antioxidant, Huntington\'s disease, neuroprotective, superoxide dismutase, catalase آنتی اکسیدان، هانتینگتون ، نوروپروتکتیو ، گلوتاتیون ردو کتاز، سوپراکسیددیسموتاز، کاتالاز ## ##

Effect of ascorbic acid and anaerobic exercise on PTZ-induced seizure in adult male rats بررسی اثر فعالیت ورزشی بیهوازی و اسیداسکوربیک بر تشنج القا شده با پنتیلن تترازول در موش های صحرایی نر بالغ 2 1 مقدمه : غلظت و عملکرد اسیداسکوربیک بعنوان یک ویتامین و نورومدولاتور در CNS نوسانات وابسته به ورزش دارا می‌باشد . هدف از این پژوهش بررسی تأثیر فعالیت ورزشی به‌عنوان یک درمان غیردارویی به تنهایی و توأم با مصرف اسیداسکوربیک بر کاهش حملات صرع و افزایش آستانه تشنج می‌باشد. مواد و روش‌ها : در این مطالعه تجربی 28 سر موش نر بالغ نژاد ویستار (gr250-200) به 4گروه کنترل (PTZ)، فعالیت بی‌هوازی ، اسید اسکوربیک و فعالیت بی‌هوازی توأم با اسیداسکوربیک ، به طور تصادفی تقسیم شدند. بعد از انجام فعالیت ورزشی براساس پروتکل طراحی شده ، PTZ برای ایجاد تشنج(mg/kg,IP80) مورد استفاده قرار گرفت و تأخیر در مراحل مختلف تشنج برای هر یک از گروه‌ها بررسی شد. یافته‌ها: تأخیر شروع تشنج در تمام مراحل در گروه فعالیت بی‌هوازی توأم با اسیداسکوربیک در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنی‌دار نشان داد(001/0p<). همچنین تأخیر تشنج گروه فعالیت بی‌هوازی توأم با اسید اسکوربیک در مراحل دوم، سوم ، چهارم و پنجم در مقایسه با گروه اسید اسکوربیک به‌طور معنی‌دار افزایش یافت(05/0p<). مرگ ومیر ناشی از تشنج نیز در گروه‌‌های فعالیت بی‌هوازی و فعالیت بی‌هوازی توأم با اسیداسکوربیک (0% )در مقایسه با گروه کنترل(1/57% )کاهش معنی‌دار نشان داد(05/0p<) . نتیجه‌گیری : در مجموع نتایج این پژوهش نشان می‌دهد ، اسیداسکوربیک ، فعالیت ورزشی و ترکیب آنها نقش ممانعت‌کننده در تشنج القاء شده با PTZ دارند. 2 Introduction: The concentration and action of ascorbic acid in the central nervous system as a vitamin and also a neuromodulator have exercise-induced fluctuations. The present study was conducted to evaluate the effects of anaerobic exercise alone and associated with the consumption of ascorbic acid as a non pharmacological treatment for reducing seizures and increasing seizure thresholds. Methods: In this experimental study, 28 adult male Wistar rats (200-250gr) were divided into four groups including control (PTZ), anaerobic exercise, ascorbic acid and anaerobic exercise plus ascorbic acid. After performing exercise according to the designed protocol, PTZ was used for inducing seizures (80mg/kg, IP) and seizure latency of different stages was analyzed for each group. Results: In anaerobic exercise plus ascorbic acid group, the latency of the onset of seizure in all stages showed a significant increase in comparison with the control (p<0.001). The data showed that stages 2, 3,4 and 5 latency significantly increased in anaerobic exercise plus ascorbic acid group in comparison with the animals treated with ascorbic acid (p<0.05). Seizure related mortality was significantly decreased in ascorbic acid and also anaerobic exercise plus ascorbic acid groups (0%) compared to the control group (57%, p<0.05). Conclusion: In conclusion, these data suggest that the exercise as well as ascorbic acid and also combination of them have a preventive role in PTZ-induced seizure. 339 348 2014/01/142013/05/212013/06/122013/04/162012/09/132013/06/192013/06/172013/06/102013/06/252013/05/8 1392/2/18 2014/01/142013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/102013/09/1 1392/6/10 سارا ناظم السادات sara Nazemosadat s_nazemsadat@ yahoo.com حمید معرفتی Hamid Marefati Marefati20@yahoo.com مهدی عباس نژاد Mehdi Abbasnejad mabbas@mail.uk.ac.ir راضیه کوشکی Razieh Kooshki kooshki.raz63@yahoo.com Ascorbic acid, anaerobic exercise, seizure, PTZ صرع، فعالیت بی‌هوازی ، اسیداسکوربیک، پنتیلن تترازول ## ##

The effect of hydro-alcoholic extract of Glycyrrhiza glabra on the cardiovascular system of male rats with normal blood pressure and its interaction with cholinergic and adrenergic systems اثر عصاره آبی- الکلی ریزوم شیرین بیان بر سیستم قلب و عروق موش های صحرایی نر با فشار خون طبیعی و تداخل اثر آن با سیستم های کولینرژیک و آدرنرژیک 2 1 مقدمه:گیاه شیرین بیان از گیاهان دارویی بومی ایران است کهدر طب سنتی برای درمان بیماری هایی از جمله زخم معده و آترواسکلروزیسمورد استفاده قرار گرفته است.در تحقیق حاضر جهت بررسی برخی از مکانیسم های آن،اثرات عصاره آبی _الکلی ریزوم شیرین بیان بر فشار خون به روش زیر مورد آزمایش قرار گرفت: روش‌ها:موش‌های صحرایی نر بالغبه وسیله تزریق پنتوباربیتال سدیم بیهوش شده سپس سیاهرگ و سرخرگ رانی حیوان به ترتیب برای تزریق و اندازه گیری فشار خون کانول گذاری شدند. فشار خون و ضربان قلب توسط ترانس دیوسر فشار متصل به بریج آمپلی فایر و Power LabA to D ثبت گردید. گروه های مورد آزمایش به این شرح بودند: گروه اول که عصارهشیرین بیان (mg/kg90) و معادل هم حجم آن، حلال عصاره(اتانول 70 درصد) دریافت می کردند، گروه دوم که عصاره و استیل کولین(mg/kg01/0) به صورت توام دریافت می کردند، گروه سوم که عصاره و اپی نفرین(mg/kg04/0) به صورت توام دریافت می کردند. یافته ها:نتایج نشان دهنده کاهش معنی دار فشار خون (فشار میانگین سرخرگی، فشار سیستولی و دیاستولی) در حضور عصاره شیرین بیان، عصاره و اپی نفرین، عصاره و استیل کولین در مقایسه با حالت کنترل می باشد. نتیجه گیری:میتوان نتیجه گرفت که عصاره گیاه شیرین بیان اثرات کاهش دهندگی فشار خوناز طریق مهار سیستم آدرنرژیک و تقویت سیستم کولینرژیک داشته است. 2 Introduction: Glycyrrhiza glabra (Licorice) has been traditionally used as a medicinal plant in Iran for treatment of diseases such as gastric ulcer and arthrosclerosis. In this study, in order to determine some of its mechanisms, effects of hydroalcoholic extract of Glycyrrhiza glabra was examined on the blood pressure in rats. Methods: Adult male rats were anesthetized via injection of pentobarbital sodium, then the femoral vein and the femoral artery were canulated for injections and blood pressure recordings, respectively. Blood pressure and heart rate were recorded by pressure transducer linked to A-D instrument power lab. Tested groups were as follows: The first group, received Glycyrrhiza glabra extract (90mg/kg) and equivalent volume of the Licorice solvent (ethanol %70). The second group received Glycyrrhiza glabra extract and acetylcholine (0.01 mg/kg). The third group received Glycyrrhiza glabra extract and epinephrine (0.04 mg/kg). Results: The data showed a significant decrease of blood pressure (mean blood pressure, systolic and diastolic pressure) in the presence of licorice extract, licorice and epinephrine, licorice and acetylcholine compared to the control condition. Conclusion: It can be concluded that Glycyrrhiza glabra has a hypotensive effect on blood pressure via modulation of adrenergic system and synergistic effect with cholinergic system. 349 358 2014/01/142013/05/212013/06/122013/04/162012/09/132013/06/192013/06/172013/06/102013/06/252013/05/82013/02/24 1391/12/6 2014/01/142013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/12013/09/102013/09/12013/09/1 1392/6/10 اسماعیل خوشنام esmaeil khoshnam esmaeilkhoshnam1391@gmail.com امین الله بهاء الدینی aminollah bahaodini bahaodini@shirazu.ac.ir Key words: Glycyrrhiza glabra extract, cholinergic system, adrenergic system, blood pressure, rat کلمات کلیدی: شیرین بیان،سیستم کولینرژیک، سیستم آدرنرژیک، فشار خون، موش صحرایی ## ##